Pustelnia parmeńska

"Stendhal"
7.5 /10
Ocena 7.5 na 10 możliwych
Na podstawie 17 ocen kanapowiczów
Pustelnia parmeńska
Lista autorów
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
7.5 /10
Ocena 7.5 na 10 możliwych
Na podstawie 17 ocen kanapowiczów

Opis

Pustelnia parmeńska obok Czerwonego i czarnego to najbardziej znana powieść Stehdhala, która uchodzi za wybitne osiągnięcie francuskiej i światowej prozy XIX wieku. Przedstawia burzliwą historię miłości księżnej Sanseverina i Fabrycego del Dongo na dworze książąt Parmy, precyzyjną anatomię uczuć zdolnych do największych poświęceń, ale także do podłości i zdrady. Pustelnia parmeńska odznacza się mistrzostwem w opisie ludzkich namiętności oraz nowatorstwem techniki pisarskiej.
Data wydania: 2003
ISBN: 83-7220-583-3, 8372205833
Wydawnictwo: Zielona Sowa
Seria: Arcydzieła Literatury Światowej
Kategoria: Powieść klasyczna
Stron: 376
Mamy 15 innych wydań tej książki

Autor

"Stendhal" "Stendhal"
Urodzony 23 stycznia 1783 roku we Francji (Grenoble )
Stendhal, właśc. Marie-Henri Beyle – francuski pisarz romantyk, prekursor realizmu w literaturze, wolnomularz.

Pozostałe książki:

Czerwone i czarne Pustelnia parmeńska Francuskie opowiadania o miłości Dzieła wybrane, tom 1. O miłości. Kroniki włoskie Armancja
Wszystkie książki "Stendhal"

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Klasyka

19.06.2020

Książka nie oszczędza czytelnika. Bohater i wydarzenia w książce to szereg mało bohaterskich przygód Fabrycego, młodzieńca pochodzącego w możnego rodu, z rodu, który miał w historii kilku arcybiskupów. W eposie rycerskim taki bohater przeżyłby wiele przygód, pokonałby smoka albo całą armię nieprzyjaciół, a cóż robi Fabrycy? NIC. Zajmują go kolejne... Recenzja książki Pustelnia parmeńska

@Renax@Renax × 13

Moja opinia o książce

Opinie

@eR_
2019-12-19
10 /10
Przeczytane Współpraca Posiadam

Marie-Henri Beyle bardziej znany jako Stendhal – francuski pisarz romantyk, prekursor realizmu w literaturze.Najbardziej znane jego dzieła to Czerwone i Czarne i oczywiście Pustelnia Parmeńska.

Pan del Dongo, przychodzi na świat w czasach,gdy Napoleon, po początkowym uwięzieniu, odnosi znaczne sukcesy militarne.Nasz bohater, w wieku 15 lat postanawia wstąpić do wojska i jako żołnierz brać udział w wyprawach wojennych.Fabrycy(bo tak ma na imię nasz wojak), to człowiek całkowicie oderwany od rzeczywistości.Jego podejście do świata, do ludzi wkoło, wywołują irytację co najmniej.A jego podboje miłosne, próby zdobycia jakiejś partnerki, są w rzeczywistości przezabawne.

Książka broni się czasami w których powstała, wspaniałymi opisami, nie tylko obyczajów wówczas panujących, ale i charakterów ludzkich, których w tej powieści, jest od groma.Początkowo treść nie skłania zbytnio do tego, aby z niecierpliwością oczekiwać, co też znajdziemy na kolejnej stronie.Jednak zagłębiając się w lekturę, zżywamy się z bohaterami nawet z nieżyciowym Fabrycym i nieoczekiwanie, dochodzimy do zdań ostatnich.Przepięknie skonstruowana, warta czasu, który trzeba poświęcić na przeczytanie.Książkę przeczytałem dzięki uprzejmości Wydawnictwa MG.

× 1 | link |
@PonuryDziadyga
2021-12-25
4 /10
Przeczytane 2015

Z tego miejsca biję się w suchotniczą pierś: oceniając "Czerwone i czarne" jako nijakiego średniaka z równie nijakim bohaterem, byłem bardzo niesprawiedliwy. Julian Sorel jest królem charyzmy, w porównaniu z Fabrycym del Dongo, bohaterem "Pustelni...".
Sama książka nie jest właściwie niczym innym, jak romansidłem, często zresztą tandetnym. Odmalowany jest tu koloryt włoskiej warstwy szlachecko-mieszczańskiej, jak urodzenie i "plecy" zrobią z największego głąba osobnika o ogromnych wpływach. Czyli mamy to samo, co w wyżej wspomnianej książce, zmieniło się tylko otoczenie. W obu powieściach jest też poruszony temat symonii, czyli kupczenia stanowiskami kościelnymi, ale w "Pustelni parmeńskiej" jest to jeszcze jaskrawsze. Podczas gdy Sorel szedł po trupach do celu dzięki zwierzęcej ambicji i determinacji, Fabrycy jest zwykłym tumanem, którego zakochana w nim ciotka pragnie wciskać na coraz to inne stołki, choć predyspozycji w nim za grosz, poza (ponoć) aparycją. Właśnie: byłem nielicho zaskoczony, że Stendhal odważył się na wątek miłości między Fabrycym a jego ciotką - bądź co bądź, było to spore ryzyko w tamtych czasach.
Fabuła jest często chaotyczna, zwłaszcza w drugiej części, poświęconej niemal w całości dworskim intrygom. Jak napisał sam Stendhal: "Polityka w utworze literackim - to wystrzał z pistoletu w czasie koncertu". Przez całą książkę przewijają się wątki zachłyśnięcia napoleonizmem, szukania swego miejsca na tym ponoć najlepszym ze światów, czy walka mi...

| link |
@Klementynka
2022-05-21
10 /10
Przeczytane literatura francuska XIX wiek klasyka klasyka literatura francuska XIX wiek z biblioteki szlachta, arystokracja ! 12 klasyków na 12 miesięcy
@Renax
2020-06-19
6 /10
Przeczytane Posiadam Literatura obca
KA
2007-11-02
10 /10
@Betsy59
2019-11-18
7 /10
Przeczytane Klasyka literatury- dawno temu
@beata87
2019-11-17
7 /10
Przeczytane
@BagatElka
2019-11-13
8 /10
Przeczytane 📚 Posiadam
@oliwa
2019-11-13
7 /10
Przeczytane
@Beata_
2019-11-11
6 /10
Przeczytane Papierowe Posiadam
@dona35
2013-09-04
5 /10
Przeczytane
@sylka1993
2011-07-10
8 /10
Przeczytane
@elodonat
2011-05-19
8 /10
Przeczytane
@Lioness
2011-04-24
8 /10
Przeczytane
@gosiaw
2009-04-21
8 /10
Przeczytane
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Cytaty z książki

“Nie można spać, kiedy się jest zbyt inteligentnym; nie można się przechadzać, kiedy się jest zbyt wpływowym.”
#
“Był to diament, który nie stracił nic na oszlifowaniu.”
#
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl