Warszawskie dzieci`44 recenzja

O małych Warszawiakach i Powstaniu

WYBÓR REDAKCJI
Autor: @ksiazkiagi ·4 minuty
2021-08-10
Skomentuj
2 Polubienia
O Powstaniu Warszawskim napisano, pokazano i powiedziano już naprawdę wiele. Czasem się zastanawiam czy to już nie wszystko co można powiedzieć na ten temat, ale wtedy na rynku pojawiają się nowe książki, filmy, nagrania, piosenki etc. traktujące o tym bohaterskim zrywie. Zazwyczaj dzieje się to w okolicach kolejnej rocznicy Powstania i w tym roku nie mogło być inaczej. Pod koniec lipca ukazała się książka "Warszawskie dzieci '44" Agnieszki Cubały, w której autorka stara się pokazać te trudne 63 dni oczyma dzieci, które były świadkami, ale często też czynnymi uczestnikami Powstania Warszawskiego.

We wstępie pani Cubała zapewniła, że chce pokazać nie tylko "Małych Powstańców", o których mówi i pisze się najwięcej, ale też zwykłe dzieci, które były świadkami i uczestnikami wydarzeń sierpnia i września 1944 roku w Warszawie. Miała to być opowieść o tym, jak one widziały ten zryw, jak żyły w powstańczej codzienności, jakich dramatów doświadczały, jakie małe radości ich spotykały. Mimo to, wydaje mi się, że jednak gros w tej publikacji stanowią opowieści o dzieciach, które miały aktywny udział w Powstaniu, a więc o małych sanitariuszkach, łącznikach i łączniczkach, roznosicielach z Harcerskiej Poczty Polowej etc., a mniej jest wspomnień czy historii zwykłych dzieci, dla których były to po prostu jedne z najgorszych dni w ich jakże krótkich żywotach.

Trudno oceniać tego typu publikacje, nie jest to bowiem fikcja, oparta wyłącznie na wyobraźni autora, ale pozycja traktująca o prawdziwych ludziach i wydarzeniach. Można ocenić styl i sposób jej napisania, bogactwo, czy wręcz przeciwnie, niedobór źródeł, czy podejście do tematu. I na tym się skupię w tej opinii, a z szacunku dla bohaterów tej publikacji, nie będę się skupiać na ich wspomnieniach, które są tu przytoczone.

Myślę, że jest to w miarę obiektywna książka. Oczywiście sam wybór takich a nie innych materiałów źródłowych, czyli wspomnień warszawskich dzieci jest dość subiektywny, ale nie oszukujmy się nie da się tu zachować zupełnej neutralności. Ogólnie źródła, na jakich oparta jest ta książka są naprawdę bogate i różnorodne - autorka korzystała z nagranych opowieści uczestników Powstania, z innych tego typu opracowań i książek traktujących na temat tamtych dni, z wycinków z prasy powstańczej etc. Pozycja wzbogacona jest też o liczny materiał ilustracyjny - fotokopie materiałów życia społecznego z tamtego okresu, fotografie wykonane w czasie Powstania, ale też zdjęcia przedstawiające współczesne miejsca pamięci związane z tamtymi wydarzeniami. Widać więc, że zarówno research, jak i ogólnie praca wykonana przez autorkę przy okazji przygotowywania tej pracy, są naprawdę duże.

Opowieść ta snuta jest w miarę prostym, nieskomplikowanym językiem i mimo iż wydaje się uporządkowana, bo podzielona na rozdziały teoretycznie traktujące o różnych aspektach udziału dzieci w Powstaniu (czynnego czy biernego), to jednak czuć pewien chaos w narracji. Irytowała mnie też nieco powtarzalność w narracji, na przykład kilka razy w różnych miejscach pojawia się ta sama informacja - o powstaniu czasopisma dla dzieci pt. "Jawnutka", dodawane są tylko inne fragmenty artykułów i wierszyków z tej gazetki.

Jest to książka bardzo poruszająca, na pewno nie dla osób emocjonalnych. Chociaż sam styl autorki oraz wypowiedzi małych warszawiaków są pozbawione emocji, to to, o czym opowiadają, jest wstrząsające, trudne, zapadające w pamięć. Sama tematyka Powstania jest niełatwa, ale udział dzieci w tym wydarzeniu oraz ogólnie przeżycia najmłodszych związane z walkami w Warszawie, mogą naprawdę dotknąć nawet najmniej wrażliwe osoby.

Czy ta książka jest potrzebna? Przyznam szczerze, że nie wiem. Trudno mówić tu o szczególnej oryginalności ze strony autorki, skoro korzystała z ogólnie dostępnych źródeł na temat Powstania, jednak skupienie się wyłącznie na dzieciach i to nie tylko tych, które walczyły, nadaje tej książce pewnej wartości. Z drugiej jednak strony podejrzewam (nie wiem na pewno, nie sprawdzałam), że publikacje o warszawskich dzieciach '44 pojawiały się już nie raz, w końcu skupienie się nie tylko na dorosłych wydaje się dość oczywiste.

Jak wspomniałam wyżej, trudno oceniać tego typu publikacje. Na uwagę zasługuje na pewno bogactwo źródeł, na jakich została oparta ta książka i jakie zostały w niej przytoczone, ale też ogrom pracy jaki autorka w nią włożyła. Jednakże pewien chaos w relacjonowaniu tamtych wydarzeń i w sumie niekoniecznie odkrywcze spojrzenie na temat dzieci w Powstaniu Warszawskim powodują, że czytanie tej książki chwilami bywa po prostu nieco męczące. Nie polecam, ale też nie odradzam tej lektury. Osoby zainteresowane tematyką prawdopodobnie nie znajdą w niej niczego nowego, ale dla nowicjuszy w temacie może to być poruszające i pouczające doświadczenie czytelnicze.

Książka została otrzymana z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-08-10
× 2 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Warszawskie dzieci`44
Warszawskie dzieci`44
Agnieszka Cubała
7.7/10

Książka "Warszawskie dzieci ’44" pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnier...

Komentarze
Warszawskie dzieci`44
Warszawskie dzieci`44
Agnieszka Cubała
7.7/10
Książka "Warszawskie dzieci ’44" pozwala spojrzeć z zupełnie nowej perspektywy na udział najmłodszych mieszkańców miasta w Powstaniu Warszawskim. To nie opowieść o bohaterskich walkach małych żołnier...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Dziś idę walczyć – Mamo, może nie wrócę więcej, może mi przyjdzie polec tak samo, jak tyle, tyle tysięcy. Poległo polskich żołnierzy za wolność naszą i sprawę. Ja w Polskę, Mamo, tak strasznie wierzę...

@Zaczytane_koty @Zaczytane_koty

Lubię historię, a szczególnie intryguje mnie okres II wojny światowej. O powstaniu warszawskim czytałam jedynie relacje kobiet, które brały w nim udział jako sanitariuszki, łączniczki czy walczące, w...

@karolina92 @karolina92

Pozostałe recenzje @ksiazkiagi

Znachorka
"Zrób wszystko, co w twojej mocy, resztę zostaw przeznaczeniu"

Znachorka to opowieść o Igorze, trzeźwo myślącym dziennikarzu, który trafia na Warmię w poszukiwaniu materiałów do reportażu. Na miejscu, w pewnej małej miejscowości, po...

Recenzja książki Znachorka
Najgłupsi przestępcy świata
O przestępcach na wesoło

Czy czytanie o przestępcach może być przyjemne? Czy może sprawiać, że czytelnik się uśmiecha, albo wręcz parska śmiechem? Tak, jeśli się sięgnie po książkę Najgłupsi prz...

Recenzja książki Najgłupsi przestępcy świata

Nowe recenzje

Znaki zodiaku
O trudach zrozumienia siebie, klasowych walkach...
@autodydakty...:

Tym razem przenosimy się wraz z autorem do uroczych i rajskich widoków włoskiej Toskanii. Do willi z basenem, w której ...

Recenzja książki Znaki zodiaku
Krew z krwi
W małych miasteczkach trzeba słuchać plotek
@Strusiowata:

Recenzja przedpremierowa – premiera książki 5 czerwca. "Krew z krwi" zaczynałam czytać z wielką radością. Poprzednie...

Recenzja książki Krew z krwi
Cud w Dolinie Poskoków
Kobiety potrafią czynić cuda!
@maciejek7:

Do tej pory nie miałam okazji aby zaznajomić się z chorwacką literaturą, czytałam jakiś czas temu powieści różnych bałk...

Recenzja książki Cud w Dolinie Poskoków
© 2007 - 2024 nakanapie.pl