Recenzja książki Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady

Historia obozowych rzeczy

Autor: @Antoniowka ·1 minuta
2021-11-27 Skomentuj 14 Polubień
Reportaż dopracowany w każdym względzie. I jeśli chodzi o usystematyzowanie wiadomości i podbudowę merytoryczną. Karolina Sulej proponuje nowe, inne spojrzenie na dramat obozów koncentracyjnych. Z dzisiejszej perspektywy wydawać by się mogło, że ostatnimi rzeczami, które zaprzątały myśli więźniów, były dobra materialne. Tymczasem, jak udowadnia Autorka, RZECZY decydowały nieraz o przeżyciu. W najprostszym rozumieniu ciepłe ubranie pomagało przetrwać w trudnych zimowych warunkach. Ale przedmioty mają też inną, nieoczywistą wartość: mogą być środkiem wymiany, ich posiadanie przydaje pewności siebie, co w obozowych warunkach było nie do przecenienia.

„Jedno jest natomiast prawdziwe dla wszystkich. Niezależnie od tego, przez jaki dramat by się przechodziło, nie wolno rezygnować z najprostszych rzeczy. Trzeba się myć. Trzeba się ubrać i uczesać. Choćby nie wiem, jak człowiek był znużony i udręczony. To jest potrzebne nie tylko po to, by przeżyć, ale i po to, by chciało się żyć później. Na tym właśnie polega sztuka życia”*

Wartość psychologiczna ograbiania z własności była skrupulatnie wykorzystywana w obozach. Bo pierwszym krokiem, który tam na miejscu przenosił w nową rzeczywistość było właśnie zabranie rzeczy osobistych. Dopełnieniem tego swoistego rytuału przejścia było zaś golenie ciała, które nie tylko obdzierało z indywidualności, ale i z godności.

Widać, że temat, o którym pisze Autorka jest przez nią dogłębnie zbadany i przestudiowany. W swojej pracy opiera się nie tylko na aktach, literaturze fachowej, źródłach fotograficznych, ale też na wspomnieniach ocalałych z zagłady. Sulej dla kontrastu pokazuje, jak ubranie-mundur może wpłynąć na zachowanie człowieka. Dozorczynie z obozu, często młode kobiety, brutalnością nie odstępowały od mężczyzn.

Karolina Sulej stworzyła reportaż rzetelny, spójny, w ciekawy sposób przedstawiający historię „rzeczy” z obozów**, a przez te przedmioty ukazała ludzką naturę, która nie daje o sobie zapomnieć, nawet w sytuacjach granicznych.

* K. Sulej, Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady, Wydawnictwo Czerwone i Czarne, Warszawa 2020, s. 303.
** Historia „rzeczy” z obozów wcale nie kończy się wraz z wyzwoleniem. Nie od razu uświadomiono sobie, że są to pamiątki, dowody i rozdawano je zgłaszającym potrzebę. Dzisiaj zaś możemy obserwować kolejny akt tego makabrycznego spektaklu – internetowe aukcje, na których są sprzedawane rzekome oryginały.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-11-12

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
Karolina Sulej
7.8/10
Opowieść o ubraniach i rzeczach osobistych więźniów obozów koncentracyjnych wydaje się z pozoru prowokacyjna wobec narracji o wojnie, bo moda w potocznym postrzeganiu jest fanaberią czasu pokoju i do...
Komentarze
Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
Karolina Sulej
7.8/10
Opowieść o ubraniach i rzeczach osobistych więźniów obozów koncentracyjnych wydaje się z pozoru prowokacyjna wobec narracji o wojnie, bo moda w potocznym postrzeganiu jest fanaberią czasu pokoju i do...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Pozostałe recenzje @Antoniowka

Współczesna wojna
Polski "dziobak" (?)

Wydawnictwo "Dowody na Istnienie" wydało jakiś czas temu zbiór reportaży latynoamerykańskich "Dziobak literatury". Ideą tego zbioru było stwierdzenie/pokazanie, że tamte...

Recenzja książki Współczesna wojna
Dzieci Nilu. Reporterska podróż przez Afrykę
Święta rzeka i ludzie

Żyjemy w czasach nastawionych na szokowanie i granie na emocjach. Niestety ta swego rodzaju moda nie ominęła też dziennikarzy, bo wiadomo, że najlepiej sprzedaje się cie...

Recenzja książki Dzieci Nilu. Reporterska podróż przez Afrykę

Nowe recenzje

Poradnik prawdziwej damy. Dobre maniery a morderstwo
„Niezależnych kobiet nie sposób nie podziwiać.”
@zkotemczytane:

Poradnik prawdziwej damy a morderstwo to obiecujący początek kryminałów w wiktoriańskich czasach, gdzie prawdziwy detek...

Recenzja książki Poradnik prawdziwej damy. Dobre maniery a morderstwo
Uczynkiem i zaniedbaniem
Zemsta zawsze jest zła.
@maciejek7:

Podejrzewam, że gdyby nie zachęta do czytania przez samego autora, to ta książka dalej leżałaby lub stała na wirtualnej...

Recenzja książki Uczynkiem i zaniedbaniem
Nigdy, nigdy, nigdy
Nigdy, nigdy, nigdy
@recenzja_na...:

"Mam trzydzieści pięć lat. Nie chcę mieć dzieci.” To wyznanie głównej bohaterki i zarazem narratorki powieści „Nigdy, n...

Recenzja książki Nigdy, nigdy, nigdy
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2023 nakanapie.pl