WYBÓR REDAKCJI

Recenzja książki Kat z Płaszowa

Göth i jego droga na stryczek

Autor: @pardobicka ·3 minuty
2022-01-28 Skomentuj 7 Polubień
Więźniowie z Płaszowa szczególnie zapamiętali egzekucję pewnego inżyniera o nazwisku Krautwirt, która odbyła się 3 sierpnia 1943 r. Wraz z nim miał zostać powieszony szesnastoletni chłopak o nazwisku Haubenstock, skazany na śmierć za śpiewanie zakazanych rosyjskich piosenek. Kiedy zakładano mu pętlę na szyję, chłopak błagał o przebaczenie, twierdząc, iż nie tylko nie jest komunistą, lecz że nawet nienawidzi komunizmu. Kiedy nadeszła chwila, kat kopnął w ławkę, na której stał chłopak, lecz lina się urwała i chłopak spadł na ziemię. Wtedy, jeszcze z liną na szyi i z zaczerwienioną twarzą, zdołał podczołgać się na czworakach do Götha, oparł głowę o buty komendanta i je objął, błagając o litość.

Dramatyczna scena spowodowała, że tysiące więźniów będących jej świadkami zapomniało o obowiązku zachowania milczenia i po tłumie przebiegł pomruk. Zaskoczeni, wszyscy czekali na reakcję Götha. Ci, którzy mieli nadzieję, że chociaż raz komendant okaże ślad człowieczeństwa, patrzyli, jak zostaje ona zniweczona w zarodku. Göth wyjął z kabury pistolet, jednym kopniakiem odsunął chłopca i bez zastanowienia strzelił mu w głowę.

"Kat z Płaszowa" to oparta na faktach historia komendanta obozu koncentracyjnego, którą spisał Max Czornyj.
Głównym bohaterem książki jest Amon Göth, urodzony w Wiedniu w 1908 roku. Przez pierwsze kilkadziesiąt stron książki, dowiadujemy się wiele o jego rodzinie, początkach "kariery" w partii i dążeniu do osiągnięcia maksymalnej władzy. Jak sam mówił o sobie Amon, chciał być panem życia i śmierci, więc musiał wdrapać się na sam szczyt nie obawiając się upadku. Największym sukcesem, który mógł sobie przypisać, było posiadanie własnego obozu zagłady przeznaczonego dla tych których tak bardzo nienawidził - Żydów. Jego zadaniem było m. in. oczyszczenie ulic Krakowa z obywateli gorszego rodzaju i umieszczeniu ich w obozie, w którym pracowali, mieszkali i umierali. Göth był jednym z najbardziej bestialskich zbrodniarzy wojennych, o których słyszał świat. Nie wiem jakim określeniem trzeba opisać człowieka, który bez mrugnięcia oka wydawał rozkazy śmierci na tysiące ludzi, zabijał kobiety i dzieci też.
Największym rozczarowaniem, jakie spotkało mnie przy lekturze tej książki, był zbyt wolny bieg wydarzeń. Wiem, że czytelnik powinien być zapoznany z historią bohatera, żeby móc wczuć się w jego postać i lepiej zrozumieć motywy działania, ale byłam przyzwyczajona do poprzednich książek Czornyja, gdzie akcja nie pozwalała oderwać mi się od książki, tutaj zdecydowanie mi tego zabrakło i od samego początku byłam lekko rozczarowana.

Cała książka napisana jest w taki sposób, gdybyśmy siedzieli obok Amona, a on opowiadałby nam historię swojego życia pijąc herbatkę i przegryzając herbatniczkiem. Można by powiedzieć, że lekko i przyjemnie, choć historia ta zdecydowanie do takich nie należy. Rzeczywiście muszę przyznać, że opisy wykonywanych egzekucji nie należały do najłatwiejszej lektury, ale każdy kto sięga po tego typu książkę, powinien się spodziewać, że coś takiego może w niej zastać, a ten kto jest zszokowany, chyba lekko udaje ;)

Tą rzeczą, która bardzo mi się podobała, był bardzo precyzyjny opis tych mniej szokujących detali, który pokazuje, co w takich sadystycznych poczynaniach jest najgorsze. Już nie same morderstwa tych niewinnych ludzi uderzyły mnie najbardziej. Komendanci obozów właściwie przysłowiowo śmiali się tym ludziom w twarz i uświadamiali, że w niemieckich/austriackich oczach są tylko nic nieznaczącym ścierwem. Przykład? Zmuszenie żydów do zburzenia synagogi i z powstałych gruzów, wyłożenie drogi prowadzącej do obozu.
Max Czornyj opisuje wiele innych, bardzo drastycznych metod znęcania się nad więźniami, robiąc to w sposób, który przyprawia o ciarki na całym ciele.

Być może, w ostatnich latach powstała pewnego rodzaju moda na pisanie książek wiązanych z obozami koncentracyjnymi i niektórym chyba zaczyna to powoli przeszkadzać, ale ma to swoje plusy. Wielu młodych ludzi poznaje ważne historie, których nie usłyszą w szkole, a każdy, kto zainteresował się tą historią, powinien sięgnąć po "Kaci z SS. Nazistowskie bestie."

Moja ocena:

Data przeczytania: 2022-01-27

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Kat z Płaszowa
Kat z Płaszowa
Max Czornyj
8.1/10
Wydarzenia w tej książce są oparte na faktach. Prawda bywa bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji. Amon Göth uważał się za pana życia i śmierci podległych mu więźniów. Jego sadyzm ok...
Komentarze
Kat z Płaszowa
Kat z Płaszowa
Max Czornyj
8.1/10
Wydarzenia w tej książce są oparte na faktach. Prawda bywa bardziej przerażająca od najwymyślniejszej fikcji. Amon Göth uważał się za pana życia i śmierci podległych mu więźniów. Jego sadyzm ok...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Niestety po latach sięgania po literaturę wojenną, a w szczególności tę nawiązującą do wątków obozowych i realiów życia w gettach, przyszedł czas, że nie umiem się w te historie wgryźć. Ma poczucie, ...

@ksiazka_w_pigulce @ksiazka_w_pigulce

Po raz koleny: LUDZIE LUDZIOM ZGOTOWALI TEN LOS💔🖤 Wow, potrzeba oddechu i pozbierania mysli po takiej lekturze. Tym razem Max Czornyj przedstawia nam historię nazistowskiego kata i sadysty Amona Got...

@moj.drugiswiat @moj.drugiswiat

Pozostałe recenzje @pardobicka

Żyletkę zawsze noszę przy sobie
Depresja to choroba, która nieleczona, grozi śmiercią

Dawno temu czytałam artykuł, dotyczący depresji i prób samobójczych. Według niego, osoba, która popełnia samobójstwo, wywiera podobny wpływ na siebie i ludzi wokół, jak ...

Recenzja książki Żyletkę zawsze noszę przy sobie
180 dań do pudełka. Hashimoto
Hashimoto

Hashimoto to choroba, w której układ odpornościowy atakuje tarczycę. Chorują na nią nie tylko osoby z nadczynnością i niedoczynnością tarczycy, ale też takie, których cz...

Recenzja książki 180 dań do pudełka. Hashimoto

Nowe recenzje

Jesteś moja
świetna
@mamazonakob...:

Aurora i Conor od szkoły średniej są razem. Był wtedy chłopakiem, którego bali się inni, który gnębił słabszych, z któr...

Recenzja książki Jesteś moja
Rok pełen marzeń
Rok pełen emocji
@Perlasbooks:

,,Rok pełen marzeń” jest debiutancką powieścią polskiej autorki - Claudii Pendel. Historia ta opowiada o czwórce przyja...

Recenzja książki Rok pełen marzeń
Więcej niż pocałunek
Romans z XXI wieku
@almos:

Ten obsypany nagrodami romans z XXI wieku zaczyna się tak, że Stella, ekonomistka i milionerka (ciekawe, że w tylu roma...

Recenzja książki Więcej niż pocałunek
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl