Jęk zamykanych bram recenzja

"Jęk zamykanych bram"

Autor: @tatiaszaaleksiej ·1 minuta
2024-05-09
Skomentuj
13 Polubień
“Życie nauczyło ją, żeby nie planować”.

Arek Maj pracuje jako ochroniarz w warszawskim klubie “Trzynastka. W wyniku ciężkiego pobicia trafia do szpitala, niebawem zostaje znalezione jego ciało z poderżniętym gardłem. Lekarka Andżelika Majewska, którą targają wyrzuty sumienia, bezskutecznie próbuje powiadomić bliskich Arka. Okazuje się, że osoba, którą mężczyzna podał do kontaktu, zaginęła przed dwoma laty. Pracodawca Arka i jednocześnie właściciel klubu, którego wszyscy nazywają Mecenasem, jest zaniepokojony zaistniałą sytuacją. Zwraca się do byłego policjanta Mateusza Krysiaka i zleca mu przeprowadzenie śledztwa. Na jaw zaczynają wychodzić niepokojące fakty, które skrzętnie ukrywał Mecenas. Arek tuż przed śmiercią dał sporą kwotę pieniędzy kelnerce Edycie, jedynej osobie, której ufał. Dziewczyna zostaje wplątana w niebezpieczną grę…

Podłość ludzka nie ma umiaru, a chęć wygodnego życia przysłania wszystko inne. Fabuła zajmująco poprowadzona, dopracowana w każdym szczególe, liczne retrospekcje, teraźniejszość i prowadzone śledztwo idealnie ze sobą współgrają. Styl Autora jest bardzo lekki, barwny, sprawny, inteligentny, z łatwością buduje napięcie, oddaje emocje, jakie stają się udziałem bohaterów. A ci bardzo dobrze wykreowani, wyraźnie ukazane ich portrety psychologiczne, mroczne zakamarki ludzkiej duszy. Każdy ma coś na sumieniu, każdy coś ukrywa.

Rewelacyjnie uknuta intryga. Świat przepełniony mrokiem i podłością, ludzie z przestępczego półświatka, bezwzględnych, okrutnych, którzy nie cofną się przed niczym, by osiągnąć zamierzony cel. Rozpoczyna się swoista gra, krew się leje, wyłania się sieć wzajemnych powiązań i zależności szemranego towarzystwa. Widoczne stają się znaczące różnice między osobami wpływowymi a tymi od „czarnej roboty”. Autor umiejętnie wodzi nas za nos, z ciekawością śledziłam rozwój wydarzeń, etapy pracy policji i prywatne śledztwo. Wszystkie wątki w pewnym momencie w zaskakujący sposób, zaczynają tworzyć jedną, zależną od siebie całość.

Bardzo dobry, zaskakujący kryminał. Pochłonęłam go, nie ma mowy o nudzie. Żądza posiadania może uczynić wiele zniszczeń. Zakończenie dość mocno mnie zaskoczyło. Serdecznie polecam.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2024-05-09
× 13 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Jęk zamykanych bram
Jęk zamykanych bram
Wojciech Wójcik
7.7/10

Odpowiedzi szukaj tam, gdzie nie dociera blask śródmiejskich latarni Na oddział chirurgii w wyniku pobicia trafia Arek Maj, ochroniarz w modnym warszawskim klubie Trzynastka. Wkrótce inny pacjent ...

Komentarze
Jęk zamykanych bram
Jęk zamykanych bram
Wojciech Wójcik
7.7/10
Odpowiedzi szukaj tam, gdzie nie dociera blask śródmiejskich latarni Na oddział chirurgii w wyniku pobicia trafia Arek Maj, ochroniarz w modnym warszawskim klubie Trzynastka. Wkrótce inny pacjent ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

W „Jęku Zamykanych Bram” Wojciech Wójcik prowadzi nas przez labirynt uliczek i zakamarków ludzkiej psychiki, gdzie mrok tajemnic splata się z blaskiem miejskich latarni. Historia otwiera się na brut...

@ksiazkioczamimezczyzny @ksiazkioczamimezczyzny

Głównymi bohaterami powieści są: Edyta, dziewczyna z Mazur, pracująca w klubie „Trzynastka”, czytająca „Kamienie na szaniec”(czym skradła mi serce), Andżelika Majewska, lekarka – chirurg, wścibska i ...

@Remma @Remma

Pozostałe recenzje @tatiaszaaleksiej

Bezmiar rozpaczy
"Bezmiar rozpaczy"

“Terror wzmagał się z każdym dniem, ogarniając swym zasięgiem wszystkie ziemie dawnej ogromnej Rzeczypospolitej". Z ciekawością ponownie przeniosłam się do trudnego, ni...

Recenzja książki Bezmiar rozpaczy
Rozbite lustro
"Rozbite lustro"

“I nagle w każdej drobinie lustra zobaczyła lata swojego życia przeżytego w tym domu. Zafascynowana, pochylona nad ziemią, nie potrafiła tego pojąć. Wszystko się działo...

Recenzja książki Rozbite lustro

Nowe recenzje

Utracony
Utracony
@katexx91:

„Utracony” to drugi tom z serii o Odmieńcach z West Emerald. Los dla Micah Lyonne'a nigdy nie był łaskawy, mimo że by...

Recenzja książki Utracony
Wodnik
Wodnik
@zielok.kamil:

"Wodnik" Jędrzeja Pasierskiego to kolejny dowód na to, że autor ten jest jednym z najciekawszych twórców polskiego krym...

Recenzja książki Wodnik
Proste równoległe
Proste równoległe
@zielok.kamil:

"Proste równoległe" Agaty Romaniuk to powieść, która zasługuje na szczególną uwagę dzięki swojemu subtelnemu połączeniu...

Recenzja książki Proste równoległe
© 2007 - 2024 nakanapie.pl