Ja, Potępiona recenzja

Wszystko co dobre, kiedyś się kończy... ale czy na pewno musi?

Autor: @fantastyka.na.luzie ·2 minuty
2020-02-16
Skomentuj
Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!
Wiktorii Bienkowskiej - byłej diablicy i niedoszłej anielicy - nie jest dane spokojne życie. Po raz kolejny zostaje uwikłana w diabelskie intrygi i po raz kolejny zostaje zamordowana! Ile razy można umrzeć? Jak najwyraźniej widać jeden raz to za mało. Wiki nie trafia jednak ani do Piekła, ani do Nieba, lecz do miejsca gdzie trafiają najmroczniejsze dusze: gwałciciele, mordercy, szaleńczy - do Tartaru. Tego grzeczna i ułożona Wiki zdecydowanie się nie spodziewała.

"I gdzie się podziała ta miła, grzeczna dziewczynka?
A prawda, umarła... Znowu."

Wielowymiarowy świat Katarzyny Miszczuk to teraźniejszość i przeszłość, współczesność i starożytność, chrześcijanizm i grecka mitologia, modernizm, barok i rokoko. Wszystko ułożone w gładką, spójną całość, wymieszane z sobą i posypane dużą dawką humoru. Nowa część oznacza nowe, szalone postacie. Poznamy bliżej nieobliczalnego Achillesa, znienawidzonego führera Hitlera czy mrocznego Kuby Rozpruwacza, którego tożsamość jest owiana tajemnicą. Miszczuk przechodzi samą siebie w kreacji bohaterów. Każdy z nich jest barwną iskierką o wyrazistym charakterze i solidnej gramaturze.

"Biada nam. Socjopata napalił się na socjopatkę. To może skończyć się rzezią, kiedy trzecia socjopatka, właścicielka wcześniej wspomnianego socjopaty, się o tym dowie."

Tym, co mnie pozytywnie zaskoczyło w tej części jest sama Wiktoria. Z potulnej, grzecznej dziewczynki staje się drapieżną kocicą, która nie daje wejść sobie na głowę i w końcu może zasłużyć na miano diablicy, a właściwie potępionej diablicy. Dumnie zadziera podbródek, walczy o swoje (ponieważ - w końcu! - wie czego chce) i otwarcie deklaruje swoje uczucia. Do kogo? Tego niestety musicie przekonać się sami.

"Ja, potępiona" pozytywnie mnie zaskoczyła. Druga część w porównaniu do pierwszej nie przypadła mi do gustu i miałam obawy, jak ta trylogia się zakończy. Moje obawy jednak szybko się rozwiały. Od pierwszych stron zostajemy wrzuceni w wir akcji, pojawia się kilka momentów grozy, trochę namiętności i oczywiście, za co kocham Miszczuk, spora doza humoru, którą soczyście jest nasączona każda stronica. Azazel, Lucyfer i Gabriel ani na chwile nie pozwolą nam się nudzić. Jedyne za czym tęskniłam to za Śmiercią! (czyż to nie brzmi absurdalnie?) Niestety mojej kochanej Śmierci było za mało i brakowało mi jej niesamowicie.

Podsumowując. Przy tej książce bawiłam się świetnie! Cała trylogia rozśmieszała mnie do łez, a jej bohaterowie skradli moje serce. Jestem nienasycona i chce więcej! O Wiktorii, Belecie, Azazelu, Lucyferze i Gabrielu mogę czytać bez końca. Pani Kasiu: proszę! Czy możemy coś z tym zrobić?

Piekielnie polecam!~ hybrisa

Moja ocena:

Data przeczytania: 2018-09-23
Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Ja, Potępiona
3 wydania
Ja, Potępiona
Katarzyna Berenika Miszczuk
7.9/10
Cykl: Wiktoria Biankowska, tom 3

W wyniku kolejnej diabelskiej intrygi była diablica i niedoszła anielica Wiktoria po raz kolejny umiera, w efekcie czego trafia do Tartaru. Miejsca tak strasznego, że nie mają tam wstępu nawet istoty...

Komentarze
Ja, Potępiona
3 wydania
Ja, Potępiona
Katarzyna Berenika Miszczuk
7.9/10
Cykl: Wiktoria Biankowska, tom 3
W wyniku kolejnej diabelskiej intrygi była diablica i niedoszła anielica Wiktoria po raz kolejny umiera, w efekcie czego trafia do Tartaru. Miejsca tak strasznego, że nie mają tam wstępu nawet istoty...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Seria o Wiktorii Biankowskiej na swój sposób mnie zauroczyła, a drugi tom jej przygód wciągnął mnie na tyle, że po jego skończeniu niemal od razu zapragnęłam przeczytać część kolejną. Po Ja, potępion...

@Natalia_Swietonowska @Natalia_Swietonowska

Ja, potępiona o już moje trzecie spotkanie z tym cyklem. Książki Katarzyny Bereniki Miszczuk zostały ostatnio wznowione przez wydawnictwo, więc postanowiłam się z nimi zapoznać. Na portalu lubimyczyt...

@withwords_alexx @withwords_alexx

Pozostałe recenzje @fantastyka.na.luzie

Mara Dyer. Tajemnica
Powrót po latach

Trylogię Mary Dyer czytałam 9 lat temu. Na szczęście przez ten czas zapomniałam, o czym ona jest. Czemu na szczęście? Ponieważ cudownie było ją odkryć na nowo i przeżyć ...

Recenzja książki Mara Dyer. Tajemnica
Mara Dyer. Przemiana
Kontynuacja z pazurem

"Potrząsnęli moją klatką, żeby zobaczyć, czy potrafię ugryźć. Kiedy mnie wypuścili, przekonali się, że odpowiedź brzmi "tak"." Po pierwszym tomie, myślałam, że wiem cze...

Recenzja książki Mara Dyer. Przemiana

Nowe recenzje

Dworek pod Lipami
Dworek pod lipami
@Marcela:

Anna Szepielak to polska pisarka, nauczycielka, recenzentka i dziennikarka. Autorka 13 książek z literatury obyczajowej...

Recenzja książki Dworek pod Lipami
Spokój nie należy się żywym
Spokój nie należy się żywym
@magdag1008:

Pierwszy tom zostawił mnie z ogromem pytań i niedopowiedzeń. Pojawiły się niewyjaśnione tajemnice, zbrodnia, strach i w...

Recenzja książki Spokój nie należy się żywym
Miłość w cieniu wojny
Wojna i miłość
@Moncia_Pocz...:

"Miłość w cieniu wojny" to interesująca powieść angielskiej pisarki Carolyn Kirby, która przenosi nas do czasów II wojn...

Recenzja książki Miłość w cieniu wojny
© 2007 - 2024 nakanapie.pl