TYLKO U NAS

Recenzja książki Złodziej dusz

Paranormalne przygody Teodory „Van Damme” Wilk

Autor: @Almaranth ·2 minuty
2020-05-10 Skomentuj 3 Polubienia
Po naszą rodzimą fantastykę sięgam bardzo często. Tym razem postanowiłam zaznajomić się z twórczością pani Anety Jadowskiej i zatopić się w świat alternatywnego Torunia dla nadnaturalnych istot. Czy spotkanie z czarodziejską panią detektyw - Dorą Wilk, przebiegło dobrze?




Oto ona, Teodora „Dora” Wilk. Dora pracuje w Wydziale Wewnętrznym toruńskiej policji. Jest policjantką niezwykłą, bo przy okazji jest wiedźmą, która swój czas dzieli między Toruniem, a alternatywnym Thornem. Kiedy zaczynają w tajemniczych okolicznościach znikać istoty nadnaturalne, Starszyzna Thornu prosi Dorę o pomoc.

„Przyciągam kłopoty i świrów jak garnek miodu misie”.

Powieść napisana jest z perspektywy Dory. Czyta się szybko, jak zresztą zwykle przy narracji pierwszoosobowej. I teraz trochę o samej Dorze, bo nasza bohaterka to chodzący IDEAŁ. Idealne kształty, idealna moc, wszystko robi idealnie. Jest skrzyżowaniem Chucka Norrisa, Rambo, Stallone, Seagala, twarda, bezkompromisowa, przerysowana (i to bardzo grubą kreską!). Serio, czekałam na moment zrobienia szpagatu, między dwoma ciężarówkami w stylu Van Damme’a.
Na początku mi to przeszkadzało i przyznaję, że było nieco męczące. Przebieranki w BMW, ciągłe opisy jaka to Dora kształtna, jędrna i piękna. Poza tym otacza się tylko takimi doskonałymi przyjaciółmi. Diabeł – diabelnie piękny, anioł – nieziemsko przystojny, mentorka – cudna i piękna. I tak cały świat dookoła naszej bohaterki to cudne, piękne istoty – włączając w to samą zainteresowaną. Dopiero z czasem, jak się „wgryzłam” w powieść , przestało mnie to razić. Zaczęłam nawet tolerować te zabiegi.

Na pierwszy plan wysunęła mi się postać policjanta Witkacego. Bardzo ciekawie skonstruowana z bonusem na koniec powieści. Myślę, że chyba nawet bardziej spodoba mi się „Szamański blues” autorki, w którym to właśnie ta postać gra pierwsze skrzypce. W każdym razie, na pewno zajrzę.

„Postanowiłam jednak, że to nie jest dobry czas na załamanie nerwowe. Niby nigdy nie jest odpowiedni, ale teraz to był absolutnie zły czas”.

Nie można jednak nie zauważyć dopracowania powieści pod względem złożoności świata. Zagadka kryminalna – paranormalna – tu wątek fajnie poprowadzony, mnogość nadnaturalnych postaci i ich charakterystyka super rozpisane! Widać autorka czerpie z różnych mitologii, dodaje trochę od siebie i robi z tego fajny mix. Co zaś do śledztwa realnego – tu trochę rozwiązanie na byle jak. Trochę to wszystko było zbyt idealne, zbyt łatwe, zbyt szybkie. A szkoda!

„Czy znacie to uczucie paniki, kiedy robicie dokładnie na odwrót, niż trzeba było? Powinni wymyślić jakiś naukowy termin, który brzmiałby mniej obraźliwie niż GŁUPOTA”.

Pojawia się też wątek romantyczny – jeśli tak go można nazwać, nie wiem jak się za niego zabrać, żeby za dużo Wam nie zdradzić, ale miałam momenty, kiedy moja irytacja sięgała zenitu. Chciałam wejść w książkę i kopnąć Dorę w jej doskonałe dupsko! Mimo to na plus oceniam fajne budowanie chemii i napięcia między bohaterami. Spytacie – którymi? Przekonajcie się sami. No spojlers here!

„Czemu zawdzięczam tę wizytę, archaniele? Bo to na pewno nie zwiastowanie”.

W sumie książka mimo wszystko była całkiem przyjemna. Czytało się dobrze, językowo i stylistycznie – według mnie bez zarzutu. Ogromnym plusem, o czym muszę wspomnieć, są ilustracje Magdaleny Babińskiej, cieszą oko podczas czytania. Daję 6/10 i polecam fanom szybkiej akcji w stylu Chucka Norrisa z zacięciem paranormalnym i mocnymi kobiecymi postaciami, okraszonym dawką dobrego humoru. Książka adresowana raczej dla dojrzałego czytelnika, zawiera sceny erotyczne i opisy tortur.

#czytampierwszy

Almaranth - 10.05.2020

Moja ocena:

Data przeczytania: 2020-05-09

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Złodziej dusz
5 wydań
Złodziej dusz
Aneta Jadowska
7.6/10
Cykl: Heksalogia o Wiedźmie, tom 1
Ona. Oficjalnie policjantka. Prywatnie złośliwa wiedźma uczulona na związki. On numer 1. Diabelnie przystojny pomiot. On numer 2. Prawdziwy z niego anioł. Teoretycznie powinni być wrogami, ale nie lub...
Komentarze
Złodziej dusz
5 wydań
Złodziej dusz
Aneta Jadowska
7.6/10
Cykl: Heksalogia o Wiedźmie, tom 1
Ona. Oficjalnie policjantka. Prywatnie złośliwa wiedźma uczulona na związki. On numer 1. Diabelnie przystojny pomiot. On numer 2. Prawdziwy z niego anioł. Teoretycznie powinni być wrogami, ale nie lub...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

O Dorze Wilk wiedziałam tyle co nic - jedynie że jest to jedna z pierwszych historii autorki i podobno jest to odczuwalne. Nie czytałam recenzji żeby mieć czystą głowę i może właśnie dlatego tak bard...

@kika160295 @kika160295

"Złodziej Dusz" to pierwsza, wydana w 2012 roku, część serii autorstwa Anety Jadowskiej pod tytułem "Heksalogia o Wiedźmie". Autorka przenosi nas do Torunia który za sprawą magicznych przejść zmieni...

@werbalna @werbalna

Pozostałe recenzje @Almaranth

Pan Gniew - bajka, która nie wkurza
No i co z tym Gniewem?

Jako mama wysoko wrażliwego pięciolatka, nie mogłam przejść obok tej pozycji obojętnie. Według opisu książka pomaga oswoić się ze złością, gniewem za pomocą kilku przyda...

Recenzja książki Pan Gniew - bajka, która nie wkurza
W górach szaleństwa. Gra paragrafowa
Wyprawa w mroźne góry szaleństwa

Wyobraźcie sobie, że czytacie książkę, w której serdecznie nienawidzicie jakiegoś bohatera. Kolejna strona i już marzycie by ta postać zakończyła żywot w rzece wrzącej l...

Recenzja książki W górach szaleństwa. Gra paragrafowa

Nowe recenzje

Ciemno, prawie noc
Mrok odmieniany przez przypadki
@czytamduszkiem:

„Ciemno, prawie noc” Joanny Bator podsunęła mi bibliotekarka, ponieważ w ogóle nie miałam sprecyzowanych własnych życz...

Recenzja książki Ciemno, prawie noc
Co się stało z Mirandą Huff?
CO SIĘ STAŁO Z MIRANDĄ HUFF?
@zksiazkawch...:

Autor: Javier Castillo Nigdy nie miałam przyjemności przeczytać książki tego autora. Jak tylko dostaliśmy propozycję...

Recenzja książki Co się stało z Mirandą Huff?
Opowieści z trzepaka. Krótka historia jednego zdjęcia
Kiedyś to były czasy...
@gloria11:

Kto pamięta czasy bez Netfliksa? Wtedy, kiedy musieliśmy czekać grzecznie do 19.00 na to, aby popatrzeć na ...

Recenzja książki Opowieści z trzepaka. Krótka historia jednego zdjęcia
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl