Znachor recenzja

„Jestem sługą lodu, głosem sumienia zmienionym w krzyk sprawiedliwości”, czyli debiut Michała Śmielaka.

Autor: @withwords_alexx ·2 minuty
2021-04-13
Skomentuj
6 Polubień
Znachor to debiut literacki Michała Śmielaka, który na lubimyczytać cieszy się naprawdę dobrymi opiniami (praktycznie oceny nie schodzą poniżej 7/10 gwiazdek). Byłam szalenie ciekawa tej książki, ponieważ już sam opis mnie zaintrygował. Liczyłam na dobry, niebanalny kryminał, od którego nie będę mogła się oderwać. Czy tak się stało?

Łowca. Sędzia. Kat.

Czy można oddać sprawiedliwość w ręce jednej osoby?

Czy krzywdę można naprawić zbrodnią?

Na terenie całego kraju w tajemniczych okolicznościach umierają uzdrowiciele, znachorzy i cudotwórcy. Czy to okrutny morderca obrał ich sobie za cel, czy - jak twierdzi policja - to seria niefortunnych zbiegów okoliczności?

Zabójca podobno wyszukuje ofiary tylko spośród znanych uzdrowicieli i rozprawia się z nimi za pomocą metod z czasów polowań na czarownice. Jeśli nikt mu nie przeszkodzi, w Polsce zapłoną stosy.

Krzysiek ma dwadzieścia lat i diagnozę dającą mu sześć miesięcy życia. Chwytając się ostatniej deski ratunku, trafia na terapię do Jakuba, tajemniczego uzdrowiciela. Wspólnie z prowincjonalnym policjantem będą musieli stawić czoło mordercy.

Rozpoczyna się wyścig z czasem i śmiercią. Wyścig, w którym każdy oszukuje.

Nie do końca. Początek strasznie mnie wymęczył, nim poczułam, że historia wreszcie zaczyna mnie ciekawić. Akcja rozkręca się dosyć mozolnie. Autor ma tendencję do pisania rozbudowanych opisów, które w niektórych momentach są zbędne i właściwie, gdybyśmy je wycięli, nie stracilibyśmy nic z fabuły. Czytając wiele pozytywnych opinii, nastawiałam się na świetny kryminał i może głównie dlatego trochę się rozczarowałam.

Znalazło się tutaj kilka rzeczy, które nie przypadły mi do gustu. Po pierwsze: policja. Już jestem przyzwyczajona, że zazwyczaj w książkach jest ona bezradna, ale tutaj jeszcze mamy samych niezbyt inteligentnych policjantów, przez co oczywiście nasi główni bohaterowie będą radzić sobie dużo lepiej od nich w rozwiązywaniu sprawy. Po drugie: bohaterowie ciągle piją, a jak nie piją, to gadają o piciu i prowadzą rozmowy o egzystencji. O ile jeszcze mogą zrozumieć Krzyśka, który jest śmiertelnie chory i załamany, tak reszta w takim natężeniu może denerwować. Po trzecie: sytuacje, które raczej nie miałyby miejsca w rzeczywistości, ale książki rządzą się swoimi prawami, dlatego jestem w stanie to pominąć.

Fani historycznych ciekawostek na pewno ucieszą się, ponieważ w książce występuje ich dużo. Urozmaica to fabułę i zostało ciekawie przedstawione (oraz można się czegoś dowiedzieć). Znachor to książka, która miała potencjał i myślę, że autor nie do końca go wykorzystał. Myślę też, że Michał Śmielak ma szansę na wybicie się na rynku naszych rodzinnych kryminałów, szczególnie patrząc na to, że Znachor zdobywa same pozytywne opinie. Jestem ciekawa jego kolejnych książek i na pewno po nie sięgnę, dlatego, że autor mnie intryguje.

Moja ocena:

× 6 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Znachor
Znachor
Michał Śmielak
7.7/10
Cykl: Inkwizytor, tom 1

Łowca. Sędzia. Kat. Czy można oddać sprawiedliwość w ręce jednej osoby? Czy krzywdę można naprawić zbrodnią? Na terenie całego kraju w tajemniczych okolicznościach umierają uzdrowiciele, znachorzy...

Komentarze
Znachor
Znachor
Michał Śmielak
7.7/10
Cykl: Inkwizytor, tom 1
Łowca. Sędzia. Kat. Czy można oddać sprawiedliwość w ręce jednej osoby? Czy krzywdę można naprawić zbrodnią? Na terenie całego kraju w tajemniczych okolicznościach umierają uzdrowiciele, znachorzy...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Szamani, szarlatani, znachorzy. Istnieli niemal od początków cywilizacji i od początku wzbudzali mieszane uczucia. Dla jednych są przewodnikami, ucieleśnieniem jakiegoś bóstwa, niezbadanej materii, a...

@Zaczytane_koty @Zaczytane_koty

Ostatnio na naszym rynku pojawiło się całe mnóstwo rewelacyjnych debiutów. Dziś skończyłam czytać ,,Znachora" Michała Śmielaka. Do sięgnięcia po nią skusiła mnie najpierw okładka, która obiecuje taje...

@magdag1008 @magdag1008

Pozostałe recenzje @withwords_alexx

Bogobójczyni
„Woda to wielka pleciuga. Informacje przekazywane są od kropli do wodospadu, od strumyczka do morza. Nic nie może powstrzymać plotek docierających do wodnego bóstwa”, czyli powieść drogi w wydaniu fantasy.

Bogobójczyni to książka, którą wielokrotnie widziałam na bookstagramie. Jej okładka przyciąga wzrok, a sama pozycja jest reklamowana jako idealna dla fanów Wiedźmina czy...

Recenzja książki Bogobójczyni
Inne tonacje ciszy
„Kiedy dryfuje się w środku nocy całkiem samemu w oceanie, nawet niewielkie światło jest jak różnica między życiem i śmiercią”, czyli Remigiusz Mróz w nietypowym wydaniu.

W takim wydaniu Remigiusza Mroza się zupełnie nie spodziewałam. Autor zazwyczaj pisze kryminały czy też thrillery, a teraz oddał w ręce czytelników powieść młodzieżową. ...

Recenzja książki Inne tonacje ciszy

Nowe recenzje

Ptasznik
Ptasznik.
@Malwi:

"Ptasznik" Marka Stelara to zaskakująca podróż przez labirynt tajemnic i przeszłości głównego bohatera, Heinricha Vogla...

Recenzja książki Ptasznik
Czyste serce
Czyste serce
@guzemilia2:

Lubicie motyw drugiej szansy w książkach? Niezależnie od tego, czy jest to motyw romantyczny, czy drugiego życia, nie ...

Recenzja książki Czyste serce
Czarna ambrozja
Z pewnością nigdy nie zamierzałam zostać wampirem
@MichalL:

W tym przypadku, wiedziałem czego mogę się spodziewać. Odrobiłem wcześniej lekcje i znałem te wszystkie zarzuty względe...

Recenzja książki Czarna ambrozja
© 2007 - 2024 nakanapie.pl