Kolor herbaty

Recenzja książki Kolor herbaty

@Rebellish@Rebellish · 2013-08-14
Czasami w naszym życiu pojawiają się chwile, kiedy – wydawać by się mogło – nic nie jest w stanie poprawić naszego nastroju, a podstawowe czynności okazują się sprawiać nam ogromny wysiłek. Niektórym wystarczy wówczas spędzenie krótkiego czasu z dobrą książką, zjedzenie ulubionego smakołyku czy obejrzenie cenionego filmu. Często jednak droga do ponownego szczęścia nie jest tak prosta i potrzeba czegoś więcej, niż wymienione wyżej, banalne metody. Są momenty, kiedy ukojenie wydaje się być czymś nieosiągalnym, jednak stopniowe godzenie się z zaistniałą sytuacją, wsparcie bliskich i świadomość robienia czegoś, co ma jakiś sens, jest w stanie sprowadzić na nas w końcu spokój ducha i szczęście.

W takiej sytuacji znalazła się właśnie Grace, główna bohaterka „Koloru herbaty”. Wraz ze swoim mężem przeprowadza się na wschodnie wybrzeże Chin, do Makau, gdzie jako obcokrajowiec czuje się bardzo samotnie. Sytuację pogarsza informacja o tym, że nie może mieć dzieci, których tak bardzo pragnie, a relacje pomiędzy nią a jej mężem, Petem, nie są najlepsze. Aby odnaleźć spokój, Grace postanawia otworzyć kawiarnię. To właśnie tam, wśród innych imigrantek, filiżanek herbaty, świeżo zaparzonej kawy oraz makaroników Grace próbuje odnaleźć to, czego przez tak długi czas szukała – szczęścia, przynależności oraz swojego własnego zakątka w kraju, w którym czuje się tak obco.

Po raz pierwszy od długiego czasu nie potrafię znaleźć słów, którymi mogłabym opisać jakąś książkę, ponieważ oprócz tego, że bardzo mi się ona spodobała, nie za wiele mam na jej temat do powiedzenia. Gdy jeszcze byłam w połowie czytania tej powieści miałam głowę pełną myśli i ulotnych wrażeń na temat tej historii, którymi chciałam się podzielić, jednak tuż po jej zakończeniu jakby poprzez machnięcie ręki wszystko to zniknęło i zostawiło mnie z całkowitą niemal pustką w głowie.

Nazwałabym tę książkę idealnym „pocieszaczem” po ciężkim dniu czy chociażby frustrującym tygodniu, ponieważ zawiera w sobie ciepło, które jest w stanie odegnać wszelkie negatywne myśli i odczucia. Gdy zabierałam się za jej czytanie, nie sądziłam, że wpędzi mnie w taki pozytywny, relaksacyjny stan, kiedy to nie będę musiała myśleć o żadnych niepokojących mnie sprawach. Pomimo tego, że wiele w tej książce jest rozterek poszczególnych bohaterów, to sama powieść daje nadzieję na to, że z każdej sytuacji da się wyjść z uśmiechem na ustach, każde ciemne chmury da się rozpędzić i nawet najbardziej depresyjne chwile jesteśmy w stanie przetrwać, gdy tylko mamy wsparcie bliskich nam osób.

Wydarzenia poznajemy z punktu widzenia głównej bohaterki, w narracji pierwszoosobowej, która jednak nie jest czymś, za czym mogłabym powiedzieć, że przepadam, jednak w przypadku tej książki wcale mi to nie przeszkadzało. Miałam doskonały wgląd w odczucia Grace, w jej emocje, dzięki czemu w doskonały sposób potrafiłam przeżywać to, co ona czuła w danym momencie. A muszę zapewnić, że nie sposób jest pozostać obojętnym wobec jej problemów. Od samego początku bardzo zżyłam się z tą postacią i na każdym kroku kibicowałam temu, aby wszystko ułożyło się po jej myśli.

Przez pewien czas miałam małe zastrzeżenia w kwestii dialogów, ponieważ wydawało mi się, że napisane są sztucznie, a rozmowy pomiędzy bohaterami brzmią tak, jakby były wymuszone, bez jakiejkolwiek chemii. Było to na szczęście jedynie chwilowe, ponieważ bardzo szybko wyparłam z siebie te myśli i doceniłam styl, jakim posługuje się autorka. Przyjemny, pozwalający bardzo szybko wgryźć się w powieść i cieszyć się nią aż do samego końca. „Kolor herbaty” zawiera w sobie również wiele ciekawych informacji związanych z francuską kuchnią, które są fantastycznym dodatkiem i jestem pewna, że smakosze przeróżnych słodkości będą w stanie ten fakt docenić. Z tego miejsca mogę jedynie gorąco polecić tę ciepłą, pokrzepiającą historię, która – choć nie okazała się być materiałem na książkę godną półki z moimi ulubionymi lekturami, to jednak jestem pewna, że na długo zapadnie mi w pamięć.

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Kolor herbaty
Kolor herbaty
Hannah Tunnicliffe
{}7.3/10
Seria: Kochaj i gotuj
Po przeprowadzce z mężem na maleńką, tętniącą życiem wyspę Makau na wschodnim wybrzeżu Chin Grace Miller czuje się w nieznanym kraju obco i samotnie. Jej ruda głowa góruje ponad wypełniającym chińskie...
Komentarze
Kolor herbaty
Kolor herbaty
Hannah Tunnicliffe
{}7.3/10
Seria: Kochaj i gotuj
Po przeprowadzce z mężem na maleńką, tętniącą życiem wyspę Makau na wschodnim wybrzeżu Chin Grace Miller czuje się w nieznanym kraju obco i samotnie. Jej ruda głowa góruje ponad wypełniającym chińskie...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Czy ktoś z was wie, jak wygląda załamanie nerwowe XXI wieku? Nie? To może inaczej. Czy ktoś z was kiedykolwiek w swoim życiu zapoznał się z tym jakże okropnym zjawiskiem? Zapewne niektórzy odpowiedzą:...

@Sophie_Carmen @Sophie_Carmen

Gracie Miller wraz z mężem przeprowadza się z Londynu na małą wyspę Makau położoną na wschodnim wybrzeżu Chin, liczącą (prawie) 550 tyś. ludzi. Jej mąż Pete dostał ofertę pracy, z której nie mógł zrez...

Pozostałe recenzje @Rebellish

Szepty lasu
Szepty lasu

Niektóre wydarzenia zmieniają człowieka na zawsze i szczęśliwcami mogą nazwać się tylko ci, których wydarzenia te zmieniły na lepsze z tego względu, iż były to momenty po...

{} Recenzja książki Szepty lasu
Czas motyli
¡Vivan las Mariposas!

Kilka dni temu, na ćwiczeniach z prawa konstytucyjnego podczas rozmowy na temat związany z jednym z artykułów naszej konstytucji, przed moją grupą zostało postawione z po...

{} Recenzja książki Czas motyli

Nowe recenzje

Dogmat I Tiara. esej o upadku rzymskiego katolicyzmu
Czy głowa Kościoła może się mylić?
@ladymakbet33:

Na te i inne pytania odpowie Paweł Lisicki w publikacji Dogmat I Tiara. Po świetnymLutrze, oczekiwałam, iż recenzowana ...

{} Recenzja książki Dogmat I Tiara. esej o upadku rzymskiego katolicyzmu
Płomień Crossa
Rozczarowań ciąg dalszy...
@joanna.li.p...:

W niedzielę 18 lipca przeczytałam z wielkimi bólami istnienia "Płomień Crossa". Jest to druga część serii "Dotyk Crossa...

{} Recenzja książki Płomień Crossa
Dama ciężkich obyczajów
Prześliczna Wio Wiolo Wiolonczelistka la, la, la,
@maciejek7:

"Dama ciężkich obyczajów" Marty Obuch, to kolejna prześmieszna książka, którą miałam przyjemność przeczytać. Właściwie ...

{} Recenzja książki Dama ciężkich obyczajów
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe