Recenzja książki Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady

Historia obozowych rzeczy

Autor: @Antoniowka ·{}1 minuta
{} 2021-11-27 {} Skomentuj {} 14 Polubień
Reportaż dopracowany w każdym względzie. I jeśli chodzi o usystematyzowanie wiadomości i podbudowę merytoryczną. Karolina Sulej proponuje nowe, inne spojrzenie na dramat obozów koncentracyjnych. Z dzisiejszej perspektywy wydawać by się mogło, że ostatnimi rzeczami, które zaprzątały myśli więźniów, były dobra materialne. Tymczasem, jak udowadnia Autorka, RZECZY decydowały nieraz o przeżyciu. W najprostszym rozumieniu ciepłe ubranie pomagało przetrwać w trudnych zimowych warunkach. Ale przedmioty mają też inną, nieoczywistą wartość: mogą być środkiem wymiany, ich posiadanie przydaje pewności siebie, co w obozowych warunkach było nie do przecenienia.

„Jedno jest natomiast prawdziwe dla wszystkich. Niezależnie od tego, przez jaki dramat by się przechodziło, nie wolno rezygnować z najprostszych rzeczy. Trzeba się myć. Trzeba się ubrać i uczesać. Choćby nie wiem, jak człowiek był znużony i udręczony. To jest potrzebne nie tylko po to, by przeżyć, ale i po to, by chciało się żyć później. Na tym właśnie polega sztuka życia”*

Wartość psychologiczna ograbiania z własności była skrupulatnie wykorzystywana w obozach. Bo pierwszym krokiem, który tam na miejscu przenosił w nową rzeczywistość było właśnie zabranie rzeczy osobistych. Dopełnieniem tego swoistego rytuału przejścia było zaś golenie ciała, które nie tylko obdzierało z indywidualności, ale i z godności.

Widać, że temat, o którym pisze Autorka jest przez nią dogłębnie zbadany i przestudiowany. W swojej pracy opiera się nie tylko na aktach, literaturze fachowej, źródłach fotograficznych, ale też na wspomnieniach ocalałych z zagłady. Sulej dla kontrastu pokazuje, jak ubranie-mundur może wpłynąć na zachowanie człowieka. Dozorczynie z obozu, często młode kobiety, brutalnością nie odstępowały od mężczyzn.

Karolina Sulej stworzyła reportaż rzetelny, spójny, w ciekawy sposób przedstawiający historię „rzeczy” z obozów**, a przez te przedmioty ukazała ludzką naturę, która nie daje o sobie zapomnieć, nawet w sytuacjach granicznych.

* K. Sulej, Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, Warszawa 2020, s. 303.
** Historia „rzeczy” z obozów wcale nie kończy się wraz z wyzwoleniem. Nie od razu uświadomiono sobie, że są to pamiątki, dowody i rozdawano je zgłaszającym potrzebę. Dzisiaj zaś możemy obserwować kolejny akt tego makabrycznego spektaklu – internetowe aukcje, na których są sprzedawane rzekome oryginały.

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2021-11-12

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
Karolina Sulej
{}7.6/10
Opowieść o ubraniach i rzeczach osobistych więźniów obozów koncentracyjnych wydaje się z pozoru prowokacyjna wobec narracji o wojnie, bo moda w potocznym postrzeganiu jest fanaberią czasu pokoju i do...
Komentarze
Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
Karolina Sulej
{}7.6/10
Opowieść o ubraniach i rzeczach osobistych więźniów obozów koncentracyjnych wydaje się z pozoru prowokacyjna wobec narracji o wojnie, bo moda w potocznym postrzeganiu jest fanaberią czasu pokoju i do...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Pozostałe recenzje @Antoniowka

Tropiciel złych historii. Rozmowa z Martinem Pollackiem
Tropiciel złych historii

Czytanie książek Martina Pollacka przypomina układanie puzzli, z każdą kolejną pozycją objaśnia się nam inny fragment obrazka. Dzieje się tak ponieważ Autor całe dorosłe...

{} Recenzja książki Tropiciel złych historii. Rozmowa z Martinem Pollackiem
Pisarka
My kontra oni, czyli świat bez niuansów albo hekatomba codzienności

Po wielu przeczytanych opiniach dotyczących poszczególnych książek tudzież ogółu twórczości pani Katarzyny Michalak, zapałałam przewrotną chęcią praktycznego sprawdzenia...

{} Recenzja książki Pisarka

Nowe recenzje

Widmo nad Arkham
Daj się uwieść okultystom
@potarganerude:

Gry paragrafowe to dla mnie kompletna nowość. Widziałam, że pojawia się ich coraz więcej, że ludzie z chęcią po nie się...

{} Recenzja książki Widmo nad Arkham
Przepowiednia
Literatura dziecięca czy wizje odurzonego człow...
@potarganerude:

Są książki, które raz wypatrzone, nie dają o sobie zapomnieć. Kuszą i kuszą, dopóki nie nadejdzie ta upragniona z chwi...

{} Recenzja książki Przepowiednia
Zderzacz
Genialna
@Izzi.79:

Czy łącząc naukę, fizykę kwantową i sensację z wątkiem kryminalnym może powstać coś oryginalnego i genialnego. Okazuje ...

{} Recenzja książki Zderzacz
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl