Poezja słów

Recenzja książki Dybuk

@morvina@morvina · 2012-10-12
Świerczek kilka lat temu zadebiutował powieścią grozy pt. „Bestia”. W 2012 r. w sprzedaży pojawił się „Dybuk”, czyli historia zamachu na komunistycznego dygnitarza opowiedziana poprzez mieszanie powieści drogi z elementami romansu i wątkami jak z „Archiwum X”.
We wszystkich czytanych przeze mnie recenzjach książki, które ukazały się w Internecie, autorzy skupiali się na wątku przygodowo-filmowym „Dybuka”. Da się to zrozumieć, bo chyba nikt wcześniej nie wpadł na pomysł stworzenia cyrku morderców, w dodatku jakby wyciągniętych z muzeum osobliwości. Ale od nagromadzenia jaskrawych kolorów, przygód i nietuzinkowych postaci, umyka wątek w książce chyba najbardziej poruszający: poetycko-psychologiczny pamiętnik Aarona Stallmana.
Jest napisany z taka psychoanalityczną głębią, że poza elementami koloryzującymi przekaz, ma się wrażenie, że to zapis prawdziwych wydarzeń. Że historia żydowskiego chłopca zakochanego w polskiej dziewczynie, którą traci wskutek obojętnego okrucieństwa swojego idola, pomimo swego baśniowo-historycznego sztafażu, mogła wydarzyć się naprawdę. Świerczek w charakterystyce postaci Stallmana unika wyjaśnień. Nie opisuje procesu przemiany nadwrażliwego dzieciaka, skrzywdzonego rasowo-społecznymi przesądami, w maniakalnego mordercę. Zamiast analizy psychologicznej daje barwne obrazy i na pozór wyrwane z kontekstu zdania, które jednak samorzutnie układają się w spójny obraz bez łopatologicznego wyjaśniania odautorskiego. Przy czym, używane w tym zabiegu sceny są tak plastyczne, jakby autor malował słowami: dziewczyna w białej sukience z plamą krwi na podbrzuszu, blask słońca oślepiający Aarona, który wypala w nim resztki dawnej delikatności, esesman galopujący na czarnym koniu wzdłuż obozowego ogrodzenia...
W tych fragmentach książki pojawia się nowa jakość, odległa od historii zamachu na mordercę dzieci. Świerczek obrazami przedstawia nie tylko emocje i zdarzenia, ale umie nimi wyrazić skomplikowane refleksje. Jak w dziełach malarskich, w których treść przedstawiana ma być symbolem czegoś nienazwanego bezpośrednio. A to pozwala poruszyć poważne tematy nie poprzez mozolne przedzieranie się przez przegadane traktaty, ale przez malownicze skróty myślowe jak w japońskim haiku, tyle że zachowującym europejską barokowość opisu. Ta niebywała malarskość prozy Świerczka jest rzadkością we współczesnej literaturze, używającej słowa jak wytrychu do popchnięcia akcji. Sama nie wiem, gdzie szukać pierwowzorów takiego sposobu pisania pełnego skondensowanych obrazów pełniących rolę symboli rzeczywistości nieopisanej bezpośrednio, ale istniejącej w tekście nie poprzez słowa, ale impresje, które one budzą. Świerczek ożywia literaturę dziewiętnastowieczną z jej powiązaniem emocji i obrazów. Na szczęście robi to w telewizyjny sposób, daleki od opisowej manii Orzeszkowej czy Prusa. Już tylko za to należy mu się szacunek:)
Czytając „Dybuka” czułam żal, że Świerczek skupił uwagę na cyrkowej historii wyprawy skrytobójców. Szkoda, bo książka ożywiająca literaturę o korzeniach malarsko-poetyckich, może wylądować w przegródkach przeznaczonych dla horroru i sensacji.

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Dybuk
Dybuk
Marek Świerczek
{}9.3/10
Rok 1946. W Polsce toczy się wojna domowa. UB i wojska sowieckie brutalnie pacyfikują podziemie. Z Rosji sowieckiej wracają niedobitki ludności żydowskiej ocalałej z holokaustu. W kraju poddanym terro...
Komentarze
Dybuk
Dybuk
Marek Świerczek
{}9.3/10
Rok 1946. W Polsce toczy się wojna domowa. UB i wojska sowieckie brutalnie pacyfikują podziemie. Z Rosji sowieckiej wracają niedobitki ludności żydowskiej ocalałej z holokaustu. W kraju poddanym terro...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

W dobie dzisiejszej wszechobecnej beznadziejności wśród wydawanych książek i amerykańskiego chłamu ciężko czytelnikowi odnaleźć prawdziwą polską perełkę, która w sposób idealny ukazałaby nasze narod...

@Natasha92 @Natasha92

Pozostałe recenzje @morvina

Harry Angel
Odnaleźć siebie

Nie jest dobrze, gdy diabeł proponuje ci układ. Wie to każde dziecko. Bo diabeł, jak wszystkie bajki uczą, kłamie i w każdej umowie znajdzie się jakiś kruczek. Harry Ange...

{} Recenzja książki Harry Angel
Kod Leonarda da Vinci
Kod do oślej duszy

Przeczytałam tę książkę głównie dlatego, że wszędzie było o niej pełno. Zrobiłam to też dlatego, że kiepsko siedzi w domku nad morzem, gdy leje, a nie ma co robić. Efekt ...

{} Recenzja książki Kod Leonarda da Vinci

Nowe recenzje

Czułe podróże
Czułe podróże
@iza.81:

Jesienią zeszłego roku wydawnictwo Pascal wypuściło w świat powieść "Czułe spotkania" które miałam okazję recenzować. T...

{} Recenzja książki Czułe podróże
Serce Julii
Serce Julii
@damaczytasama:

Bardzo lubię zwierzęta duże i małe, te żyjące na wolności i domowe. W dzieciństwie nie lubiłam chodzić do cyrku. Byłam ...

{} Recenzja książki Serce Julii
Smoczpospolita
Smoki Rzeczpospolitej
@chomiczkowe...:

"Smoczpospolita" to literacki debiut Łukasza Pacii wydany nakładem Wydawnictwa AlterNatywne. Jest to pierwsza część zap...

{} Recenzja książki Smoczpospolita
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe