Głodne dziecko

Recenzja książki Pod jednym niebem

@almos.s@almos.s · 2021-06-18
Wspomnienia uchodźcy z Korei Północnej są szczegółowym opisem wieloletniego głodu w tym kraju, który zaczął się w połowie lat 90. gdy autor był jeszcze dzieckiem. Wychowany w normalnej rodzinie czcicieli reżimu widział, jak permanentny głód niszczy moralność, rozbija więzi rodzinne, czyni z ludzi egoistów myślących jedynie o napełnieniu własnego żołądka, prowadzi wręcz do kanibalizmu.

Uderza też brutalizacja tamtejszego życia, bicie jest na porządku dziennym, mamy też opisy katowania jednej osoby przez wielu 'normalnych ludzi' którzy w ten sposób rozładowują swoją złość lub wymierzają 'ludową' sprawiedliwość.

A bohater książki w wieku 7 lat zaczął kraść kukurydzę z pól, żeby przeżyć samemu i ratować rodzinę. Opisy jego cierpień są wstrząsające: „Robiłem się coraz bardziej głodny. Ból rozdrapywał mi żołądek. Miałem wrażenie, jakby w całym organizmie nie zostało już ani odrobiny tłuszczu do spalenia i głód atakował mięśnie, co potęgowało ból”.

Wreszcie rodzina się rozpada: ojciec umiera, a matka z siostrą wyjeżdżają do Chin, nasz bohater po tułaczce u krewnych trafia na ulicę i staje się żebrakiem dziecięcym, 'wędrownym wróblem', tu parę cytatów: „Nazywano nas Kkodżebi, 'wędrowne wróble', bo pochylaliśmy się i szukaliśmy ziarenek ryżu lub kukurydzy na ziemi”, dalej „Wędrowny wróbel ma w głowie tylko jedną myśl – jedzenie – i odczuwa tylko jedną emocję, którą można podsumować w zdaniu” 'nie chcę umierać'. Przez to traci się wszelką godność, jaką się wcześniej miało.” I jeszcze: „Kkodżebi, drobne postacie o czarnych twarzach, odziane w wystrzępione łachmany, błagające o kęs jedzenia lub wyczekujące okazji, by coś ukraść”. Autor przetrwał tak trzy lata, a potem uciekł do Chin, a potem do USA i mógł w końcu napisać te wspomnienia

Opisy w książce są nienowe, bo parę wielkich głodów już było w XX wieku, a i świadectwa ich literackie są wstrząsające (Borowski, Krall i Edelman, Herling-Grudziński, itd.). Tutaj literacko nie znajdujemy niczego nowego lub oryginalnego, prawdę mówiąc rzecz cała jest mocno przegadana i bardzo się dłuży, ważna jedynie jako świadectwo potworności dziejących się w ostatnim bastionie realnego komunizmu.

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2017-05-15

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Pod jednym niebem
Pod jednym niebem
Joseph Kim, Stephan Talty
{}8/10
Wstrząsająca opowieść o głodzie i walce o przetrwanie w Korei Północnej, o dramatycznej ucieczce, pomocy ze strony działaczy chrześcijańskich i o nowym życiu w Stanach Zjednoczonych, o wierze i odwadz...
Komentarze
@LiterAnka
@LiterAnka · około 2 miesiące temu
Ciężko znoszę takie książki.
{}× 4
Pod jednym niebem
Pod jednym niebem
Joseph Kim, Stephan Talty
{}8/10
Wstrząsająca opowieść o głodzie i walce o przetrwanie w Korei Północnej, o dramatycznej ucieczce, pomocy ze strony działaczy chrześcijańskich i o nowym życiu w Stanach Zjednoczonych, o wierze i odwadz...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Pozostałe recenzje @almos.s

Beria. Oprawca bez skazy
Zbrodniarz i reformator

Potężna biografia najbliższego współpracownika Stalina, przez długie lata szefa osławionej i okrutnej policji politycznej, NKWD. Niewątpliwie Beria był zbrodniarzem, sam...

{} Recenzja książki Beria. Oprawca bez skazy
Mózg i błazen
Spotkanie ze starym mędrcem

Bardzo mi się spodobała poprzednia rozmowa z niedawno zmarłym prof. Vetulanim: „Bez ograniczeń. Jak rządzi nami mózg”, więc z ochotą rzuciłem się na kolejny z nim wywiad...

{} Recenzja książki Mózg i błazen

Nowe recenzje

Człowiek z ołowiem w brzuchu
APRES NOUS LE DELUGE
@czerwonakaja:

Pamiętacie, gdy pisałam, że Jean-Francois Parot napisał trzynaście (13) powieści z komisarzem Le Flochem? Niedawno wycz...

{} Recenzja książki Człowiek z ołowiem w brzuchu
Moja rodzina i inne zwierzęta
Wakacje w Grecji
@mysilicielka:

Ekstrawagancka brytyjska rodzina postanawia porzucić swoją pochmurną angielską wyspę i przenieść się bardziej na połudn...

{} Recenzja książki Moja rodzina i inne zwierzęta
Krwawy król
"Krwawy król"
@tatiaszaale...:

„Jest anomalią, wyjątkiem od reguły, niecodziennym sojusznikiem. W jednej chwili mąci mi w głowie, a w kolejnej jego br...

{} Recenzja książki Krwawy król
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2021 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe