Recenzja książki Trzy godziny ciszy

Opowieść o ogromnym cierpieniu, życiu po stracie i walce z depresją.

Autor: @Justyna_K ·2 minuty
2020-01-15 1 komentarz 19 Polubień
"Trzy godziny ciszy", to historia depresji, smutku, historia o wyparciu ze świadomości traumatycznego zdarzenia, o życiu w cieniu  rodzinnych tajemnic, to opowiesć o wielkiej miłości i nie zaakceptowaniu bolesnej prawdy.  Powoli, krok po kroku zagłębiamy się w fabułę, razem z Patrycją zatapiamy się w jej wspomnieniach z dzieciństwa i młodości, jednocześnie obserwując jak "TO", czyli nieuleczalna choroba przejmuje władzę nad jej życiem. Dla Patrycji nic już nie ma zanczenia, nie widzi sensu w tym aby zawalczyć o siebie, o swoje zdrowie, o tak przyziemne sprawy jak prysznic czy zjedzenie czegokolwiek. Poddaje się, dręczą ją wspomnienia z przeszłości, a jedyne czego pragnie, to spędzić trzy dni z dawnym ukochanym, z miłością jej życia. 

Warto przebrnąć przez pierwszą część, jest ona istotnym wprowadzeniem do kolejnych, zaskakujących wydarzeń. Wtedy zmieni sie wszystko, otrzymamy opowieść nasyconą sporym ładunkiem emocji. Wszystko połączy się w jedną całość i da nam pełny obraz choroby jaka trawi główną bohaterkę. Czasami ból duszy, niewyobrażalne cierpienie serca mogą być tak ogromne, że będą w stanie cakowicie zmienić naszą rzeczywistość... 

"Trzy godziny ciszy" - ta książka pozostanie z czytelnikiem na jakiś czas. Tej opowieści nie da się tak od razu zapomnieć. Opowieść ta uświadamia nam, jak przerażającą chorobą jest depresja, jakie skutki niesie ze sobą to gdy pozostawimy chorego samemu sobie, gdy chory nie chce pomocy i ucieka od problemów do wyimaginowanego świata. Moim zdaniem okrutne było pozostawienie Patrycji samej sobie, pozwolenie jej aby tyle lat, tyle długich lat trwała w tej alternatywnej rzeczywistości. Opłacanie rachunków i uzupełnianie konta bankowego pieniędzmi, aby nasza bohaterka miała na bieżace potrzeby moim zdaniem było tylko utwierdzaniem jej, pomocą w pogłebianiu jej choroby. Przez tyle lat żyła z poczuciem winy za śmierć bliskiej osoby, potem doświadczyła kolejnej tragedii.
 Jest to opowieść o miłości, stracie, tęsknocie, o nie pogodzeniu się z rzeczywistością, o walce z własnymi słaboścami, o życiu w cieniu tragedii i tajemnic z przeszłości. Autorka w subtelny sposób przekazała czytelnikowi cały ten ogrom nieszczęścia, wywołała u mnie lekkie wzruszenie. Wątek z Magnusem i porwaniem małej dziewczynki moim zdaniem miał spowodować to, żeby Patrycja w końcu wyszła ze swojej skorupy, otworzyła się na innych i zmierzyła z rzeczywistością oraz przeszłością. Samo zakończenie dało mi wiele do myślenia, wygląda na to, że droga ku wolności, do życia wolnego od przeszłości, od choroby, nie będzie wcale taka łatwa. 

Moja ocena to 6.5 - 7/10. I na sam koniec chciałam wspomnieć o czymś co mi się nie spodobało. Mianowicie, nie spodobało mi się nazwanie bohaterki własnym imieniem i nazwiskiem, miałoby to sens gdyby to była autobiografia, oraz nie spodobało mi się  wtrącnie do fabuły tytułu poprzedniej powieści autorki, taka autoreklama do mnie nie przemawia. 

 "Za możliwość lektury bardzo dziękuję Patrycji Gryciuk oraz Iwonie Niezgodzie, organizatorce  niezależnego plebiscytu na polską książkę roku „Brakująca Litera” 2018."

Moja ocena:

Data przeczytania: 2020-01-15

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Trzy godziny ciszy
Trzy godziny ciszy
Patrycja Gryciuk
7.2/10
Pisałam do niego listy. Dużo listów. Na początku mi odpisywał, potem coraz rzadziej. Aż do momentu, kiedy przesłał mi czystą białą kartkę ze swoim imieniem w prawym dolnym rogu. Pustka na tym papierze...
Komentarze
@Asamitt
@Asamitt · ponad 2 lata temu
Kiedyś wahałam się przy wypożyczeniu teraz, po Twojej recenzji, jestem przekonana. Dzięki:)
Trzy godziny ciszy
Trzy godziny ciszy
Patrycja Gryciuk
7.2/10
Pisałam do niego listy. Dużo listów. Na początku mi odpisywał, potem coraz rzadziej. Aż do momentu, kiedy przesłał mi czystą białą kartkę ze swoim imieniem w prawym dolnym rogu. Pustka na tym papierze...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Dwa zdania przychodzą mi do głowy po zakończeniu lektury: Miłość to ból. Powiedział zając jeża ściskając. Patrycja Gryciuk najpierw rozgrzała mnie do granic możliwości, następnie ułożyła wygodnie w...

@kachna.janisz @kachna.janisz

Pozostałe recenzje @Justyna_K

Dom Lalek
Dom lalek...

Jestem świeżo po zakończeniu lektury i mam skrajnie mieszane uczucia. Zakończenie totalnie od czapy ale w związku z przebiegiem fabuły dość adekwatne mimo wszystko. Prze...

Recenzja książki Dom Lalek
Nazajutrz cię odnajdę
"Nazajutrz Cię odnajdę"

Moja przygoda z serią "Za zakrętem" dobiegła końca. Nie wiem czemu ale część drugą i trzecią odebrałam bardziej pozytywnie niż część pierwszą. Ogólnie uważam, że to bard...

Recenzja książki Nazajutrz cię odnajdę

Nowe recenzje

Niegrzeczny prezes
Romans biurowy i Agora to niemożliwe!!!
@beatazet:

Kiedy dowiedziałam się, że Agora wydaje ten romans biurowy, nie mogłam w to uwierzyć. W końcu wydawnictwo słynie z inny...

Recenzja książki Niegrzeczny prezes
Nie wiesz dlaczego
„Największe tragedie biorą się z poczucia niezr...
@zaczytana.a...:

„Nie wiesz dlaczego” autorstwa Marcela Mossa, stanowi „czwarty” tom serii Liceum Freuda, na którego kontynuację czekała...

Recenzja książki Nie wiesz dlaczego
The Outrage
Dystopia warta przeczytania
@booksbybook...:

Dawno nie miałam okazji czytać dystopii, więc kiedy tylko przeczytałam opis "The Outrage" poczułam się bardzo zachęcona...

Recenzja książki The Outrage
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl