Zakłamane życie dorosłych

"Elena Ferrante"
6.3 /10
Ocena 6.3 na 10 możliwych
Na podstawie 15 ocen kanapowiczów
Zakłamane życie dorosłych
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
6.3 /10
Ocena 6.3 na 10 możliwych
Na podstawie 15 ocen kanapowiczów

Opis

Po co dorastamy? Kim się stajemy? Do kogo się upodabniamy?
Najnowsza powieść lubianej na całym świecie autorki.
Śliczna buzia dziewczynki o imieniu Giovanna uległa przemianie i zaczęła przypominać szpetną twarz złośliwej kobiety. Ale czy naprawdę? A jeśli tak, to w jakim lustrze trzeba się przejrzeć, żeby odnaleźć samą siebie i siebie ocalić? Poszukiwania nowego oblicza, które zastąpi szczęśliwą dziecięcą buzię, toczą się między dwoma spokrewnionymi biegunami Neapolu, które żywią wobec siebie strach i nienawiść: miastem ze wzgórz, które przybrało maskę wytworności, i tym z dołu, kryjącym się za trywialnością i krzykliwością. Giovanna balansuje między jednym i drugim, upada i się podnosi, zdezorientowana, bo tak na dole, jak i na górze nie znajduje ani odpowiedzi, ani ratunku.
Tytuł oryginalny: La vita bugiarda degli adulti
Data wydania: 2020-09-02
ISBN: 978-83-66512-24-5, 9788366512245
Wydawnictwo: Sonia Draga
Stron: 456
dodana przez: Justyna_K
Mamy 2 inne wydania tej książki

Autor

"Elena Ferrante" Elena Ferrante to pseudonim literacki włoskiej pisarki, której prawdziwa tożsamość pozostaje nieznana. Pomimo okrzyknięcia "najważniejszą powieściopisarką swojego pokolenia", udaje jej się ukrywać swoje personalia od czasu wydania debiutanckiej ksią...

Pozostałe książki:

Czas porzucenia Genialna przyjaciółka. Historia ucieczki Historia zaginionej dziewczynki Genialna przyjaciółka Historia nowego nazwiska
Wszystkie książki "Elena Ferrante"

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Dojrzewanie nastolatki

9.09.2020

Po książkę Ferrante sięgnąłem przeczytawszy parę entuzjastycznych recenzji, to trochę ryzykowne, bo nie raz już się przejechałem na zachwytach prasowych, ale że jest sporo wrzawy wokół tej autorki, postanowiłem więc zaryzykować; to moje pierwsze z nią spotkanie. W książce narratorką i bohaterką jest kilkunastoletnia Giovanna, pochodząca z tzw. do... Recenzja książki Zakłamane życie dorosłych

@almos@almos × 16

życie oczami nastolatki, ale czy na pewno ...

25.10.2020

„(…) Chciałam zrozumieć czy ciotka naprawdę wyłazi z mojego ciała, ale ponieważ nie wiedziałam jak wygląda, doszukiwałam się jej w każdym detalu zwiastującym przemianę. Nagle moją uwagę przyciągnęły rysy, które do tej pory ignorowałam: gęste brwi, małe i przygaszone oczy w brązowym kolorze, przesadnie wysokie czoło, cienkie i w ogóle nieładne - a ... Recenzja książki Zakłamane życie dorosłych

Dziwny jest ten świat dorosłych ...

13.09.2020

Nie miałam wcześniej okazji zetknąć się z twórczością Eleny Ferrante, tym bardziej mam otwarte i niczym nie zrażone podejście do jej twórczości. Muszę przyznać, że jestem mile zaskoczona podejmowaną trudną tematyką, przenikliwym wnikaniem w głąb ludzkiej psychiki z nieznaną dotychczas sprawnością. Książka podziałała na mnie jak zimny prysznic, wst... Recenzja książki Zakłamane życie dorosłych

Moja opinia o książce

Opinie

@Siostra_Kopciuszka
2022-08-07
5 /10
Przeczytane 📘 Jedynki 📚Bieżące :)

"Czy jesteśmy bardziej prawdziwi, gdy z jasnym umysłem spoglądamy na otoczenie, czy wtedy kiedy najsilniejsze i najgłębsze emocje jak nienawiść i miłość, odbierają nam rozum"

Muszę się przyznać, że mam pewien kłopot z tą książką. To moja pierwsza styczność z prozą tej wielokrotnie polecanej mi autorki i...cóż bez uniesień, no może poza "uniesieniem brwi" w niektórych momentach książki.

Z jednej strony, powinnam się cieszyć, iż autorce udało się wzbudzić we mnie takie duże emocje, bo i cóż, że same negatywne, więc książkę powinnam ocenić jako bardzo dobra, wspaniała i ogóle cud miód.

Jednak z drugiej strony główna bohaterka i jednocześnie narratorka tej opowieści, wczesno nastoletnia Giovanna Trada, tak mnie, zniesmaczyła, że wszystko we mnie wzbrania się przed wystawieniem bardzo dobrej oceny.

Zwłaszcza że absolutnie nie zgadzam się z opisem tej książki, a nawet zbytnio z tytułem. Bo najbardziej kłamliwa, wredna i wstrętna w tej lekturze, była właśnie owa dwunastoletnia Giovanna.

Zanim jeszcze życie jej rodziców posypało się w proch, ona łgała swoim "przyjaciółkom"? jak najęta, jakby jej kto za to płacił. Okłamywała bez mrugnięcia okiem swoje najlepsze przyjaciółki.

Nie podobało mi się też to, że wszyscy skakali koło niej jak koło śmierdzącego jaja. Podziwiali, jaka piękna, jaka zdolna, jaka mądra. A dla mnie to był zwyczajnie wyrośnięty rozkapryszony bachor, który kręcił dorosłymi jak g...nem w betoniarce.

2...

× 14 | Komentarze (1) | link |
@Rudolfina
2020-09-17
6 /10
Przeczytane No można, ale...

COŚ DLA PENSJONAREK
Tylko kilka słów, bo Almos już wszystko wyłożył, jak należy.

Obiektywnie rzecz biorąc – to nie jest zła książka, a nawet całkiem dobra biorąc pod uwagę to, co się teraz wydaje.. Tło obyczajowe doskonale przedstawione, konstatacje, jak zawsze u tej autorki bezcenne. Ale…

O ile obserwacje życia dorosłych z punktu widzenia dziecka są interesujące, jeśli tych dorosłych dotyczą, to jednak, gdy gdzieś tak od połowy powieść zamienia się w „pamiętnik z okresu dojrzewania”, treść zaczyna robić się ciekawa wyłącznie dla ograniczonego grona odbiorców. Tak naprawdę, to nie wiem dla kogo. Czytelnik trochę bardziej dojrzały niż nastoletnia dziewica zaczyna się nudzić i przerzucać kartki na przyspieszonych obrotach. Nastolatki raczej po tę książkę nie sięgną, bo jednak niektóre treści są dla nich za poważne i zbyt anachroniczne. Małolaty, jeśli już coś czytają, to „Zmierzch”. Autorka nie wcelowała w target, że się tak brzydko wyrażę.

Ktoś kto zna „Sagę neapolitańską” Ferrante, czytając „Zakłamane życie dorosłych” będzie miał również poczucie, że miejscami czyta odrzuty, które nie zmieściły się w poprzednich książkach. Deja vu.

Zakończenie na pewno spodobałoby się przedwojennym pensjonarkom. Dzisiejsze nastolatki raczej się nie zbulwersują. Ja też nie.

× 14 | Komentarze (1) | link |
@Antoniowka
2021-04-15
7 /10
Przeczytane

Cenię sobie prozę Eleny Ferrante za to, że potrafi napisać dobrą powieść utkaną z prostych, niespektakularnych tematów. Nieszczególnie interesuję się tematem dojrzewania, gdyż sama przerabiałam go już bardzo dawno temu i różowo nie było (ale i obyło się bez dramatów). U Ferrante jest o kilka piekieł gorzej.

Giovanna wychowuje się w inteligenckiej rodzinie i wszystko idzie dobrym torem, dopóki nie słyszy rozmowy swoich rodziców, w której ojciec mówi, że córka zaczyna upodabniać się do Vittorii – jego znienawidzonej siostry.

To niby mało znaczące zdanie uruchamia tryby machiny, która definitywnie zakończy dzieciństwo naszej bohaterki. Autorka w bardzo zręczny sposób pokazuje zakłamanie dorosłych, to jak ich manipulacje czy niesnaski odbijają się na psychice dziecka.

Jak to u Ferrante – nie jest miło ani przyjemnie, chwilami nawet irytująco. I jeszcze kiedyś chciałabym usłyszeć ten osławiony w powieściach Autorki dialekt!

× 9 | link |
EK
2022-05-19
8 /10
Przeczytane

Siadając do lektury kolejnej powieści Ferrante miałam nadzieję, że mnie nie zawiedzie. I nie zawiodła.

BOHATERKA. Najpierw o okładce. Czarno - biała, subtelna, z błękitnymi jak niebo nad Neapolem literami. Na pierwszym planie siedząca Giovanna vel Giannina, odwrócona tyłem nastolatka, w dżinsach, bluzie i trampkach, z długimi pięknymi włosami, które w dzieciństwie podziwiał jej tato. Bardzo chciałabym, żeby się odwróciła, żeby można było zobaczyć jej twarz. Jest brzydka, czy wręcz okropna? Czy też tak jej się tylko wydaje po podsłuchaniu rozmowy rodziców o tym, że jest bardzo brzydka? Biedne dziecko, które w tak trudnym czasie, jakim jest okres dojrzewania, zawiodło się na wszystkich: rodzicach, przyjaciołach, niedawno odzyskanej krewnej - tajemniczej ciotce Vittorii, która chce ulepić dziewczynkę na własną modłę. Dotychczasowe wpajane przez rodziców wartości i prawdy okazują się niewiele warte, jej świat wali się w gruzy, więc nic dziwnego, że dziewczynka przeżywa kryzys tożsamości, który przeradza się stopniowo w nienawiść do siebie samej i do innych. („Nienawiść każe Ci żyć, nawet, gdy już nie chcesz żyć” ). A jak na moment udaje jej się zapomnieć o tej nienawiści, to ogarnia ją zniechęcenie, gorycz i wstręt do całego otoczenia, do bliskich jej jeszcze niedawno osób. Do tego stopnia nie akceptuje swojego wyglądu, duszy i zachowania, że „najchętniej sama siebie by zwymiotowała”. Jakież to smutne! Taka toksyczna młodość, bez radości i wesołych chwil.
Tak wł...

× 1 | link |
@dominikqua09
2022-05-31
3 /10
Przeczytane
@haudek
2022-03-29
6 /10
Przeczytane Ek2020 Ain Alibro 2022-Książki
DO
2022-04-04
7 /10
Przeczytane
@czasamimamczas
2021-01-23
7 /10
Przeczytane
@Evita
2020-12-10
7 /10
Przeczytane 2020
@witwona
2020-11-28
7 /10
Przeczytane
GA
2020-11-26
4 /10
Chcę przeczytać
@warsztat_dobrego_nastroju
2020-10-25
8 /10
Przeczytane
@Beksinska
2020-11-09
5 /10
Przeczytane
@malgosialegn
2020-09-13
8 /10
Przeczytane
@almos
2020-09-09
7 /10
Przeczytane ebook literatura piękna
Zaloguj się aby zobaczyć więcej

Cytaty z książki

O nie! Książka Zakłamane życie dorosłych. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl