Nie ten czas recenzja

Oswoić bestię

Autor: @Logana ·3 minuty
2021-08-06
Skomentuj
18 Polubień
Tylko że zem­sta nie okazała się drogą do wybawienia. Wręcz prze­ciwnie, wiodła prosto do piekła. A stamtąd nie było już powrotu. Więc skoro musiał w nim zostać, wstąpił na dobrze opłacaną służbę.
Diabeł w ludzkiej skórze, ra­sowy przed­staw­iciel mocy piekiel­nych.
Nikolaj.

Kamila Kuźmińska traci siostrę w niejasnym wypadku samochodowym. Kobieta postanawia przeprowadzić prywatne śledztwo, w którym ma jej pomóc podający się za policjanta, Marek. Kamila, posługując się fałszywą tożsamością siostry, trafia do domu Siergieja Kuzniecowa, nowo wybranego ojca chrzest­nego rosyjskiej mafii. Jako Wiera Sor­okin poznaje brutalnego, pozbawionego uczuć, psychopatycznego Nikolaja Ar­nautowa. Bestia w ludzkiej skórze żyje według ściśle ustalonych zasad, które dopuszczają krwawe tortury, morderstwa, handel ludźmi, ale nie litość. Kobiety ma za przedmioty, którym prowadzi odrażające tresury. Jednak Kamila przyciąga go swoją delikatnością, subtelnością, a jednocześnie wewnętrzną siłą i determinacją. Zagubiony, głęboko skrzywdzony psychicznie Nikolaj, próbując zniszczyć dziewczynę, sam zaczyna się przełamywać. Jednak zło i mrok są w nim zbyt mocno zakorzenione, by pozwoliły odzyskać mężczyźnie serce i duszę oraz dać poskromić wewnętrzną bestię.

Nawet jeśli teraz zachow­ywał się ideal­nie, to za chwilę znów pokaże swoją prawdziwą twarz, bo płomień szaleństwa w jego oczach nigdy nie gasł, nie znikał. Cza­sami bywał je­dynie umiejętnie tłumi­ony.

Oj, dziwna to jest powieść erotyczna... To coś więcej niż dark romance. Jak dla mnie był to horror ze scenami seksu. Mam bardzo mieszane uczucia. Pozytywne wywołane są kilkoma aspektami. Autorka odznacza się solidnym warsztem literackim i lekkim piórem. Dodatkowo dynamiczne tempo powieści sprawia, że kartki przelatują między palcami z zawrotną prędkością. Jak na powieść tego gatunku przystało, poziom erotyki, namiętności i pikanterii jest wysoki, ale jest on bardzo kontrastowany z różnego rodzaju dewiacjami, zboczeniami i sytuacjami, które wywołują skrajne obrzydzenie i odrazę. Mamy tu cały wachlarz bestialskich scen, opisanych w najdrobniejszych szczegółach: molestowanie dzieci, gwałty, po których ofiara często umiera, wymyślne tortury, nekrofilia, a nawet szczątkowo wspomniana zoofilia. Nikolaj jest biseksualny, ale opisana scena zbliżenia była, delitnie rzecz ujmując, odrażająca. Sadystyczne zapędy uzewnętrzniały się, gdy Nikolaj okazywał jakąś słabość. U Kamili obrzydzenie przechodziło płynnie w fascynację. Moje odczucia w trakcie czytania nie podążały jednak tym samym torem, a natrafiały na wyboje.

Stanęła u bram jego duszy, za­pukała, a on ot­worzył i wciągnął ją do piekła, w którym sam żył od tylu lat.

W tej powieści nad przebiegiem akcji panuje Nikolaj i choć większość historii poznajemy trzecioosobowo od strony Kamili, to taka forma narracji daje nam sposobność odczytywania w jaki sposób ta para postrzega wydarzenia z rzeczywistości i w jaki sposób oddziaływują one na ich reakcje lub wywołują emocje. Całość dopełnia drobiazgowa i staranna kreacja bohaterów, choć Kamila wydała mi się zbyt "normalna". Żadna zdrowa na umyśle kobieta nie budowałaby relacji z kimś takim jak Nikolaj. Dodatkowo została stworzona jako postać bardzo niezdecydowana. W jednym zdaniu nie chciała, w następnym chciała, w trzecim się zastanawiała i znowu nie chciała.

Sceny zbliżeń zbyt mocne, opisujące wszystkie możliwe formy perwersji. Szczegółowe relacjonowanie gwałtu, który miał na celu delektowanie krwią menstruacyjną miało wywoływać szok i obrzydzenie. I wywołało. Mi takie historie popsuły odbiór książki.

Najnowsza powieść Agnieszki Kowalskiej - Bojar to kolejna część serii "Seksowni dranie". Książka wywiera bardzo silne emocje i ciężko przejść nad nią do porządku dziennego. Podobne odczucia miałam po "Nie ten dzień", ale wtedy byłam nieprzygotowana na to, co przeczytam. Teraz, znając już twórczość autorki, wiedziałam czego się spodziewać, a mimo to, używając kolokwializmu, wżarła mi się w mózg i zrobiła bajzel w głowie.

Ten tom będzie zbierał albo ochy i achy, albo silną krytykę zakrawającą o hejt. Widzę w recenzjach, że część osób pomijała drastyczne momenty. Pewnie jeszcze większa część się do tego nie przyznaje. Ja przeczytałam "od deski do deski". Powieść jest tak mocna, że przestała się mieścić w kanonach romansu erotycznego. To był bardziej horror z szerokim spektrum dewiacji, zboczeń, perwersji. Szkoda, bo nawet gdyby autorka ją złagodziła też wyszło by bardzo dobrze, a łatwiej byłoby przełknąć treść. Każdy potencjalny czytelnik powinien przemyśleć sięgnięcie po tą pozycję i podjąć decyzję świadomie. Mnie dręczą sprzeczne, rywalizujące ze sobą wrażenia. By złagodzić ten dysonans i jakoś ocenić tą książkę postanowiłam wziąć pod uwagę tylko główne jej cechy. Koncept na historię był rewelacyjny, niepowtarzalny, spisany doskonałym stylem, okraszony szybkim tempem i licznymi zwrotami akcji. Wyrzucając z pamięci kilka obrzydliwości mogę stwierdzić, że finalnie mi się podobało. Na pewno jest to książka, o której się nie zapomina.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-08-05
× 18 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Nie ten czas
Nie ten czas
Agnieszka Kowalska-Bojar
9.4/10
Seria: Seksowni dranie

Dla Nikolaja zemsta nie okazała się drogą do wybawienia. Przeciwnie, zaprowadziła go prosto do piekła. A skoro już tam się znalazł, wstąpił na służbę mocy piekielnych. Doskonale wyszkolony, bezlitosn...

Komentarze
Nie ten czas
Nie ten czas
Agnieszka Kowalska-Bojar
9.4/10
Seria: Seksowni dranie
Dla Nikolaja zemsta nie okazała się drogą do wybawienia. Przeciwnie, zaprowadziła go prosto do piekła. A skoro już tam się znalazł, wstąpił na służbę mocy piekielnych. Doskonale wyszkolony, bezlitosn...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

O rany! Tyle emocji na raz, że nawet nie wiem od czego zacząć. Agnieszka po raz kolejny udowodniła mi, jak świetną jest pisarką. Tym razem po lżejszych nowelach oraz pełnej humoru Wygranej nadeszła...

@Monika_2 @Monika_2

Ci, którzy są ze mną od dawna z pewnością są świadomi, że książki od Agnieszki zawsze wypadały u mnie świetnie - kocham jej styl, trafia do mnie i treść tych książek dosłownie we mnie wnika powodując...

@zlamany_grzbiet @zlamany_grzbiet

Pozostałe recenzje @Logana

Naprawiacz
Naprawiacz

Detektyw Ana Zatorska i Jakub Sztiel mają rozwiązać sprawę brutalnie okaleczonej kobiety. Sprawca wyciął jej części ciała wcześniej zmienione za sprawą chirurga plastycz...

Recenzja książki Naprawiacz
Drudzy
Drudzy

Rudy to gdańska legenda. Dwadzieścia lat wcześniej on i Kiwi byli pierwszymi organizatorami nielegalnych wyścigów. Obecnie nadal dużo żółtodziobów chce sprawdzić swoich ...

Recenzja książki Drudzy

Nowe recenzje

W cieniu Majdanka
Oparta na prawdziwych wydarzeniach
@violetowykwiat:

Franciszka i Eugenia Marzec to dwie siostry, które rozdzieliła wojenna zawierucha. Jedna wraz z rodziną trafiła do oboz...

Recenzja książki W cieniu Majdanka
Przyjaciółka
"Przyjaciółka" B.A.Paris
@Wiejska_bib...:

"Przyjaciółka" B.A.Paris to mój kolejny prezent urodzinowy, na którego już nie mogłam się doczekać, by przeczytać. I ta...

Recenzja książki Przyjaciółka
Słodycz zapomnienia
Słodycz niedosytu
@meryluczyte...:

"Słodycz zapomnienia" może wydawać się powieścią naiwną i raczej nieprawdopodobną. Przez siedemdziesiąt lat kobieta i m...

Recenzja książki Słodycz zapomnienia
© 2007 - 2024 nakanapie.pl