Mokra biel Bambino recenzja

Nieproste historie

WYBÓR REDAKCJI
Autor: @dominika.nawidelcu ·3 minuty
2024-05-29
1 komentarz
12 Polubień





Są takie wspomnienia, do których nie chce się wracać. Nieważne jednak jak bardzo pragnęłoby się zapomnieć o przeszłości, ona w jakiś sposób wpływa na naszą teraźniejszość. Czasem możemy zdecydować… w jaki.


„Mokra biel Bambino” to książka, której autorką jest Aleksandra Igras. Powieść ujrzała światło dzienne nakładem wydawnictwa Seqoia. Jednego jestem pewna, jest to tytuł nieszablonowy, napisany w sposób, po który odważa się sięgnąć niewielu autorów.

Wszystko zaczyna się od pogrzebu. Elżbieta nie odwiedzała miejscowości swoich dziadków od lat. Tak naprawdę pojawia się tam od czasu do czasu, na podobnych uroczystościach. Tym razem również nie zamierza zabawić zbyt długo, jednak wizyta w rodzinnych stronach budzi w niej niechciane wspomnienia. Z jednej strony piękne, bo związane z dzieciństwem, z drugiej przykre, bo nieuchronnie powiązane ze śmiercią przyjaciółki. Jednak historia kobiety jest tylko początkiem, pierwszą z ośmiu opowieści, a każdy z opisywanych bohaterów związany jest z tą samo miejscowością.

Powrót samochodem z jabłoneckiego cmentarza do Lublina był dłuższy niż zazwyczaj. Mierzony nie zegarkiem, a bezkresnym strumieniem myśli. Udało się jej życie, mimo wszystko. Joannie nie.

Chociaż postaci jest wiele, w moim odczuciu na pierwszy plan wysuwa się kolejna, wieś. I nie jest to bynajmniej obraz malowniczy i sielski, ale do bólu prawdziwy. Znajdziemy tu wiele ze smutnej codzienności osób, zarówno takich, którym brak perspektyw uniemożliwia rozwój, ale również tych, które dobrowolnie opadają na życiowe dno. Bo chociaż wszyscy o wszystkich wiedzą, to jednak nie każdy skory jest do pomocy. Ukryte żale i zupełnie jawne animozje wpływają na codzienność opisywanych ludzi.

Trzeba przyznać, że bohaterów w tej książce jest naprawdę dużo. Ich losy są niesamowicie zróżnicowane i wzajemnie się przeplatają. Czasami ciężko było mi przypomnieć sobie o kim mowa i gubiłam się w natłoku trudnych historii, przepełnionych żale i bólem. Z tego względu, chociaż książka ma raptem 122 strony, jej lektura zajęła mi sporo czasu. Musiałam się skupić i wczuć w klimat.

„To omamy”, pomyślał. Kciukiem i palcem wskazującym przycisnął powieki. Chciał naprawić wzrok.

Bo atmosfera tej opowieści nie jest lekka. Czytelnika czeka zmierzenie się z demonami przeszłości wielu ludzi, prześledzenie ich losów pełnych błędów, pomyłek, czy zwyczajnego pecha. Wszystko to kreuje raczej smutny, ale też melancholijny klimat. Bo chociaż każdy jest kowalem swojego losu, niektórym trafił się zdecydowanie lichy materiał.

To, czego mi brakowało, to pewnego domknięcia. Poznajemy losy naszych bohaterów, dowiadujemy się wiele o ich przeszłości, ale równie nagle, co ich poznajemy, to tracimy z nimi kontakt. Nie ma tutaj wielkiego finału, puenty, rozwiązania wszystkich problemów, czy wątków. Ot zwykła rzeczywistość, która toczy się dalej swoimi niekoniecznie prostymi torami.


Ciekawy jest za to sam tytuł. Chociaż jego wyjaśnienie pojawia się dopiero pod koniec, to muszę przyznać, że nie tego się spodziewałam. Jednak za nic nie zdradzę Wam tutaj dlaczego tytułowa biel jest mokra.

Warto też wspomnieć, że książka napisana jest w ciekawy, skupiony na opisywanym momencie, sposób. Miałam wrażenie, że autorka jest w pełni skoncentrowana na uchwyceniu chwili bieżącej, towarzyszących jej odczuć, jak gdyby był to lekko zakurzony klisz w sepii. Fabuła często przenosi się w przeszłość, by pokazać nam, jak duży wpływ miała ona na bieżące losy bohaterów.

Gdybym miała porównać ten tytuł do innych książek, to na myśl przychodzą mi dwa skojarzenia: „Kąkol” Zośki Papużanki oraz „Łakome” Małgorzaty Lebdy. Akcja tych tytułów również odgrywa się na nieidealnej wsi, opiera na niełatwych wspomnieniach, trudnych relacjach i mało poetyckim, ale nadal pięknym, erotyzmie.

I kiedy tamtego słonecznego dnia Marek posadził sobie Grację na brzuchu i oderwał na chwilę wzrok od jej gładkich złotych piersi, to spojrzał wprost w czerwone niebo. I po raz pierwszy od bardzo dawna poczuł, że może wszystko. Że z taką dziewczyną zakrzywi czasoprzestrzeń, przechytrzy los, wielki błękit będzie mu tylko sprzyjać, a kłucie w lewym boku odejdzie w niepamięć.

Jeśli lubicie co jakiś czas przeczytać coś nieszablonowego, niekoniecznie łatwego w odbiorze albo uwielbiacie styl wspomnianych książek, koniecznie sięgnijcie po ten tytuł.

Moja ocena:

× 12 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Mokra biel Bambino
Mokra biel Bambino
Aleksandra Igras
7.5/10

„Mokra biel Bambino” to osiem historii o potknięciach, tych błahych lub niewybaczalnych, które zmieniają bieg życia. O decyzjach, często nie do końca uświadomionych. Niespełnione miłości, rozterki eg...

Komentarze
@Trajler
@Trajler · 21 dni temu
Niezła autopromocja i to sponsorowana. Fiu, fiu...
Mokra biel Bambino
Mokra biel Bambino
Aleksandra Igras
7.5/10
„Mokra biel Bambino” to osiem historii o potknięciach, tych błahych lub niewybaczalnych, które zmieniają bieg życia. O decyzjach, często nie do końca uświadomionych. Niespełnione miłości, rozterki eg...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Pozostałe recenzje @dominika.nawidelcu

"Niejadki" i nie tylko
On nic nie je!

Przechodzimy do kolejnego rodzicielskiego tematu: jedzenia, a konkretnie… niejedzenia. Wielu rodziców martwi się, że ich pociechy spożywają za mało posiłków, albo mają b...

Recenzja książki "Niejadki" i nie tylko
Kiedy zacznie mówić
Pierwsze słowa

Jednym z ważniejszych kroków milowych w rozwoju dziecka są pierwsze słowa. A potem kolejne i w końcu całe zdania. Rodzina wyczekuje tego momentu z utęsknieniem, porównuj...

Recenzja książki Kiedy zacznie mówić

Nowe recenzje

Ostatnia noc w Tremore Beach
Tremore Beach
@zielok.kamil:

"Ostatnia noc w Tremore Beach" Mikela Santiago to pełna napięcia powieść, która łączy elementy thrillera psychologiczne...

Recenzja książki Ostatnia noc w Tremore Beach
Zła droga
Zła droga
@zielok.kamil:

„Zła droga” hiszpańskiego pisarza Mikela Santiago to opowieść o pisarzu, jego rodzinie i najlepszym przyjacielu, wypalo...

Recenzja książki Zła droga
Wszystkie nasze tajemnice
𝗪𝘆𝗯𝗼𝗿𝘆
@gala26:

Są takie książki, kierowane do konkretnego odbiorcy i jeśli trafią w ręce niewłaściwego czytelnika, to choćby nie wie...

Recenzja książki Wszystkie nasze tajemnice
© 2007 - 2024 nakanapie.pl