Emocjonalny powrót

Recenzja książki Daleko, coraz bliżej

@Anuszka@Anuszka · 2021-09-10

Dom nad jeziorem stoi tak jak stał tyle lat wcześniej. I choć dziwią się trzej bracia - Nils, Benjamin i Pierre - jak mogło dojść do tego, że nic go nie wzruszyło, nie zmieniło ani na jotę, nawet nie nadgryzlo fasady, to prawda jest taka, jaką widzą. Dom nad jeziorem nie ucierpiał nic, a nic, kiedy tyle lat temu wydarzyła się w jego okolicach rodzinna tragedia. Wrócili tu, aby spełnić ostatnie życzenie zmarłej matki, gdyby nie to prawdopodobnie nigdy by tego nie uczynili.

W "Daleko, coraz bliżej" Alex Shulman pisze tak przekonująco o stracie, poczuciu winy, a także odrzucenia, że aż ma się wrażenie bycia częścią tej pięcioosobowej rodziny. Wszystko jest tutaj dograne i nic nie wyskakuje nieoczekiwanie. Autor zadbał o każdy detal w swojej opowieści o bólu trudnego dzieciństwa.

"Potem Benjamin powoli zaczął zdawać sobie sprawę, że brudny był nie tylko ten dom, ale i
ludzie, którzy w nim mieszkali. Dopasowywał kolejne elementy układanki, porównując siebie do
innych dzieciaków w szkole".

Zaniedbanie, zarówno fizyczne, jak i emocjonalne ze strony rodziców, którzy być może zbyt często za to zaglądali do kieliszka. Cyniczna i apodyktyczna matka, potrafiąca być po prostu okrutną. Do pary z nieodpowiedzialnym i wybuchowym ojcem. Pośrodku nich zaś trzech małych
chłopców, bo mimo że dorośli, wciąż są dziećmi. Nigdy nie otrząsnęli się z dzieciństwa, nigdy nie pogodzili ze stratą. Na pewno nie Benjamin, z którego perspektywy poznajemy tę ciężka emocjonalnie historię.

Bardzo podobała mi się struktura tej powieści, ale nie powiem jak wyglądała, bo nie chcę psuć przyjemności czytania tym, którzy mają przed sobą tę lekturę.

"Daleko, coraz bliżej" to naszkicowany precyzyjnie portret dysfunkcyjnej rodziny, która wciąż, mimo wszystko, się kocha. To przedstawienie dziecka, które nie umie sobie poradzić z rzeczywistością domową. To dziecko może być czujnym obserwatorem, który wychwyci najmniejszą zmianę w zachowaniu reszty członków rodziny. Może być też zagubionym, wystraszonym brzdącem, łaknącym akceptacji, uwagi i miłości. Czasem jest też nastolatkiem,
który woli odciąć się od rodziny, aby w ten sposób uchronić się przed cierpieniem.

Już dawno nie czytałam tak emocjonalnej książki, której zakończenie zabrało mi dech i nie pozwoliło wypłynąć na powierzchnię.

www.recenzje-szanuki.blogspot.com

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Daleko, coraz bliżej
Daleko, coraz bliżej
Alex Schulman
{}7.6/10
Przejmująca powieść o trudnych powrotach do dzieciństwa w dorosłym życiu. Trzej bracia, Nils, Benjamin i Pierre, jadą na drugi koniec kraju na działkę nad jeziorem, by rozsypać prochy zmarłej ...
Komentarze
Daleko, coraz bliżej
Daleko, coraz bliżej
Alex Schulman
{}7.6/10
Przejmująca powieść o trudnych powrotach do dzieciństwa w dorosłym życiu. Trzej bracia, Nils, Benjamin i Pierre, jadą na drugi koniec kraju na działkę nad jeziorem, by rozsypać prochy zmarłej ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

"Daleko, coraz bliżej" to powieść, w której nie tyle ważne jest to o czym jest, ale to w jaki sposób została napisana. A język jest dość specyficzny, niektóre sceny pisane są z niezwykłą dokładnością...

@Anmar @Anmar

Zdarzają się takie książki, które trafiają w moje ręce całkowicie przez przypadek. Nie znam autora, nie czekałam z utęsknieniem, nie zapisałam na liście do przeczytania. Czasem jeden post wydawnictwa...

Pozostałe recenzje @Anuszka

Greenwich Park
Ideał nie istnieje

„Idealne życie w idealnym miejscu. I kobieta, która zamieni je w idealny koszmar” – tak głosi napis na okładce „Greenwich Park”, kolejnego thrillera psychologicznego, ja...

{} Recenzja książki Greenwich Park
Topieliska
Zatopiona nadzieja

Woda od zawsze była jej sprzymierzeńcem, a teraz, nagle, z dnia na dzień, zamieniła się w największego wroga. Kiedy mąż Poli, Kuba, ginie w wypadku samochodowym, a jej ...

{} Recenzja książki Topieliska

Nowe recenzje

Demony Julii w labiryncie
Demony Julii
@ewelina.czyta:

Naszej głównej bohaterce towarzyszymy przez kilkadziesiąt lat i w trakcie kilku kulminacyjnych zwrotów w jej życiu. T...

{} Recenzja książki Demony Julii w labiryncie
Malowanka. Piosenki Beatlesów
Kolorowanka z Beatelsami
@klaudiaanna...:

Dlaczego uwielbiam Beatę Pawlikowską? Bo jest genialna, twórcza i pragmatyczna zarazem. Bo żyje w zgodzie z sobą i je...

{} Recenzja książki Malowanka. Piosenki Beatlesów
Wilkołak
Wilk w owczej skórze
@teskonieczna:

Wojciech Chmielarz to jeden z moich ulubionych autorów, zwłaszcza kryminałów. "Wilkołak" to trzecia część przeżyć detek...

{} Recenzja książki Wilkołak
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe