Recenzja książki Pianola

Nie chcę takiej przyszłości

Autor: @Zaneta ·1 minuta
2021-08-12 Skomentuj 5 Polubień
Rewolucja pożera własne dzieci.


„Pianola” to bardzo ważna, bo pierwsza opublikowana powieść Kurta Vonneguta. Została wydana w 1952 roku. Wydawnictwo Zysk w serii dzieł mistrza publikuje właśnie to wartościowe dzieło. Przerażająca, antyutopijna wizja przyszłości po rewolucji przemysłowej. Przenosimy się do świata, w którym maszyny coraz częściej zastępują człowieka. Z pozoru wszystko wydaje się idealne, ale pod powierzchnią kryje się wiele rys.

„Wszystko jest śmieszne, póki narkotyk nie przestanie działać”.

Świetlana przyszłość

Świat widzimy oczami Paula Proteusa – niezwykłej osobistości, dobrze sytuowanej, na stanowisku i z obiecującą wizją kariery. Ameryka została podzielona na dystrykty, ludzie tracą pracę, przypisane zostały im specjalne numery, określające ich wartość, cechy i przyszłość. Niektórzy takowej nie mają. Paul Proteus ma na widoku awans, o którym żona przypomina mu na każdym kroku. Okazuje się jednak, że musi zrobić coś, co niekoniecznie mu odpowiada – stać się donosicielem. Paul w swoim wnętrzu knuje już jednak zupełnie inny plan – szuka wiejskiego domu, bez elektryczności i cudownych zdobyczy cywilizacji. Oby nie skończył jak inny bohater – wynalazca, którego zwolniono z pracy, bo wszystkie prace wykonywały maszyny, które zaprojektował.

„Gdyby odczuwał potrzebę samobójstwa, byłby już dawno martwy”.

Bunt i jego sens

Było tak u Zamiatina, Orwella i Huxleya – i tak samo jest u Vonneguta. Najpierw zalążki, a później bunt wybucha. Nasz bohater dołącza do rewolucjonistów, popiera ich ideę powrotu do pierwotnego stanu rzeczy. Ale czy to może się udać? Prognozy w tym wypadku nie są zbyt optymistyczne. Vonnegut jak zwykle krytycznym okiem przygląda się amerykańskiemu społeczeństwu, ale książkę można też analizować w szerszym kontekście. W tej satyrze można odnaleźć ponure akcenty – jesteśmy tak zafascynowani technologią, że zupełnie ignorujemy zagrożenia. Jest to jak zwykle gorzki śmiech i mnóstwo refleksji dla czytelnika.

„W ciszy panującej w lokalu z pianoli dobył się słaby dysonans i rozpłynął się w nicość”.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-08-11

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Pianola
3 wydania
Pianola
Kurt Vonnegut
7.3/10
Seria: Vonnegut
Znakomicie napisana antyutopia w kostiumie science fiction i nadzwyczaj aktualna satyra na społeczeństwo zafascynowane komputerami Ameryka po „drugiej rewolucji przemysłowej”. Maszyny zastępują cz...
Komentarze
Pianola
3 wydania
Pianola
Kurt Vonnegut
7.3/10
Seria: Vonnegut
Znakomicie napisana antyutopia w kostiumie science fiction i nadzwyczaj aktualna satyra na społeczeństwo zafascynowane komputerami Ameryka po „drugiej rewolucji przemysłowej”. Maszyny zastępują cz...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Pianola to debiutancka powieść Kurta Vonneguta. Trudno się w nią wgryźć na początku, ale warto dać jej szansę, bo to dobra książka i jak zawsze u tego autora, z ważnym przesłaniem. Ameryka po "drugi...

@karolina92 @karolina92

Historia zaczyna się w Ilium w stanie Nowy Jork podzielonym na trzy części dla maszyn, inżynierów i dyrektorów z rodzinami oraz ludzi pracujących w korpusie Naprawczo-Odnowieniowym i wojsku. Przeżyli...

@Czytaczka.a @Czytaczka.a

Pozostałe recenzje @Zaneta

Lśnienie w ciemności. Dla uczczenia dwudziestolecia Lilja’s Library
Nie wiedział, jak zakończyć tę rozmowę

A więc historia snuje się dalej… Któż ośmieli się nie znać Stephena Kinga? Mistrz grozy cały czas inspiruje i intryguje historiami, które bardzo dobrze znamy, ale ...

Recenzja książki Lśnienie w ciemności. Dla uczczenia dwudziestolecia Lilja’s Library
Czas musi stanąć
Czas to władca nad wszechświatem

Czyli Szekspir u Huxleya. „Czas musi stanąć” Aldousa Huxleya to książka napisana z wyjątkowym kunsztem literackim. Wydawnictwo MUZA wskrzesza opowieść, którą mistr...

Recenzja książki Czas musi stanąć

Nowe recenzje

Finał
Zaproszenie do relacji
@aniabruchal89:

"Każde głębsze uczucie prowadzi do cierpienia. Miłość bez cierpienia nie jest miłością" Jan Twardowsk...

Recenzja książki Finał
Na wieczne potępienie
„Śnieg przykryje ślady zbrodni, ale nie zasłoni...
@withwords_a...:

Na wieczne potępienie to trzeci tom cyklu Pełnia tajemnic Małgorzaty Rogali. Jest to już moje kolejne spotkanie z twórc...

Recenzja książki Na wieczne potępienie
Zamknięte drzwi
Zamknięte drzwi
@promyk1:

Od dawna czytam kryminały.Wiele z nich jest o seryjnych mordercach, psychopatach.Zastanawiające jest, co dzieje się z n...

Recenzja książki Zamknięte drzwi
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2023 nakanapie.pl