WYBÓR REDAKCJI

Recenzja książki Świat według Jo

Świat według Jo

Autor: @Anmar ·4 minuty
2021-01-04 3 komentarze 7 Polubień
Jak wyglądałby świat, gdyby to kobiety pełniły w nim nadrzędną funkcję? Byłby lepszy? A może wręcz przeciwnie - stałbysię bardziej chaotyczny i niezrozumiały? Taki jest punkt wyjścia powieści Ewy Zienkiewicz "Świat według Jo". To mężczyźni zajmują się domem, a kobiety "rządzą". Pomysł brzmiał świetnie, ale wykonanie zupełnie do mnie nie trafiło. Dlaczego? Ponieważ już na pierwszych stronach poznajemy matkę Jo, która porzuca męża i synów, by sobie "poużywać". Motywy, co prawda przedstawiono inne, ale pozostaje faktem, że kobieta przez trzy lata podróżowała i "poznawała" mężczyzn, by wrócić do domu z półroczną córką, jakby nigdy nic (A jej mąż z dumą prezentował córkę!) A gdzie uczucia rodzinne? Czy po to był stworzony alternatywny świat, by przedstawić kobiety jako bezduszne i bez uczuć? A rolę matki zminimalizować do roli inkubatora, który po porodzie niewiele interesuje się potomstwem?

Kolejne "bohaterki" to przygłupie, bez przerwy klnące i pijące bandziorki. Bo serio - grupa kobiet porywa dziewczynę, po czym podczas marszu pozwala jej iść, niczym nie skrępowanej na szarym końcu i to pomimo próby ucieczki.

Przez pierwsze 150 - 200 stron powieści miałam wrażenie, że czytam wypracowanie kogoś z podstawówki. Język dość topory i prosty, momentami prymitywny. Często pojawiają się zdania w stylu: "Poszła tam... zrobiła to... wróciła do...", "Wstała, ubrała się, zjadła śniadanie". Naprawdę ciężko się to czytało, bo nie dość, że były mankamenty językowe to po prostu ta część była nudna i niewiele się działo.

Kolejny minus to używanie narracji pierwszoosobowej (wydarzenia poznajemy z perspektywy Jo i Amali) i wtrącanie tam sformułowań, które pasują do narracji trzecioosobowej, np. stwierdzenie, że za murem miasta coś się znajduje, ale jest niewidoczne czy zwrot, w stosunku do potrawy czy ubioru w kraju, gdzie Jo jest od kilku godzin, "tradycyjny", "zwyczajny". Ona po prostu nie mogła wiedzieć takich rzeczy.

W książce jest bardzo wiele błędów logicznych i nieścisłości, np. Jo najpierw stwierdza, że zna tylko kilka liter tarsyńskich, po czym biegle zapoznaje się z dokumentami w tym języku, by kilkaset stron później uczyć się tego języka, bo nie zna żadnej litery alfabetu; czy pytanie " Czy nie bolą was tyłki od końskich grzbietów?" podczas, gdy podróż odbywa się tsynką (rodzaj powozu) zaprzęgniętą w wendony (zwierzę pociągowe podobne do lamy). Oraz mój osobisty faworyt tej powieści: "Dzięki, ledwie żyję - odpowiedział z wdzięcznością Miętus" (str. 398). Miętus to koń. Ani wcześniej, ani później żadne że zwierząt nie mówi. A to zdanie nie jest w żaden sposób skomentowane...

Kolejny mankament powieści to sprawy seksu. O marce Jo już pisałam, niestety nie była ona wyjątkiem. Mężczyźni traktowani są instrumentalnie, momentami jak bezwolne zabawki. Jest dla przykładu scena, gdy jedna z kobiet podchodzi do pięciu młodych mężczyzn wybiera tego, który ją interesuje i zaciąga w krzaki! A jeśli chodzi o Jo i seks to jej zachowanie w mojej ocenie nie dość, że było żenujące to ona po prostu tych mężczyzn molestuje! Naprawdę po to potrzebny był nam świat, w którym to kobiety mają rolę nadrzędną, by uwidocznić najgorsze cechy obu płci i dać je kobietom? Co innego w moim odczuciu jest ukazanie pewnej swobody i wolności seksualnej, a co innego gwałt na mężczyźnie.

Przykładów błędów i mankamentów powieści jest więcej, ale nie chcę jeszcze bardziej spoilerować (chociaż mam nadzieję, że z samej fabuły nie zdradziłam zbyt wiele). Teraz pytanie czy są jakieś plusy? Są. Ale niewielkie. Takie plusiki, które pojawiają się co jakiś czas, ale przy ponad 600 stronach książki mogą umknąć.

Po pierwsze spodobała mi się koncepcja. Autorka stworzyła cały świat na nowo, na początku mamy mapkę wszystkich krain, zaznaczone są miasta, można więc prześledzić wędrówkę zarówno Jo jak i Amary. Po drugie druga część książki napisana jest już ciekawszym i bogatszym językiem. Po trzecie pisarkawzorowała się na historii średniowiecznej Europy i Azji, więc można znaleźć kilka ciekawych odwołań.

Dobra, poddaję się. Więcej plusów nie znajdę, bo książka mi się zwyczajnie nie podobała. Miała olbrzymi potencjał, ale został on zupełnie zmarnowany. Myślę, że gdyby powieść skrócić o jedną trzecią i porządnie nad nią popracować byłaby całkiem przyjemną lekturą. A tutaj miałam wrażenie, że ani autorce, ani redaktorce nie chciało jej się czytać i poświęcić jej czas i uwagę.

Fantastyki jest niewiele. Ot, kobiety noszą spodnie i walczą, a mężczyźni w sukienkach zajmują się dziećmi. Jest jeszcze kilka zwierząt czy roślin, których nie ma w naszym świecie. I to wszystko. Aż szkoda, że pisarka wymyśliła cały świat, a potem tak niewiele umiała przekazać czytelnikowi.

Uciążliwe w książce było umieszczenie przez wydawnictwo słowniczka pojęć na końcu powieści i to w porządku alfabetycznym. Rozumiem intencję, ale dla mnie sprawdzanie pojęć jest bardziej przejrzyste i mniej wybija z rytmu, gdy przypis znajduje się na stronie, której dotyczy. Szczególnie, że były to mało istotne definicje, nie mające wpływu na fabułę.

Podsumowując dla mnie, osoby wyczulonej na błędy fabularne i logiczne czytanie "Świat według Jo" budziło irytację i odbierało radość z lektury. Bo o ile jestem w stanie przeczytać książkę, która mało mnie interesuje i nawet znaleźć w niej jakieś plusy, o tyle książka nudna i niedopracowana przekracza moje możliwości. Niestety powieść Ewy Zienkiewicz była jedną z najgorszych jakie przeczytałam w życiu.

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

Moja ocena:

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Świat według Jo
Świat według Jo
Ewa Zienkiewicz
6.8/10
Burzliwe przygody w świecie, którym rządzą kobiety. Jo, młoda dziewczyna z nadmorskiej osady Piaski, żeby ocalić życie musi się nagle zamienić tożsamością z nieznajomą i odgrywać rolę arystokratki. ...
Komentarze
@ilona_m2
@ilona_m2 · ponad rok temu
Ja niestety nie dobrnęłam nawet do zakończenia, kto by pomyślał, że książkę napisała nauczycielka, mam nadzieję, że nie języka polskiego...
@Anmar
@Anmar · ponad rok temu
Gdybym nie miała książki z Klubu Recenzenta to też bym jej nie skończyła. Co jak na razie w całym życiu zdarzyło się może 2-3 razy. Ale tu oprócz autorki zawiniła też redakcja. Ta książka nie powinna się ukazać bez solidnej korekty.
@Wiesia
@Wiesia · ponad rok temu
Cieszę się, bardzo egoistycznie, że to nie ja musiałam czytać tą książkę.
Dziękuję za przestrogę :)
@Anmar
@Anmar · ponad rok temu
Szczerze mówiąc to podczas pisania się mocno hamowałam żeby ostrzej nie pisać. I gdyby nie była to książka z Klubu to bym jej nie przeczytała (co nigdy mi się nie zdarza).
Ale ja czytałam pozytywne opinie o tej powieści:) Zawsze możesz sprawdzić czy i Tobie by się nie spodobała 😉
× 1
@Wiesia
@Wiesia · ponad rok temu
Wolę nie sprawdzać :-)
× 1
@ezienkiewicz5
@ezienkiewicz5 · ponad rok temu
A może jednak sprawdź Wiesiu. Może dasz radę przeczytać :-) Główna bohaterka Jo zostaje lekarką z powołania. Jej mama nie jest inkubatorem. Po prostu miała ośmiu synów, a pozycję w matriarchalnym świecie daje posiadanie córki. Dużo później, kiedy ożeni synów, a Jo dorośnie, zdecydują z mężem, że potrzebują do kochania jeszcze nowych maluchów w domu. W pierwszej części książki występują osoby z nizin społecznych średniowiecznego świata. Ich życie jest dramatyczne, wychowują się w skrajnej nędzy, są analfabetkami, a ich język pełen błędów i przekleństw. Krzywe zwierciadło ukazuje, że akceptowalne traktowanie kobiet w naszym świecie wydaje się nie do przyjęcia w przypadku zamiany płci. Może warto przeanalizować nasze odczucia? Jo nie musiała znać tarsyńskiego, ponieważ w skrzynce były dokumenty w trzech językach, na tarsyńskich - Jo oglądała tylko rysunki planu klasztoru. Bohaterkę naprawdę rozbolała pupa od jazdy konnej, powóz tsynka ukazany na ilustracji dotyczy wcześniejszego etapu podróży. Jo jest bardzo receptywna i nieustannie rozmawia z otaczającym ją światem, nie tylko z koniem, ale i sama ze sobą. Wie co jest za murem, ponieważ doskonale poznała strukturę pałacowego miasta księżnej Maru. Nawet zrobiła inwentaryzację i narysowała sobie rzut obiektu. Generalnie Jo jest nie tylko szczęściarą, (którą każdy chciałby być), ale bardzo inteligentną osobą. Ja sama zaliczyłabym powieść bardziej niż do fantastyki, do historii równoległej. Ale widocznie wydawnictwo uznało, że świat w którym dziewczyna wybiera sobie sama chłopaka, by zaciągnąć go w krzaki - musi być fantastyczny :-) Pozdrawiam serdecznie. Ewa Zienkiewicz.

@Wiesia
@Wiesia · ponad rok temu
Dziękuję za zachętę, na pewno książka znajdzie swoich zwolenników, ja jednak sobie daruję.
Sprawdzam opinie osób z którymi mam zbliżony gust, pomaga mi to dopasować lektury do swoich oczekiwań.
@ezienkiewicz5
@ezienkiewicz5 · ponad rok temu
Rozumiem. Czasami mniej znaczy więcej. Pozdrawiam. E.Z.
× 1
@gala26
@gala26 · ponad rok temu
Dziękuję za tę rzetelną recenzję. Książka ma piękną okładkę, szkoda, że tylko to.
Świat według Jo
Świat według Jo
Ewa Zienkiewicz
6.8/10
Burzliwe przygody w świecie, którym rządzą kobiety. Jo, młoda dziewczyna z nadmorskiej osady Piaski, żeby ocalić życie musi się nagle zamienić tożsamością z nieznajomą i odgrywać rolę arystokratki. ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

„...świętym obowiązkiem kobiet jest chronić mężczyzn przed nimi samymi”. 💙💙💙 Jo, młoda dziewczyna z nadmorskiej osady Piaski, żeby ocalić życie, musi się nagle zamienić tożsamością z nieznajomą i od...

@za_czytamm @za_czytamm

„Burzliwe przygody w świecie, którym rządzą kobiety” - podtytuł książki „Świat według Jo” Ewy Zienkiewicz mówi w zasadzie wszystko, o tym co znajdziemy na jej kartach. Pozornie jest to awanturnic...

@recenzja_na_tacy @recenzja_na_tacy

Pozostałe recenzje @Anmar

Jakby jutra miało nie być
Jakby jutra miało nie być

Oliwia zawsze była w cieniu swojej młodszej siostry, opiekowała się nią i we wszystkim jej ustępowała. Także tym razem, gdy Malwina skarży się na postępowanie poderwaneg...

Recenzja książki Jakby jutra miało nie być
Dom na Riwierze
Czy sztuka ma znaczenie?

Paryż tuż przed wybuchem II wojny światowej. Èliane Dufort pracuję na pół etatu w Luwrze, chodzi na zajęcia i pomaga rodzicom w restauracji. Pewnego dnia poznaje Xaviera...

Recenzja książki Dom na Riwierze

Nowe recenzje

Nad ziemią
super seria o strazakach
@ja.czytam:

Pamiętacie, kilka dni temu wstawiłam recenzję "Pod wodą"? Zakończenie tej historii było takie, że na gwałt potrzebowała...

Recenzja książki Nad ziemią
Chłopak, który pragnął kochać
Chłopak, który pragnął kochać
@iza.81:

"Chłopak, który pragnął kochać" jest kontynuacją losów London i Tylera. Monika Cieluch ponownie wdarła się do mojego se...

Recenzja książki Chłopak, który pragnął kochać
Chłopak, który pragnął kochać
"Prawdziwe uczucie przetrwa największą burzę" c...
@viki_zm:

Początek tej historii został opisany w "Dziewczynie, która czuła zbyt mocno". Powieść bardzo mi się podobała, była niez...

Recenzja książki Chłopak, który pragnął kochać
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl