Teatr, którego nie było

Kazimierz Grochmalski
7.5 /10
Ocena 7.5 na 10 możliwych
Na podstawie 6 ocen kanapowiczów
Teatr, którego nie było
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
7.5 /10
Ocena 7.5 na 10 możliwych
Na podstawie 6 ocen kanapowiczów

Opis

 Doświadczony mężczyzna w sile wieku jest otoczony wielością wszystkiego. Ludzi, przedmiotów, obrazów, reminiscencji. Mimo ich bliskości nie potrafi się z nimi utożsamić dopóki nie odkryje tajemnicy mechanizmu nimi rządzącymi. Jest sam. Obcy wśród swoich. Obserwuje wszystko i wszystkich. Na podstawie przeszłości pragnie stawiać granice między powinnością, namiętnością a biegiem wydarzeń. Podróż głąb psychiki ludzkiej rodzi więcej pytań niż odpowiedzi, które każą mu spoglądać w siebie coraz głębiej i głębiej.

Grochmalski próbuje ująć redefiniować rytuał codzienności w konwencji teatru, który wszyscy odtwarzamy. Czy aktor, grając dla publiczności, wśród innych artystów, nie wykonuje wciąż do znudzenia jeden i ten sam monodram?

Utwory, pisane najczęściej z perspektywy ujęcia kamery i w perspektywie świadka, ilustrują świat z dystansu i z proscenium. Podróże, przeszłość, korzenie rodzinne i niezwykle cenne doświadczenia teatralne autora kreślą horyzont szeroki, a zarazem spójny: raz widzimy świat zza szyby kawiarnianej restauracji Paryża, Tokio, czasami w chwilach prywatności i podczas publicznego sądu. Uważna lektura pozwoli nam odczytać nie tylko tajemnice jego przeszłości, ale i wnikliwe sądy autora traktujące o behawioryzmie zainspirowanych myślą mistrzów literatury z Conradem i Wittgensteinem na czele.
 
Data wydania: 2016
ISBN: 978-83-65579-13-3, 9788365579133
Rodzaj: e-book
Wydawnictwo: NAUMOV CEE
Kategoria: Sztuka
Stron: 96
dodana przez: arcytwory

Autor

Kazimierz Grochmalski Kazimierz Grochmalski
Urodzony w 1951 roku w Polsce (Stargard Szczeciński)
Kazimierz Grochmalski – założyciel i twórca eksperymentalnego „teatru maya”. Przez ponad 20 lat w nieustannej podróży po całym świecie: stworzył 16 autorskich realizacji scenicznych, prezentując je w 22 krajach podczas 106 tournee. Reżyserował spek...

Pozostałe książki:

Traktat o marionetkach Uśmiech Zanim opadnie kurtyna. Esej pisany wierszem
Wszystkie książki Kazimierz Grochmalski

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Gdy nie ma teatru...

18.11.2019
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

W. Szekspir powiedział „Świat jest teatrem, aktorami ludzie”, K. Grochmalski mówi : „Teatr, którego nie było”. Nie było teatru, bo jest Cyrk, a ludzie są cyrkowcami pod dyrekcją Clowna. „Dobry wieczór, zapraszam Państwa na spektakl (…) rozpisany na życie” („Prezenter”, s.5) „w teatrzyku, który wymusza płacz i śmiech, równocześnie.” (Ars poeti... {} Recenzja książki Teatr, którego nie było

@beata87@beata87 {}× 2

Czyż nie codziennie przybieramy maski?

25.10.2019
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Moje drugie podejście do współczesnej poezji, czyli „Teatr, którego nie było” Kazimierza Grochmalskiego. Nie zawładnął on jednak moim życiem na tyle co „Traktat o marionetkach”, ale przecież nie wszystko musi nam się podobać w takim samym stopniu, prawda? Podmiot liryczny siada wygodnie tuż obok nas na miejscu w teatrze. Razem z nami obserwuje ora... {} Recenzja książki Teatr, którego nie było

Moja opinia o książce

Opinie

@Siostra_Kopciuszka
2021-05-01
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 6 /10
Przeczytane ☘️ Przeniesione z LC 📘 Jedynki

''Intonujmy głośno, coraz głośniej Boże, coś Polskę…ustawieni kręgiem wokół areny która równo osuwa się w maź niezbyt mile pachnącą…''

''Teatr, którego nie było'' Kazimierza Grochmalskiego, to drugi tomik poezji tego autora który zgodziłam się zaopiniować, chociaż chronologicznie, jest to tomik pierwszy. Widać ewidentną różnicę między tymi obydwoma tomikami.

Ten , '' Teatr, którego nie było'' jest bardziej stonowany, raczej gorzki i smutny, niż napastliwy i oskarżając . Niestety też bez nadziei. Na samym końcu w '' Epilogu '', pisarz jakby podsumowuje całą zgniliznę świata . Miałam wrażenie, że widzę jak macha ręką zrezygnowany i mówi ''już nas nic nie uratuje, zadbajmy chociaż o nasze dusze. Spójrzmy w siebie , poznajmy siebie, chociaż na sam koniec'' .

Zresztą takie odczucia miałam też i przy innych wierszach , jak chociażby wiersz '' W cyrku '' z którego pochodzi cytat początkujący moją opinię i którego już nawet sam tytuł jest niesłychanie wymowny. Gorycz, nostalgia i smutek wyziera z każdej linijki, każdego wiersza. Tomik otwiera wiersz '' Moja piosenka 1'' , bardzo smutny wiersz , o tym że ktoś wyrwał się do szerokiego świata i nie znalazł tam nic , dostał tylko walizkę pełną kopniaków, z którą wraca do domu, do swojej szarej beznadziejnej codzienności. Wiersz '' Walc '' to prawdziwy danse macabre , a ''Stacja przesyłowa'' wcale nie weselsza . Do tego smutny komik który wciąż i wciąż powtarza rolę upadku i gołąb potrącony przez samochód.....

{}× 4 | link |
@anetakul92
2019-11-05
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane

To już drugi tomik poezji pana Grochmalskiego, który doszczętnie zawładnął moim umysłem, a zaznaczę, że te słowa pisze zachłanna czytelniczka powieści kryminalnych. I pomyśleć, że tak długo się wzbraniałam przed poezją współczesną…

Wiersze nawiązują do teatru - jak sama nazwa wskazuje, jednak nie dajmy się zbić z tropu. Tematy, które opisał autor odnoszą się do nas wszystkich: przemijanie, konsumpcjonizm, tęsknota… któż z nas tego nie przeżywa?
Najbardziej spodobały mi się wiersze: „Bieg przez życie”, „Kolejna próba spektaklu”, „Gra”, „Tournee Clowna”, zaś „Epilog” jest samą „wisienką na torcie”. Ilustracje również przykuły moją uwagę.

Sądzę, że każdemu coś się spodoba. Szeroki wybór wierszy i jej „odmienny klimat” przypadną do gustu nawet tym, którym nie podszedł tomik: „Traktat o marionetkach”. Gorąco polecam!

{}× 4 | link |
@Eli1605
2019-11-12
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 6 /10
Przeczytane Posiadam E-book 2019 2019

Zacznę od wyjaśnienia, że nie jestem miłośniczką poezji. Ale otrzymałam 2 pozycje pana Grochmalskiego więc zaczęłam czytać chronologicznie. Z poezją miałam problem już w szkole. Tu nie ma treści podanej na tacy jak w prozie. Pamiętam jak irytowały mnie pytania, co w danym wierszu autor chciał nam przekazać, powiedzieć, na co zwrócić uwagę? Bo niby skąd ja miałam to wiedzieć. A przecież interpretacja wiersza zależy od wielu czynników np. w jakim jesteśmy nastroju, co nas męczy , co nam się podoba lub zwyczajnie co chcielibyśmy z poezji wyczytać. I teraz zaskoczenie. Współczesna poezja nawet mi się podobała. Autor ( przynajmniej w moim odczuciu i mojej interpretacji) porusza wiele tematów życia codziennego, które często bezpośrednio nas dotykają jak np. konsumpcjonizm, karierowiczostwo, cynizm, przemijanie, tęsknota czy zagubienie. Najbardziej przypadły do serca wiersze pt. " Zaproszenie", " W cyrku" czy " Przez chwilę". Z przyjemnością zatem sięgnę po drugą pozycję.

{}× 1 | link |
@katala
2019-11-18
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 7 /10
Twoja książka, moja opinia Zwykłe ludzkie życie 2019

Bliżej mojemu sercu i mojej głowie do tego tomiku wierszy. Bliższy jest mi on przekazem, wizją tego co wokół nas, przemyśleniami i spostrzeżeniami. Bardziej przystępny językowo, emocjonalnie i skojarzeniowo. Tak, nie zastanawiałam się nad tym co czytam, ja to po prostu czytałam, a słowa do mnie trafiały.
Niby proste słowa, niby proste rzeczy wydawały się wręcz niewiarygodne w swojej oczywistości. I przecież każdy z nas wie czym jest zima, kiedy przychodzi i kiedy musimy się z nią pożegnać, ale czy rzeczywiście w gonitwie dnia codziennego nie zauważamy, że już nadeszła. I czy chodzi tylko o zimę?
W Teatrze widziałam Grochmalskiego. Jako czytelnik, więcej o nim się dowiedziałam, więcej go poznałam. Jego postrzeganie świata może nas zaskoczyć, choć ja twierdzę, że częściej ze zrozumieniem i akceptacją pokiwamy głową, niż odrzucimy jego punkt widzenia.
Wiersze z jednowyrazowymi tytułami. W sumie zupełnie nie wiem dlaczego, ale to one mnie zaskoczyły, ujęły, zawładnęły moją głową. „Mgła” tak chyba właśnie ona wkradła się do mojego serca, i chyba jest jej tam tak dobrze, jak mnie z nią.
Traktat był bardziej cichy, bardziej smutny, bardziej hermetyczny. Teatr jest bardziej otwarty. I gra, gra swoją muzyką. Gra płynnym głośnym odczytaniem Uczniaków i leniwą melodią Lata, czy wyszeptanym Erotykiem. I pachnie. Pachnie Zapachem powietrza.
Ładne to jest. Bardzo ładne i bardzo przyjemne, bo choć z zakamarków wyziera sen o przemijaniu, nastaje smutna niekiedy zagonion...

{} | link |
@beata87
2019-11-18
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 10 /10
Przeczytane Książki od autorów i wydawnictw Najukochańsze Domowa biblioteczka
@arcytwory
2019-10-25
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane

Cytaty z książki

O nie! Książka Teatr, którego nie było. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?
{} Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl