Recenzja książki Zapomniany

"Wszyscy mamy jakieś słabości, nieprawdaż?"

Autor: @landrynkowa ·2 minuty
2021-12-28 2 komentarze 10 Polubień
To mój first time z panem Adrianem.
Jak było? Hm, to skomplikowane… :)
Zdecydowanie nie była to miłość od pierwszego zdania, raczej żmudny proces przedzierania się przez kolejne akapity. I gdyby nie fakt, że powieści tego autora zarekomendowała mi osoba, której opinie o książkach bardzo sobie cenię, to prawdopodobnie ledwie rozpoczęta znajomość z autorem zakończyłaby się hucznym rozstaniem. Potraktowałam jednak tę sprawę honorowo i dobrze, bo przez to dobrnęłam w „Zapomnianym” do takiego momentu, w którym coś zaiskrzyło. I to na tyle mocno, że zakończyło się wielkim ogniskiem skrajnych emocji zakończonym powitaniem świtu wraz z ostatnimi akapitami historii Patryka. W pewnym momencie książka stała się dla mnie nieodkładalna, choć przyznaję, że były takie momenty, kiedy musiałam na chwilę zamknąć czytnik i wytrząsnąć z głowy obraz tego co podpowiadała mi wyobraźnia. Ucieszyłam się nawet kiedy czytnik mi się rozładował bo mogłam na chwilę wyjść z tego koszmaru.

Abstrahując od prawdopodobieństwa rzeczywistego zaistnienia podobnej historii przyznaję, że autor zbudował klimat. Mroczny, przerażający, zboczony, a nawet zdegenerowany i do szpiku kości szokujący. Bez najmniejszych skrupułów opisał bardzo brutalne sceny przemocy, znęcania i wymyślnych tortur. W dodatku zrobił to językiem i stylem tak swobodnym, niemal wysublimowanym, że wystarczyło minimum wyobraźni i przymknięcie powiek by wyraźnie zobaczyć to wszystko, co opisał. Zagrał na najniższych ludzkich instynktach. Wykazał, że człowiek postawiony w obliczu skrajności i ostateczności jest zdolny do wszystkiego, a pomiędzy człowieczeństwem a zezwierzęceniem jest bardzo cienka granica.

Fabuła była pokręcona, zagmatwana i kiedy się wydaje, że już wszystkie puzzle trafiły na miejsce okazuje się, że właściwie nadal nic nie wiadomo. Pod względem psychologicznym postaci są wykreowane idealnie. Przemówiły do mnie. Obnażona została najmroczniejsza część ludzkiej psychiki.
Początkowo zaczyna się dość niewinnie, ot, taka zabawa wymyślona przez dwóch niewyżytych nastolatków. Jednak pozornie niewinna gra przeradza się w koszmar obu chłopaków. Każdy z nich przeżywa ten koszmar w inny sposób ale obie wizje są jednakowo szokujące. Długo zastanawiałam się, który z bohaterów jest gorszy. Od początku „sympatyzowałam” z Patrykiem więc logiczne było dla mnie, że to jego czyny starałam się zrozumieć, zracjonalizować, a nawet usprawiedliwić.

Możliwe, że jestem stronnicza w stosunku do bohaterów, ale po pierwsze nie muszę lubić każdego, nie muszę każdemu współczuć, a po drugie, mimo bezsprzecznego okrucieństwa, autor obdarzył Patryka także tym magicznym, niedefiniowalnym „czymś” co powodowało, że to właśnie jego postać, z całym towarzyszącym jej schizo, przebiła się do mnie.
Jeden wątek przemawiał zdecydowanie na jego korzyść, a w jednym zdaniu to mnie nawet rozczulił.

Intrygowała mnie też Hania ale jak na razie ten wątek jest nierozgryziony.

Jedno wiem na pewno po przeczytaniu „Zapomnianego”: nie tknę się groszku. Mielonki, na szczęście, nigdy nie jadałam :/

Tak. Przyznaję, z niecierpliwością czekam na kontynuację bo w tej części nie wszystko jest jasne. Na szczęście autor w notce „Od autora” oświadczył, że drugi tom już jest napisany więc oby szybko trafił w moje ręce.
Ja zaś kończę swój czytelniczy rok odkrywając nowego autora, z którym zamierzam zawrzeć bliższą znajomość.

Nie przyznaję swojej oceny za brutalność i przemoc opisaną w powieści, ale za odwagę i umiejętność pisania o takich okropieństwach oraz za to, że na pewno długo nie zejdę do swojej piwnicy :)

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-12-27

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Zapomniany
Zapomniany
Adrian Bednarek
8.5/10
Cykl: Zapomniany, tom 1
Rok 2005. Patryk i Jędrek to dwóch osiemnastoletnich kumpli, którzy w wolne dni podróżują po Polsce i podają się za poszukiwaczy talentów z branży rozrywkowej. Zagadują młode, naiwne dziewczyny, a po...
Komentarze
@krzychu_and_buk
@krzychu_and_buk · 11 miesięcy temu
Książkę chłonąłem... dosłownie owładnęła moim umysłem. Bałem się, ale z drugiej strony ciekawość była silniejsza i gnała mnie do przodu, dalej i dalej... wywołując bardzo skrajne emocje. Hmm, ile jesteśmy w stanie wytrzymać, by przetrwać?

Zakończenie tego thillera psychologicznego powaliło mnie na łopatki - "leżałem" i słyszałem tylko szepty "dlaczego?dlaczego?dlaczego?"
× 1
@landrynkowa
@landrynkowa · 11 miesięcy temu
Zapomniany 2 lada dzień :) szykuj się! :))) Pozdrawiam :)
@Logana
@Logana · około rok temu
Genialna recenzja. Świetnie uchwyciłaś sedno :) komentarz o groszku wywołał u mnie atak śmiechu :))
× 1
@landrynkowa
@landrynkowa · około rok temu
Dziękuję! :)
× 1
Zapomniany
Zapomniany
Adrian Bednarek
8.5/10
Cykl: Zapomniany, tom 1
Rok 2005. Patryk i Jędrek to dwóch osiemnastoletnich kumpli, którzy w wolne dni podróżują po Polsce i podają się za poszukiwaczy talentów z branży rozrywkowej. Zagadują młode, naiwne dziewczyny, a po...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Ocenianie książek ulubionych autorów sprawia mi pewną trudność. Chodzi o to, że przy którejś kolejnej brakuje mi słów, którymi mogłabym ją chwalić, bo ileż można pisać w kółko to samo. Dlatego właśni...

@zaczytanaangie @zaczytanaangie

„Zapomniany” to thriller psychologiczny autorstwa Adriana Bednarka. Książka zawiera dwie linie czasowe: rok 2005 i 2015. W roku 2005 dwaj osiemnastoletni przyjaciele – Patryk i Jędrek – oszukują m...

@u2003 @u2003

Pozostałe recenzje @landrynkowa

Niebezpieczna propozycja
Nie wszystko złoto, co się świeci

No cóż... nie wszystko złoto, co się świeci... Po tym, jak przypadł mi do gustu niedawno przeczytany cykl z komisarzem Deryłą, bez wahania sięgnęłam po najnowszą pro...

Recenzja książki Niebezpieczna propozycja
Piętno diabła
Uwolnienie diabła

„Wielkie sukcesy osiągają tylko ludzie wybitni, zdolni do poświęceń, ryzyka i stawiania na szali wszystkiego, łącznie z własnym życiem”. Och, jak ja na to czekałam! Wi...

Recenzja książki Piętno diabła

Nowe recenzje

Królewna. Część 1
A ty moja królewno...
@zkotemczytane:

Rodzina Monet Weroniki Anny Marczak to seria, którą pokochało miliony Polaków. Swoje pierwsze kroki stawiała na jednej ...

Recenzja książki Królewna. Część 1
Jej szef
Recenzja
@grazyna.pod...:

„Jej szef” był jedną z długo wyczekiwanych przeze mnie premier. Losy trzeciego z braci Burzyńskich intrygowały mnie już...

Recenzja książki Jej szef
Pasierbica gangstera. Sacrificio. Tom 3
Recenzja
@zmiloscidom...:

Po dwóch tomach tej serii miałam prawo się bać kolejnych pomysłów mojej kochanej Moniki, modliłam się w duszy, żeby dał...

Recenzja książki Pasierbica gangstera. Sacrificio. Tom 3
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2023 nakanapie.pl