Han Kang

Han Kang

Autorka, 50 lat 9 czytelników
Obserwuj
7.9 /10
9 ocen z 2 książek,
przez 9 kanapowiczów
Urodzona 27 listopada 1970 roku w Korei Południowej (Kwangdzu)
Han Kang (koreański 한강) – koreańska pisarka; zdobywczyni nagrody The Man Booker Prize for Fiction za powieść Wegetarianka (2007), przetłumaczoną na wiele języków.

Han Kang urodziła się w 1970 r. w Gwangju. Od dziesiątego roku życia mieszkała w Seulu, gdzie przeprowadziła się z rodziną. Studiowała filologię koreańską na Yonsei University. Debiutowała jako poetka, publikując pięć wierszy, w tym „Zimę w Seulu”, w Munhak-gwa-sahoe (1993). W następnym roku rozpoczęła karierę pisarską, wygrywając konkurs literacki gazety „Seoul Shinmun” w Seulu za opowiadanie Czerwona kotwica (1994). Pierwszy zbiór opowiadań zatytułowany Yeosu opublikowała w 1995 r. Przez trzy miesiące w 1998 r. uczestniczyła w międzynarodowym programie pisarskim University of Iowa, przy wsparciu Arts Council Korea. Jej twórczość obejmuje zbiory opowiadań Fruits of My Woman (2000), Ognista salamandra (Fire Salamander, 2012); powieści: Czarny jeleń (Black Deer, 1998), Twa zimna dłoń (Your Cold Hands, 2002), Wegetarianka (The Vegetarian) (2007), Breath Fighting (2010) i Lekcja greki (Greek Lessons, 2011), Human Acts (2014), The White Book (2016), Europa (2019). Opublikowano także zbiór wierszy pt. Schowałam w szufladzie o zmierzchu (2013). Zdobywczyni wielu nagród.

Książki (2)

Sortowanie:
Nadchodzi chłopiec
Nadchodzi chłopiec
Han Kang
{}8.5/10
Tongho, nastoletni chłopiec, ginie od żołnierskich kul mimo podniesionych rąk. Od niego rozpoczyna się opowieść o dziesięciodniowej masakrze z 1980 roku w południowokoreańskim Kwangju. Han Kang w swo...
Wegetarianka
2 wydania
Wegetarianka
Han Kang
{}7.2/10
Głośna powieść Han Kang, jednej z najwybitniejszych koreańskich pisarek, za którą zdobyła międzynarodową nagrodę The Man Booker Prize w 2016 roku. Historia kobiety, która chciała wyrazić swój ...

Obserwujący (1)

@mewaczyta

Komentarze

Cytaty Han Kang

Jak długo dusza zostaje przy ciele po śmierci? Czy odlatuje z trzepotem niczym ptak? Czy to właśnie ona sprawia, że drży płomień świecy?
Chciałem wierzyć, że otoczony chmurami półksiężyc to źrenica, która na mnie patrzy, a to był tylko pusty, srebrny głaz, ogromna, smętna bryła skalna, na której nie było życia.
Ona chciała się jednak szybko zestarzeć. Nie miała ochoty przeciągać tego cholernego życia.
Jak myślisz? Czy dusza nie istnieje?
A może przypomina szkło?
Szkło jest przecież przezroczyste i łatwo się tłucze. To leży w jego naturze. Dlatego z przedmiotami wykonanymi ze szkła należy się obchodzić ostrożnie. Jeśli pękną albo się stłuką, nie nadają się przecież do użytku, trzeba je wyrzucić.
Kiedyś mieliśmy szkło niepotłuczone. Było autentycznie przezroczyste i twarde, choć nikt nigdy nie zbadał, czy to naprawdę szkło. Roztrzaskując się na kawałki, pokazaliśmy innym, że mamy duszę. Dowiedliśmy, że jesteśmy ludźmi z prawdziwego szkła.
Praca jest dla ciebie gwarancją odosobnienia. Nie musisz się obawiać niczego spoza kręgu światła, jeśli tylko będziesz żyć jak pustelnik, w rytmie wyznaczanym przez pracę, krótki odpoczynek i sen.
– Tam, gdzie jest światło, kwitną kwiaty, mamo! Czemu więc ciągle idziesz w cieniu?
{} Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe