Cytaty z książki "Dusza bez Boga"

{} Dodaj nowy cytat
Pamiętam, jak ktoś mi powiedział, że był w Afryce i spytał członków miejscowego plemienia o ich duchowość. Pytany nie rozumiał tego słowa, więc przybysz starał się, jak mógł, żeby wytłumaczyć, co oznacza. Aż w końcu tamten odpowiedział: „Och, my to nazywamy życiem”.
Gdzieś w tym całym rozgardiaszu - gdzieś w samym życiu, jakie prowadziliśmy - kryły się warte nazwania wartości, rytuały i źródła sensu. Wiedziałam, że jesteśmy czymś... Ale czym?
Dziecięcy umysł sądzi, że wszystko zostało stworzone - przez jakiegoś boga czy wyższą inteligencję - w jakimś celu. Według nich świat nie powstał przypadkiem.
Dobrze jest wiedzieć, że moje poglądy bardziej są zgodne z tym, jaki jest świat i jaka jest prawda o nim.
Cała koncepcja karuzeli, która jeździ wkoło i wkoło, jest metaforą roku, metaforą życia.
Chciałam jej powiedzieć, że jestem prawie pewna, choć nie do końca, że życie teraz jest rzeką, którą po śmierci opuszczamy.
Jedynym wymiarem marszu po ścieżce jest to, że dopóki na niej jesteście, nigdy nie jesteście samotni (...). Wciąż jest czymś, co było otworzone i pokonane przez innych. Istnieje tylko dzięki temu, że inni nią przeszli. I to wasze przejście zachowuje ją otwartą dla innych, by przeszli w przyszłości.
(...) religia oferuje tak wiele: przynależność, społeczność, historię, rytuały i gotowe zestawy wierzeń, nadające życiu sens i znaczenie.
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl