Recenzja książki Amy i Isabelle

Matka i córka

Autor: @almos ·{}2 minuty
{} 2021-11-27 {} 2 komentarze {} 15 Polubień
Ten tom prozy Strout opowiada historię matki i nastoletniej córki żyjących w małym miasteczku w Nowej Anglii i pracujących w tym samym biurze, a nawet w tym samym pomieszczeniu. Mieszkają w jednym domu, ale tak naprawdę obok siebie, niby rozmawiają, ale nie ma między nimi ani cienia bliskości, chłód i dystans. Z czasem dowiadujemy się, dlaczego tak jest.

Dla mnie zdecydowanie najciekawszą postacią w książce jest matka, Isabelle, samotnie wychowująca córkę, Amy, od lat marząca o lepszym życiu, nie kupuje domu, w którym od lat mieszka, bo wciąż ma nadzieję na jakąś zmianę: „Nie mogła jednak znieść myśli o kupnie domu i nie mogła przestać myśleć o tym, że prawdziwe życie ciągle czeka na nią gdzie indziej.” Bardzo też zazdrości innym kobietom lepszego życia: rodziny, pieniędzy, podróży. Wykonuje podrzędną według niej pracę sekretarki w fabryce, z góry patrząc na swoje współpracowniczki, myśli: „Należy współczuć tym kobietom z biura ich monotonnych dni wypełnionych nudną pracą, dowcipami, które opowiadają sobie w toalecie, i odwiecznymi waśniami.” Kocha się nieszczęśliwie w żonatym mężczyźnie, który nie zdaje sobie sprawy z jej miłości. Isabelle prowadzi sztuczne, nieautentyczne życie, symptomatyczne też, że nic nie mówi Amy jej ojcu, o swoim przeszłym życiu.

Gromem z jasnego nieba jest dla Isabelle wiadomość o romansie Amy, który córką przed nią ukrywała, Isabelle ma olbrzymią złość do Amy z tego powodu, nie rozumie, że córka nie miała innego wyjścia jak się ukrywać. A Isabelle świat się wali na głowę: „Isabelle nie cierpiała Amy nawet nie dlatego, że ta zabrała jej całe życie. Nienawidziła jej, ponieważ ta dziewczyna zaznawała erotycznych przyjemności z mężczyzną, a ona nie.”

Odkrycie przez Isabelle romansu Amy jest kluczową sceną książki, potem jeszcze mamy dramat koleżanki z pracy. Pod wpływem tych wydarzeń Isabelle otwiera się, ujawnia trudną prawdę o swoim życiu, której to prawdy przez cały czas się mocno wstydziła, ale to otwarcie daje jej szansę na prawdziwe, autentyczne, szczęśliwe życie.

To też książka o trudnej pełnej wybojów miłości rodzicielskiej. I o tym jak trudno się porozumieć rodzicom i nastoletnim dzieciom, nie pierwsza i ostatnia na ten temat, ale pięknie napisana.

Rzecz jest oczywiście znakomicie napisana, ale brakuje jej intensywności emocjonalnej książek z Olive Kitteridge, nie mam pojęcia dlaczego, może dlatego, że u Olive było wielu bohaterów, a tu mamy tylko dwie protagonistki: matkę i córkę. No nie, są jeszcze inne kobiety, bo to jest książka przede wszystkim o kobietach, mężczyźni pojawiają się w niej marginalnie.

Świetna proza.


Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2021-11-23

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Amy i Isabelle
Amy i Isabelle
Elizabeth Strout
{}7.8/10
„Napisana z humorem powieść o odwadze i trudnych wyborach w tak zwanym zwyczajnym życiu”. – Alice Munro „Jest to jedna z tych rzadkich książek, które potrafią w zupełnie nowy, świeży sposób pokazać św...
Komentarze
@aleksiunka
@aleksiunka · około 2 miesiące temu
Olive bardzo trudno będzie przebić, zwłaszcza drugą część. Zamierzasz sięgnąć po kolejną książkę Strout?
{}× 3
@almos
@almos · około 2 miesiące temu
Tak, po drugą część Lucy Barton: "To, co możliwe", nawet jak to nie jest poziom Olive, to wciąż znakomita literatura.
{}× 2
@aleksiunka
@aleksiunka · około 2 miesiące temu
Też będę czytała Strout, być może przy wyborze zdam się na Ciebie (znowu!). Po Olive musiałam zrobić kryminalny reset, ale wciąż ją trawię w głowie, a to nie ułatwia czytania innych lektur.
{}× 2
@almos
@almos · około 2 miesiące temu
Polecam Ci 'Mam na imię Lucy', jeśli jeszcze nie czytałaś.
{}× 2
@aleksiunka
@aleksiunka · około 2 miesiące temu
Dzięki, zapisuję.
{}× 1
@Carmel-by-the-Sea
@Carmel-by-the-Sea · około 2 miesiące temu
Bardzo dobra recenzja. Książka też wydaje się 'wysoce niebanalna'. Strout ma jakiś styl zmuszający do określenia się czytelnika, tak przynajmniej mi wyszło po lekturach z Olive. Tu tez są chyba mocne relacje, choc jak piszesz nieco słabiej to wypadło.
{}× 2
@almos
@almos · około 2 miesiące temu
Dzięki 😀 Strout po prostu nigdy nie schodzi poniżej pewnego poziomu.
{}× 2
Amy i Isabelle
Amy i Isabelle
Elizabeth Strout
{}7.8/10
„Napisana z humorem powieść o odwadze i trudnych wyborach w tak zwanym zwyczajnym życiu”. – Alice Munro „Jest to jedna z tych rzadkich książek, które potrafią w zupełnie nowy, świeży sposób pokazać św...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Pozostałe recenzje @almos

Katedry
Religia i moralność

Książka o rodzinie, którą dotknęła potworna tragedia: oto trzydzieści lat temu najmłodsza z trzech córek państwa Sardá, Ana, została zamordowana, a jej zwłoki potwornie ...

{} Recenzja książki Katedry
Kręgi obcości. Opowieść autobiograficzna
Bycie osobnym, bycie innym

Ta potężna autobiografia wybitnego literaturoznawcy i językoznawcy, napisana pięknym językiem, przedstawia jego życie, jako pasmo obcości, odtrąceń, bycia osobnym, bycia...

{} Recenzja książki Kręgi obcości. Opowieść autobiograficzna

Nowe recenzje

Szczęściarze
Szczęściarze
@iza.81:

Zwykle z wątkiem szczęścia spotykamy się w książkach jako czymś słodkim, sielskim. Tu pani Agnieszka ukazała nam coś zg...

{} Recenzja książki Szczęściarze
Trzeba marzyć
NIM TWE SZCZĘŚCIE CIĘ MINIE TRZEBA MARZYĆ...
@Moncia_Pocz...:

"Żeby coś się zdarzyło, Żeby mogło się zdarzyć I zjawiła się miłość Trzeba marzyć." Z przyjemnością i sporym oczekiw...

{} Recenzja książki Trzeba marzyć
Ostatnie piętro
Im bliżej nieba, tym dalej od problemów ...
@malgosialegn:

Ellen Saint, jak każda matka, pragnie, aby jej dzieci były szczęśliwe, zdobyły dobre wykształcenie i niczego im w życiu...

{} Recenzja książki Ostatnie piętro
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl