Kołatanie

Artur Żak
8.1 /10
Ocena 8.1 na 10 możliwych
Na podstawie 14 ocen kanapowiczów
Kołatanie
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
8.1 /10
Ocena 8.1 na 10 możliwych
Na podstawie 14 ocen kanapowiczów

Opis

Fascynująca powieść obyczajowa w nurcie realizmu magicznego, oddająca klimat słowiańskich wierzeń i zabobonów, które przeplatają się z wiarą chrześcijańską.

Lata dziewięćdziesiąte XX wieku. Dziewiętnastoletni Piotr przygotowuje się do egzaminu na studia, spędzając czas na wsi, u babci, która niedawno została wdową. Zauważa, że staruszka stawia na stole trzy nakrycia, tłumacząc że w domu wciąż przebywa duch jego ukochanego dziadka Bronka i jemu też należy się talerz. Piotr bierze to za dziwactwo. Podobnie podchodzi do wierzeń babci. Boginki, strzygi, wilki, wilkołaki i zmory traktuje niczym wymysły. A jednak nadchodzi dzień, kiedy Piotr słyszy wycie wilka przyprawiające o dreszcze. I już nie sprzeciwia się babci, gdy ta zapala gromnicę.

Bronek po śmierci dostrzega ludzi i rzeczy, których za życia nie widział. Przywołuje wspomnienia pomagające zrozumieć sens wielu wydarzeń. Jego dusza pozostaje blisko rodziny. Wszak tyle jest do zrobienia. Do ustrzeżenia. Bo przecież Piotr właśnie się zakochał. A Bronek – jako dusza – już wie, że będzie z tego nieszczęście. I jest jeszcze Cień…

Kołatanie jest powieścią mocno osadzoną w historii, będącej ważnym tłem dla wydarzeń. Autor przenosi nas do małej wioski w województwie łódzkim, odsłaniając rzeczywisty obraz polskiej wsi i jej mieszkańców z czasów wojny, powojennych i komunistycznych. Pokazuje transformację ustrojową i zagubienie ludzi, którzy nie potrafili odnaleźć się w nowej rzeczywistości.
Data wydania: 2024-03-14
ISBN: 978-83-67173-77-3, 9788367173773
Wydawnictwo: Dobra Literatura
Stron: 352
dodana przez: Vernau

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

"Kołatanie"

25.04.2024

“To nie słowa, to gesty mają znaczenie”. Schyłek dwudziestego wieku, niewielka wioska w województwie łódzkim. To tutaj mieszka babcia dziewiętnastoletniego Piotra, kobieta niedawno została wdową. Piotr spędza u niej wakacje, w spokoju przygotowuje się do egzaminu na studia. Chłopak często ma wrażenie, że babcia zachowuje się dziwnie, do każdego p... Recenzja książki Kołatanie

Cień

4.04.2024

Czym sugerujecie się przy wyborze książki do czytania? Opis, okładka, a może recenzja? Jeżeli moją uwagę przykuje okładka, to sprawdzam opis, rzadko kiedy czytam recenzje danej książki. Ostatnio jakoś tak zwracam uwagę na okładki nietuzinkowe, przede wszystkim sztywne, najlepiej z obwolutą i do tego barwione brzegi. Ale wiadomo, nie można mieć wsz... Recenzja książki Kołatanie

Duże zaskoczenie

23.03.2024

„Dusze wszystkie bez wyłączenia są w wiecznej przestrzeni i podług starodawnych wyobrażeń są obecnymi przy nas.(…) Są to duchy praojców naszych, zgasłych przed X wiekiem”. Zorian Dołęga Chodakowski Wysyp na powieści z wątkiem słowiańskim, pogańskim etc. zrobiły się w ostatnim czasie bardzo modne. Szczerze Mówiąc... Recenzja książki Kołatanie

Kołatanie

12.07.2024

Piotrek jest przed egzaminami na studia, a czas ten spędza u babci na wsi. Jego babcia niedawno została wdową, ale nie przeszkadza jej to w kontaktowaniu się z duchem nieżyjącego męża. Mimo że dziadek Bronek nie żyje, to Piotrek zawsze znajduje dla niego oddzielny talerz podczas posiłku, czy słucha jego rad, przekazywanych przez babcię, która staj... Recenzja książki Kołatanie

Moja opinia o książce

Opinie i dyskusje

@Bookmaania
2024-04-29
8 /10
Przeczytane

Piotr miał w zwyczaju, że każde wakacje spędzał u dziadków na wsi, jednak pewne wydarzenie zatrzymało ich odwiedziny. Teraz jedynie odwiedza babcię, która niedawno została wdową.
Kobieta twierdzi, że w ich domu dalej przebywa duch dziadka i zachowuje się jakby dalej był tuż obok. Początkowe dziwadztwa babci uważa za absurdalne, jednak z czasem..

Debiuty muszą się wyróżniać, trafić do czytelnika wzbudzić wielorakie emocje.
Już na pierwszy rzut oka powieść "Kołatanie" przykuwa uwagę potencjalnego czytelnika. Okładka przypominająca naturalny papier z twardą oprawą, barwionymi brzegami i matową żłobioną fakturą.
Do tego mocno zachęcający opis gdzie wierzenia słowiańskie łączą się z realizmem i jednocześnie zawierają w sobie dawne wierzenia ludzi, tworząc zupełnie osobliwą powieść.

Jednak we wnętrzu znajduje się wiele cierpienia, bólu i problemów.
Alkoholizm, śmierć, przemoc, dziwactwa.

Autor posługuje się dość mocnym piórem, nie owija w bawełnę ukazując połączenie starodawnych zabobonów i trudnego życia na wsi.
Jest tutaj sporo wątków i przeskoków w czasie i między bohaterami, które niekiedy mogą wprowadzać sporo zamętu, przez co wymaga większego skupienia nad treścią.

Dużo tutaj odwoływań do relacji rodzinnych i tym samym ich wartości, które ciągną się w kolejnych latach i pokoleniach.

Historia ta mimo trudnych do przejścia momentów jest mocno refleksyjna, poruszająca i skupiająca się na zachowaniach i wierze ...

× 7 | link |
@przyrodazksiazka
2024-04-25
9 /10
Przeczytane

Wydanie tej książki jest przepiękne. Żółto-czarne boki uformowane jako las mogą wydawać się na niezwiązane z tematem, jednak ten, kto zaczyna wdrążać się w tą historię wie, że wisielca można spotkać przeważnie w lesie. Uczepionego silnych gałęzi, które pokrywają duże i szerokie liście, których cień niesie schronienie przed letnim upałem. Tam gdzie młodzi ludzie wyznają sobie miłość, gdzie dzieciaki biegają zbierać grzyby, czasami lepiej nie podnosić głowy do góry.
Historia przedstawia losy chłopca, który mógł żyć naprawdę, gdyż jej opowieść bardzo przypomina czasy mojego dzieciństwa. To chłopiec nad którym inni się znęcali, który dostawał manto za to, że był. To opowieść też o jego rodzinie, która nigdy nie była idealna. Ojciec, jedyny żywiciel rodziny pracujący za psie grosze, w słowach swojej żony był wrażliwym człowiekiem. Pił, bo cierpiał, bił ją, bo nadeszły złe czasy i gdyby nie dziadkowie, nie mieli by jak przeżyć miesiąca. W tym wszystkim syn, który o niektórych sprawach dowiadywał się z wielkim opóźnieniem, bo tak postanowili jego rodzice. Bardzo ubolewał nad chwilą, kiedy pragnął odwiedzić swojego dziadka, lecz zabroniono mu tam jechać. Zmarł, zanim zdążył go zobaczyć. To również opowieść babci, która dla innych była niczym szamanka, bo potrafiła przewidzieć, kiedy co złego się stanie. Tu wam wtrącę, że natura potrafi przewidywać przyszłość, tylko nie każdy potrafi i chce z niej czytać. Wiem to, bo uczę się jej od kilku lat i wiem, że się sprawdza. Czasami ...

× 1 | link |
@mewaczyta
2024-05-13
7 /10
Przeczytane

Niespokojne duchy nie potrafią opuścić życia, nawet gdy pozbawione są sprawczej mocy. Stają się obserwatorami życia, którzy wraz z domowym aniołem stróżem czuwają nad codziennością krewnych. Obserwują koleje losu oraz ludzkie dramaty, a kulminacja przeszłych tragedii szuka rozwiązania w teraźniejszości.

Teraźniejszość natomiast zaczyna się pod koniec dwudziestego wieku i pędzi do przodu. Piotrek czas nauki do egzaminu na studia spędza u babci, która rozmawia ze zmarłym mężem. Sceneria wiejska wcale nie sprzyja odprężeniu, bo w mroku czai się cień, bo przeszłość to nie tylko dodatkowe nakrycie przy stole. To również groźba wiszącej nad wszystkimi tragedii.


„Kołatanie“ to książka, która ginie w tłumie powieści na fali realizmu magicznego polskiej wsi. Po pierwsze została wydana przez wydawnictwo znane nielicznym (Dobra Literatura), po drugie stanowi jeden z początkowych kroków Artura Żaka w stronę bycia pisarzem (w tym przypadku termin oznaczający zawód, nie samą pasję do tworzenia). Ginie też pod względem zawartości, gdy porównamy ją do kunsztu, z jakim napisane są książki Agnieszki Kuchmister czy Justyny Hankus. Wszystko to sprawia, że łatwo „Kołatania“ nie dostrzec, choć jest to tytuł dobrym, bardo angażujący. Taki, który zaczęłam czytać i skończyłam dopiero po ostatniej kropce.

Spodobała mi się koncepcja dobra oraz zła czy przeszłości, teraźniejszości i przyszłości, które nieustannie się przeplatają. Niełatwe relacje między ludźmi zawsze...

× 1 | link |
@Diviana
2024-04-08
7 /10

Książka „Kołatanie” Artura Żaka, jest tak różnorodna i poruszająca tak wiele wątków, że trudno jest ją opisać. Zacznę może od strony wizualnej, gdyż jest ona cudownie wydana. Twarda oprawa, ładna wklejka i wyjątkowe barwione brzegi sprawiają, że od razu książka ta się wyróżnia.

Jest to opowieść o Piotrze, który po śmierci dziadka postanawia zamieszkać z babcią na wsi. Odkrywa, że babcia nie może pogodzić się ze śmiercią małżonka i ciągle zachowuje się tak jakby on tu był. Po pewnym czasie okazuje się, że może faktycznie babcie łączy coś z duszą dziadka. Piotr na wakacjach poznaje Lidkę, w której się zakochuje, niestety ta miłość zwiastuje kłopoty, a jakie przekonacie się czytając tę książkę.
Drugi wątek opowiadany jest przed duszę Bronka, tu znajdziemy mnóstwo odniesień do słowiańskiej mitologii, sytuacji politycznej lat 90tych, jak i czasu powojennego, pokazuje z czym trzeba było się zmierzyć mieszkając na wsi. Smutna prawda o alkoholizmie i akceptacji przemocy wobec kobiet.
Troszkę zagmatwana to powieźć, można powiedzieć że dusza Bronka kołacze się to tu to tam. Przedstawia smutne historie innych dusz, które pozostały na ziemi, gdyż przydarzyła się im ogromna krzywda. Tropiąc zło, które stara się swoje szpony zatopić w jego bliskich.
Zabrakło mi jednego, z jakiego powodu Lidkę musiał spotkać taki los.

× 1 | link |
CZ
@czytac.lubie
2024-03-24
8 /10
Przeczytane Posiadam

"Kołatanie" to bardzo wciągający debiut. Książka jest pięknie wydana, w twardej oprawie, z barwionymi brzegami. Książka nawiązuje do wierzeń ludowych.

Z bohaterami przenosimy się do lat dziewięćdziesiątych XX wieku, do małej wioski. Historię poznajemy z punktu widzenia dziewiętnastoletniego Piotra, który przed egzaminami na studia, posmierci dziadka, spędza czas razem z babcią Anielą.
Babcia uważa, że cały czas jest z nią duch zmarłego męża, Bronka, który ma chronić bliskich. Dusza Bronka jest zawsze przy rodzinie, obserwuje życie, opowiada nam o jego życiu, o jego przodkach, o życiu polskiej wsi w wczasach wojny i lat komunistycznych.

Książka skłania do refleksji, wciąga swoją narracją. Zapraszam do czytania.

× 1 | link |
@aniabex
2024-04-08
8 /10

„Ból zawsze szuka ujścia, bo sam w sobie niszczy wszystko, a przede wszystkim tego, kto go nosi”.

Cóż to była za podróż. Budząca przyschłe emocje. Wskrzeszająca zwiędłe wspomnienia. Podrywająca usta do uśmiechu. Dopominająca się komentarza. Wyciskająca łzę. Żądająca deklaracji..

Na tle pamiętnych wydarzeń historycznych, czasów wojny, powojennych, komunistycznych, przeskakując do lat 90. XX wieku, Autor obrazowo opowiada historię mniej pamiętnych wydarzeń w małej polskiej wsi w województwie łódzkim. Przedstawia postacie, które być może każdy z nas kiedyś znał lub zna z opowieści rodziców czy dziadków. Uchyla drzwi do przeszłości, do jej mrocznych i bolesnych obrazów i wspomnień, „które mogły kąsać i jątrzyć rany”. Przedstawia trajektorię kilku życiowych dróg. Staje nad przepaścią zbudowaną przez czas. Prawi, jak trudno i łatwo jednocześnie, jest pozbyć się w życiu złudzeń. Przypomina kilka wiejskich zabobonów i klimat słowiańskich wierzeń. Przenosi też czytelnika do miejsc, gdzie rzeczywistość nakłada się na siebie, i do tych, gdzie codzienność jest bardziej namacalna. Daje odczuć, jak smakuje urwana w połowie stara opowieść..

„Kołatanie” to powieść obyczajowa w nurcie realizmu magicznego z pewnością zakrawająca o literaturę piękną. O tym, co jest w życiu ważne, a co nie jest ważne, choć ważnym się zdaje. O potrzebie iluzji zaangażowania, głodzie obsesji, łaknieniu sensu, apetycie na wieczność. Kurzy w głowie, zaprasza do trzymania się życia kur...

| link |
@marta582_82
2024-04-17
10 /10

"Każdy męż­czy­zna prze­cho­wuje wso­bie da­leki głos Boga, który źle za­pa­mię­tał pra­oj­ciec Adam, ikażdy ma­rzy, aby świat był na jego ob­raz ipo­do­bień­stwo. Ito jest pie­kło. Świat iczło­wiek zo­stały stwo­rzone raz inie ma po­trze­by stwa­rzać ich na nowo. Czło­wiek do­stał na­kaz ży­cia, anie mał­po­wa­nia Boga, czym zaj­muje się nie­ustan­nie. Słu­cha­jąc wujka, taty idzie­sią­tek in­nych do­ro­słych męż­czyzn, mia­łem wra­że­nie, że za­miast żyć, za­miast po pro­stu żyć, nie­ustan­nie kre­ślili mi­ster­ne plany na ży­cie. Ża­den ztych pla­nów ni­gdy się nie zi­ścił. Moż­liwe, że nie ocze­ki­wali tego. Po pro­stu bez­piecz­niej jest pla­no­wać, niż żyć ze świa­do­mo­ścią, że ni­czego nie kon­tro­lu­jemy, choć wła­śnie wtym braku kon­troli mo­żemy od­na­leźć wła­sną peł­nię."
************
Przyznaję szczerze, że na początku skusiła mnie wyłącznie okładka, ale tego co znalazłam w środku zupełnie się nie spodziewałam.

"Kołatanie" to historia na wskroś polska, ale w najlepszym tego słowa znaczeniu. Mocno osadzona w realiach polskiej wsi i opowiedziana na tle przemian polityczno-społecznych, pełna jest słowiańskich wierzeń i zabobonów, które tworzą niezapomniany klimat. Wyobraźcie sobie, że jednym z głównych bohaterów jest tutaj DUSZA.
Czyta się to znakomicie, strony przewracają się praktycznie same i mimo że jest to powieść obyczajowa, to fabuła trzyma w napięciu niczym rasowy thriller. Po prostu musimy wiedzieć co będzie dalej, bo jesteśmy pewn...

| link |
@papierowa_ksiazka
2024-07-12
8 /10
Przeczytane
@boguslawpiotr12
2024-06-16
9 /10
Przeczytane
@tatiaszaaleksiej
2024-04-25
8 /10
Przeczytane
@zaczytana_mama_dwojki
2024-04-05
7 /10
Przeczytane Przeczytane w 2024
@kuklinska.joanna
2024-04-04
7 /10
Przeczytane
@Evita
2024-04-03
7 /10
Przeczytane Kindle 2024
@aniabruchal89
2024-03-23
10 /10

Cytaty z książki

O nie! Książka Kołatanie. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?
Dodaj cytat
© 2007 - 2024 nakanapie.pl