Spojrzenie w mrok recenzja

Jedenaście odcieni makabry?

Autor: @jasminowaksiazka ·3 minuty
2024-06-14
Skomentuj
Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!
„Ludzie robią ze strachu głupie rzeczy, których nigdy by nie zrobili, gdyby się nie bali”

Podróż na bezludną wyspę nie kończy się tak, jak była zaplanowana. Jej uczestnicy odkrywają przerażające rzeczy. Morderczyni spotyka na swojej drodze dziewczynę, z którą się zaprzyjaźnia. Podróż przez wiejskie drogi w świecie, w którym zapadł wieczny zmrok. Jedenaście opowiadań w nowej książce autorki Kredziarza - C.J. Tudor.

„Spojrzenie w mrok” to antologia zawierająca 11 opowiadań. Jak pisze sama autorka, kilka z nich miało być odrębnymi powieściami, kilka z nich leżało już w szufladzie i czekało na swój moment. Przed każdym z nich autorka zamieściła krótki wstęp, który wyjaśnia, kiedy powstało opowiadanie i jaka historia się z nim wiąże. Widać, że powstawały one w różnym czasie, bo bardzo się od siebie różnią.

Podtytuł tej książki obiecuje nam „jedenaście odcieni makabry”. Nie do końca się z tym zgodzę. Były tutaj opowiadania, które faktycznie mnie zachwyciły i czytałam je z przyjemności. Natomiast większa część sprawiła mi jednak zawód. Okładka i opis sugerują, że dostaniemy przerażający zbiór, który wywoła ciarki na naszych plecach. Natomiast chociaż były tutaj bardzo intrygujące historie, to chyba żadne nie sprawiło, że byłam przerażona. Od razu powiem, że nie będę opisywała każdego opowiadania, bo nie mamy na to miejsca. Natomiast chcę opowiedzieć o tych, które najbardziej mi się podobały i o opowiadaniu otwierającym cały zbiór.

Antologię otwiera „Ostatni rejs” i moim zdaniem był to fatalny wybór na początek. Po pierwszych dwóch stronach opowiadania odłożyłam książkę, bo myślałam, że nie przebrnę. Po długiej przerwie wróciłam i doczytałam tę historię, natomiast nie zrobiła ona na mnie najlepszego wrażenia. „Ostatni rejs” opowiada o świecie, w którym ludzie mieszkają na wycieczkowcach, ponieważ ziemia jest zbyt zniszczona, aby na niej żyć. Cały pomysł był fantastyczny. Natomiast zabrakło mi w nim dynamiki. Było bardzo powolne, rozwijało się w ślimaczym tempie.

Natomiast kolejne dwa opowiadania, bardzo przypadły mi do gustu. „Blok” opowiada o grupie dzieciaków, które wchodzą do opuszczonego bloku. Tam spotykają coś, co wymyka się ludzkiemu pojmowaniu, a głód o słowo, które rozbrzmiewa na każdym piętrze. To opowiadanie było nietuzinkowe, bardzo przemyślane, a otwarte zakończenie sprawiło, że chciałam więcej (o dziwo, bo nie przepadam za takimi zakończeniami).

„Zwodniczy blues” to opowiadanie, które w mojej topce jest na pierwszym miejscu. To historia małżeństwa, które w klubie spotyka niezwykle utalentowanego muzyka Grubasa, który wale nie był gruby, który nie jest tym, kim się wydaje. Jest ono bardzo klimatyczne, daje vibe bluesowego klubu pełnego niepokojących cieni i wypełnionego dymem papierosowym. A zakończenie to majstersztyk i sprawiło, że w głowie miałam mętlik.

I teraz czas na ostatnie opowiadanie, które sprawiło na mnie takie wrażenie, że warto o nim opowiedzieć. „Koniec świata, jaki znamy” to historia ojca i córki, którzy zostali zaproszeni do rezydencji jego przyjaciela, aby tam ukryć się przed końcem świata i potworami. Fantastyczne wprowadzenie, genialne poprowadzenie narracji i poruszenie tematu dyskryminacji z finałem, który szokuje, ale którego można się jednocześnie spodziewać. Bardzo przyjemnie byłoby przeczytać całą książkę zrealizowaną z tego pomysłu.

O reszcie opowiadań nie widzę potrzeby się wypowiadać, ponieważ nie zapadły mi tak w pamięć, jak te, które wymieniłam. No może jeszcze „Pył” był bardzo nietuzinkowy i faktycznie w pewnym momencie mnie zaciekawił. Natomiast reszta zlała mi się w jedno i nie za wiele z nich pamiętam.

Zwykle tak jest, że antologie są bardzo nierówne. Uważam, że jest to poniekąd cecha tego gatunku. Chyba nie znam antologii, w której wszystkie opowiadania byłyby tak samo dobre. I tutaj jest to samo. Liczyłam jednak na więcej strachu i dreszczu niepokoju. Natomiast książkę przeczytać warto, chociażby dla tych trzech opowiadań, które wymieniłam.

Moja ocena:

Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Spojrzenie w mrok
Spojrzenie w mrok
C.J. Tudor
6.5/10

Nowa książka autorki Kredziarza. Skrzypienie desek podłogi, dreszcz przebiegający po plecach, poczucie, że ktoś skrada się za plecami... Przygotujcie się na chwile grozy. Grupa ludzi, którzy dok...

Komentarze
Spojrzenie w mrok
Spojrzenie w mrok
C.J. Tudor
6.5/10
Nowa książka autorki Kredziarza. Skrzypienie desek podłogi, dreszcz przebiegający po plecach, poczucie, że ktoś skrada się za plecami... Przygotujcie się na chwile grozy. Grupa ludzi, którzy dok...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

C.J. Tudor (Caroline Jane Tudor) pochodzi z Wielkiej Brytanii. Mieszka w Nottingham z partnerem i córką. W wieku 16 lat porzuciła szkołę i zaczęła pracować. Pracowała na rozmaitych stanowiskach, międ...

@Marcela @Marcela

W życiu doświadczamy różnorodnych poruszeń, odczuć, doświadczeń. Często stajemy bezradni i bezbronni wobec mroku nieznanego, gdy to co ma się wydarzyć przeraża, gdy chcemy przed tym uciec, gdy wyłani...

@monika.sadowska @monika.sadowska

Pozostałe recenzje @jasminowaksiazka

Miraż
Finał

„Wszyscy do pewnego stopnia budujemy swój świat, przynajmniej mentalnie, ponieważ nasze rzeczywistości różnią się od siebie…” Ostatni tom cyklu o Minie Dabiri i Wincent...

Recenzja książki Miraż
Najgłupsi przestępcy świata
Przestępcy mądrzy inaczej

„Zarówno ludzka pomysłowość, jak i głupota nie mają granic” Dziś książka, o której ciężko mi się będzie wypowiedzieć. Ale nie dlatego, że była zła czy że nie wiem co o ...

Recenzja książki Najgłupsi przestępcy świata

Nowe recenzje

Podwójna moralność
Siła przyjaźni
@szwedagosia:

" Jeżeli szukasz drogi do czyjegoś serca, znajdziesz ją, nawet jeśli będziesz musiał iść w nocy bez latarki i kompasu p...

Recenzja książki Podwójna moralność
Nie udawaj, że chodzi o coś więcej
Fajna zabawa
@czarno.czer...:

"Nie mo­głam z nikim po­ga­dać. Nie mo­głam ni­cze­go zmie­nić. Mo­głam co naj­wy­żej uda­wać, że wszyst­ko jest w po­r...

Recenzja książki Nie udawaj, że chodzi o coś więcej
W pułapce Potwora
Naprawdę dobry debiut!
@czarno.czer...:

"Czy jedno spoj­rze­nie może do­tknąć czy­je­goś serca? Czy jedno wy­po­wie­dzia­ne słowo jest w sta­nie zmie­nić bieg ...

Recenzja książki W pułapce Potwora
© 2007 - 2024 nakanapie.pl