Recenzja książki Taniec szpaków. Cuda systemów złożonych

Noblista zaprasza do tańca

Autor: @luizko ·2 minuty
2022-12-03 Skomentuj 3 Polubienia
Taniec szpaków. Cuda systemów złożonych to jedna z tych książek, do których można wracać wielokrotnie. Z tych, które nie wystarczy wypożyczyć z biblioteki czy pożyczyć od znajomego, a warto mieć na półce.

Giorgio Parisi może okazać się wspaniałym trenerem dla ludzi, którzy chcą robić kroki naprzód. Choćby i tańcząc... Widząc trudność, ten noblista mówi sobie, że przecież chodzi mu o to, by: wyobrażać sobie lub robić to, czego nikt wcześniej nie robił. A potem udowodnić, że przyroda wymyśliła to już dawno temu i jest w tym wielki sens.

Inspiracja dla tych, którzy lubią rozumieć

Objętościowo to książeczka dość filigranowa. Ale jeśli chodzi o wnętrze — przebogata. Bogactwem, które docenić może nie tylko fizyk czy matematyk, ale i literaturoznawca, językoznawca, przyrodoznawca, pracownik korporacji, teolog czy... tancerz lub inny artysta. Autor-noblista pokazuje, że bez względu na zainteresowania (badawcze) czy pasje (prywatne, zawodowe) - wszyscy możemy spotkać się na pokazie tańca cudów natury. A może nawet doń dołączyć.

Dlaczego Taniec szpaków nie jest książką do poduszki

Muszę też napisać, że wcale nie jest to książka prosta. Biorąc ją do poduszki, dobrze liczyć się z tym, że:

· będziemy wstawać po ołówek, żeby podkreślić absolutnie mądry i czarujący fragment,
· radzi nie radzi, zerwiemy się sprawdzić coś w sieci,
· rozbudzimy umysł, zatrzymując się na trudniejszych fragmentach, by je "rozgryźć", pojąć, przyjąć.

Oczywiście nie znaczy to, że Taniec nie powinien leżeć na nocnym stoliku — osobiście zalecam jednak, by planując lekturę położyć się wcześniej, zaopatrzyć się w ołówek, telefon i gotowość do koncentracji.

O ile pierwszy rozdział (właśnie ten o tańcu szpaków) czyta się w miarę prosto, to potem schody potrafią stromieć z każdym akapitem...

Podkreślone w Tańcu szpaków

Układy złożone, spiny, przejścia fazowe... to wszystko okazuje się mieć całkiem sporo wspólnego z codziennością nawet tych z nas, co w szkole nie lubili przedmiotów ścisłych. Autor sporo miejsca poświęca również metaforom oraz zjawiskom takim jak: myśli, słowa i pomysły.

Ciepło utajone, zmiana perspektywy, minimum energii potencjalnej... to tylko niektóre określenia, których znaczenie może przydać się nie tylko na teście z fizyki, ale i w życiu. Np. osiągnięcie minimum energii potencjalnej pozwala uzyskać stan równowagi. Parisi tłumaczy to na przykładzie piłki, która toczy się i odbija aż do momentu, gdy się zatrzyma i osiąga wtedy STAN RÓWNOWAGI STABILNEJ. Czyli takiej, w której może zostać aż do chwili, gdy ktoś (lub coś) z tego stanu ją wytrąci. Też się czasem czujecie jak piłka podczas meczu? To pewnie też znacie ten stan, gdy wreszcie macie spokój, chociażby dotaczając się do miejsca, gdzie macie święty spokój. Jaki ten stan równowagi stabilnej potrafi być błogi...

Książkę otrzymałam z Klubu Recenzenta serwisu nakanapie.pl

Moja ocena:

Data przeczytania: 2022-12-02

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Taniec szpaków. Cuda systemów złożonych
Taniec szpaków. Cuda systemów złożonych
Giorgio Parisi
7/10
Ta książka to podróż do genialnego umysłu fizyka, który szukał reguł złożonych systemów, bo te proste zawsze wydawały mu się trochę zbyt nudne… Niezwykle klarownie i precyzyjnie przeprowadzony wyw...
Komentarze
Taniec szpaków. Cuda systemów złożonych
Taniec szpaków. Cuda systemów złożonych
Giorgio Parisi
7/10
Ta książka to podróż do genialnego umysłu fizyka, który szukał reguł złożonych systemów, bo te proste zawsze wydawały mu się trochę zbyt nudne… Niezwykle klarownie i precyzyjnie przeprowadzony wyw...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

W jakimś sensie każdy realizuje siebie w ‘cyklach życiowych’, które w przypadku wybitnych fizyków sprowadzają się często do charakterystycznych przemian optymalizacji aktualnego sposobu wykorzystania...

@Carmel-by-the-Sea @Carmel-by-the-Sea

Murmuracja to piękne i fascynujące zjawisko – kto choć raz miał okazję je zobaczyć, nigdy nie zapomni tego widoku, kiedy na tle ciemniejącego nieba pojawiają się chmary ptaków. Lecą gęstą chmurą, roz...

@Chassefierre @Chassefierre

Pozostałe recenzje @luizko

Kroniki skrzatów cz.II Szagawarra
Wiwat kobieta-skrzat!

Tytułowa Szagawarra to nikt inny jak... skrzatka. Okazuje się bowiem, że wśród skrzaciego rodu są również kobiety. I to jakie! W dodatku, Szagawarra to nie jedyna nowa p...

Recenzja książki Kroniki skrzatów cz.II Szagawarra
Kroniki skrzatów. Część I: Marbella
W krainie, gdzie dobre czary są silniejsze niż złe

Przyznaję: pierwsza część Kronik skrzatów to pierwsza książka wydawnictwa NovaeRes, której nie odłożyłam po przeczytaniu pięciu stron. Mało tego, spędziłam z tą powieści...

Recenzja książki Kroniki skrzatów. Część I: Marbella

Nowe recenzje

Powróceni
Jeszcze jedno oblicze wojny
@LetMeRead:

Wiadomość o literackim Noblu dla Abdulrazaka Gurnaha nie obeszła mnie ani trochę, a to dlatego, że nigdy wcześniej o ty...

Recenzja książki Powróceni
Niebezpieczna propozycja
Niebezpieczna propozycja
@Logana:

Po tym tytule nie wiedziałam czego się spodziewać, ale samo nazwisko autora sugerowało, że będzie mrocznie. Nie myślała...

Recenzja książki Niebezpieczna propozycja
Święto
Rodzinne święta i rytuały
@dominika.na...:

 Co robisz, kiedy dawno niewidziana rodzina zaprasza Cię do udziału w dziwnym rytua... to znaczy święcie? Oczywiście...

Recenzja książki Święto
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2023 nakanapie.pl