Joanna Wtulich
Zostań fanem autorki:
× 1

Joanna Wtulich

Autorka 44 czytelników
7.6 /10
81 ocen z 11 książek,
przez 49 kanapowiczów
Nauczycielka z wykształcenia i zamiłowania, miłośniczka kryminałów zakochana w książkach, dlatego pracuje w bibliotece. Wielokrotnie wyróżniana za swoje opowiadania, m.in. dwukrotnie w ramach Międzynarodowego Festiwalu Kryminału (2018, 2019) i w ramach konkursu Poznań fantastyczny (2019).
Wyznaje zasadę, że chodzenie i pisanie ma terapeutyczną moc, dlatego pisze od zawsze, choć dopiero dwa lata temu zebrała się na odwagę i postanowiła upublicznić swoją twórczość. Skutkiem tego jest debiutancka powieść „Ćma”.

Książki

Za kulisami
Za kulisami
Joanna Wtulich
7.8/10

Zbrodnia, która splata losy trojga bohaterów. Na terenie warszawskiego Lasku Bielańskiego odkryte zostają zwłoki Anastazji – utalentowanej uczennicy szkoły baletowej. Podkomisarz Lena Chudzińska s...

Ogień i lód
Ogień i lód
Joanna Wtulich
6.8/10
Cykl: Trylogia lwowska, tom 1

Lwów, początek XX wieku. Młodziutka hrabianka Anna Lipińska, która debiutuje na salonach, zwraca uwagę pułkownika Michała Dukajskiego. Śmiałej i nie bojącej się wyrażać własnych opinii Annie wpada je...

Światło i mrok
Światło i mrok
Joanna Wtulich
6.9/10
Cykl: Trylogia lwowska, tom 2

Dalsze losy niepokornej arystokratki Anny Lipińskiej i upartego pułkownika Michała Dukajskiego. Dziewczyna nie ma zamiaru się poddawać woli nieustępliwego mężczyzny. Mimo że przegrywa tę bitwę z przy...

Uciekinierka i ułan
Uciekinierka i ułan
Joanna Wtulich
7.7/10
Cykl: Saga napoleońska, tom 1

Czasy kampanii napoleońskiej w Prusach Wschodnich. Émilie de Berier, tajemnicza Francuzka, szantażowana przez politycznych wrogów z Polski, pragnie odzyskać porwaną córkę. Lekkoduch pułkownik Antoni ...

Brzask i zmierzch
Brzask i zmierzch
Joanna Wtulich
6.8/10
Cykl: Trylogia lwowska, tom 3

Lwów, początek XX wieku. Uczucie młodej hrabiny zostaje wystawione na próbę. Czy miłość pokona nienawiść? Wydawać by się mogło, że rozpaczliwa decyzja Anny, podjęta z miłości do męża, definitywnie z...

Ćma
Ćma
Joanna Wtulich
6.9/10

Ewa ma wszystko. Kochającego męża, córkę i pasjonującą pracę, w której odnosi sukcesy. Wydaje się kobietą spełnioną, mimo to rozpaczliwie poszukuje akceptacji i bezwarunkowej miłości. Jak ćma lgnie d...

Zdrajca i generałowa
Zdrajca i generałowa
Joanna Wtulich
8.3/10
Cykl: Saga napoleońska, tom 2

Wśród historycznej zawieruchy i krwawych bitew rozgrywają się nie mniejsze dramaty osobiste. Émilie Treillrad i Antoni Podolski zostają rozdzieleni. Ona podąża do Ostródy, gdzie stacjonuje Napoleo...

Dziewięć świątecznych piosenek. Antologia
Dziewięć świątecznych piosenek. Antologia
Ewelina Nawara, Małgorzata Falkowska, Maria Zdybska, Justyna Leśniewicz ...
7.7/10

Pierwsza taka antologia. Opowiadania zainspirowane piosenkami świątecznymi. Czy w jednej piosence może kryć się historia, którą można opowiedzieć tysiącami słów? “Dziewięć świątecznych piosenek” to...

Gdzie diabeł nie może…
Gdzie diabeł nie może…
Joanna Wtulich
7.3/10

Koło Gospodyń Wiejskich w Stupsku szykuje się do wielkiego gotowania z okazji przedwyborczego festynu. Prace utrudnia zaginięcie przewodniczącej koła. Miejscowe policjantki, Grażynka Mrówka i Mariolk...

Skazaniec i panna
Skazaniec i panna
Joanna Wtulich
8/10
Cykl: Saga napoleońska, tom 3

Młodziutka Krysia Podolska traci w bitwie pod Frydlandem ukochanego Michała. Nie dane jej będzie go długo opłakiwać, ponieważ rodzice chcą ją wydać za mąż za majętnego sąsiada. Kiedy dziewczyna uciek...

Narzeczona i hrabia
Narzeczona i hrabia
Joanna Wtulich
9/10
Cykl: Saga napoleońska, tom 4

Krysia Podolska znajduje bezpieczną przystań w Königsberg, pod skrzydłami księżnej Ludwiki Radziwiłłowej. Wydaje się, że dziewczyna ma w końcu szansę wrócić do domu i zostać szczęśliwą żoną Roberta B...

Cytaty

Dla nich to to samo, co dla mnie szaleńcza konna galopada. Myśli zostawiam daleko za sobą, a zanim mnie one dogonią, jestem spokojna. Przynajmniej przez krótką chwilę. Dźgając płótno igłą, odczuwam podwójnie własną bezsilność. Wtedy złe myśli, wspomnienia są jak stado kruków, co opadają na konający zwierze i dziobią bez litości (...) Chcę uciec od tego, co było i od tego, co mnie czeka. Skupić myśli na czymś innym, zapanować nad własnym ciałem, bo nad przyszłością panować nie mogę.
Uważała, że dziecko jest jak roślina, którą należy chronić i pielęgnować, umiejętnie formować, ale nie naginać nadmiernie i na siłę według własnych upodobań, bo można ją zniszczyć.
Prędzej czy później każda tajemnica nabrzmiewa do granic wytrzymałości niczym wrzód, a kiedy pęka, obryzguje wszystkich wokół, nikogo nie omijając. Zaś przecięcie w porę owej narośli może przyspieszyć proces gojenia i oszczędzić wszystkim bólu i zmartwień.
Im kto delikatniejszy i słabszy, mniej odporny na ohydę świata, tym mocniej ten świat i ludzie go przygniatają.

Komentarze

© 2007 - 2024 nakanapie.pl