Recenzja książki Po słowiczej podłodze

Po słowiczej podłodze

@Artemizja@Artemizja · 2010-08-30
Po "Opowieści rodu Otori" siegnęłam już po raz drugi. Za pierwszym razem nie było mi dane przeczytać wszystkich części, gdyż nigdzie nie mogłam dostać tej ostatniej. A ponieważ teraz mam prawie nieograniczony dostęp do słowa drukowanego, więc od razu wypożyczyłam całą sagę, bym w spokoju mogła skończyć czytać tą niezwykłą opowieść. Od razu zaznaczę, że ta recenzja będzie dotyczyć pierwszej części pt. "Po słowiczej podłodze".

Muszę przyznać, że czytając sagę po raz drugi bardziej skupiłam się na bohaterach, ich odczuciach, ich sytuacji. Za pierwszym razem byłam bardziej zachwycona stworzonym przez autorkę światem, jej pomysłem na opowiadanie historii. Można łatwo się pomylić sadząc, że akcja dzieje się w Japonii. Otóż nic bardziej mylnego- autorka zaczęrpnęła pewne elementy z kultury japońskiej- to wynik fascynacji Japonią; wszystko jest jednak tylko literacką fikcją. Jakie elementy są pawdziwe? Po pierwsze tytułowa słowicza podłoga, jak również postać japońskiego malarza Sesshu.

Słowicza podłoga ma być niezwykłym wyzwaniem dla niezwykłego chłopca- Takeo. Chłopiec ten utraciwszy bliskich, zostaje uratowany a następnie adoptowany przez możnego pana. Szybko okazuje się, że nic nie dzieje się bez przczyny. Adopcja to nie akt łaski, litości czy chęci posiadania dziedzica. Okazuje się, że zdolności Takeo, którymi się wykazuje, mają być użyte w konkretnym celu. Co tak bardzo wyróżnia chłopca? Ma świetny słuch, umie usypiać wzrokiem i... przejść po słowiczej podłodze tak, by nie wydała żadnego dźwięku. A po co po niej chodzić? Zawsze znajdzie się przecież gdzieś jakiś tyran, którego trzeba usunąć, a który w trosce o swoje bezpieczeństwo użyje wszystkich możliwych środków.

Nie będę się wdawała w szczegóły i nie będę tłumaczyć wątków o władzy, o wojnie, której pierwsze dźwięki słychać na kartach książki. Ani o klanie Kikuta, ani o niezwykłych zdolnościach jej członków. Dla mnie jest to opowieść o ludziach, którzy zostali siłą wciągnięci w rozgrywki między możnymi tego świata, którzy nie mogą o sobie decydować, bo ktoś już za nich to zrobił. Tak właśnie jest z Takeo, którzy ma zobowiązania wobez rodu Otori, który go adoptował i wobec klanu Kikuta, z którego się wywodzi i który chce go mieć w swoich szeregach. Jak pogodzić oba te obowiązki? Co ma zrobić młody chłopiec, od którego wymaga się dorosłych decyzji i poważnych działań? Jak odnaleźć się w świecie, w którym czai sie zdrada, okrucieństwo, prześladowanie i ból? Jak pogodzić się ze śmiercią jedynego opiekuna i jak zareagować na zdradę przyjaciela?

W jeszcze gorszej sytuacji jest Kaede. Córka pana Shirakawy od najmłodszych lat jest zakładniczką gwarantującą względny pokój. Zamiast kształcić się w poezji i rysunku jest zaniedbywana, poniżana i traktowana jak służąca a nie jak córka wojownika. Kaede marzy się status równy mężczyznom- chce tak jak oni móc o sobie decydować, a nie być tylko pionkiem wciąż przesuwanym po szachownicy. Nie chce być tylko córką swojego ojca, zakładniczką kruchego rozejmu. Rozwijająca się uroda dziewczyny jest źródłem wielu nieprzyjemnych sytuacji a w rezultacie doprowadza do tego, że Kaede uważana jest za kobietę, która ściąga nieszczęścia na każdego mężczyznę, z którym się zwiąże. Jej los zostanie spleciony z losem Takeo- jakiego dramatu będziemy świadkami?

Lubię subtelną nutę Japonii, o której nie zapomniała autorka- parująca herbatę podawaną przez kobiety; krzyk przelatującej czapli; szum wody w przydomowych ogrodach. Poszperałam trochę w internecie i usłyszałam jak "śpiewa" słowicza podłoga i co namalował mistrz Sesshu.

A teraz zabieram się za drugą część opowieści.
Data przeczytania: 2007-01-01
Książka Po słowiczej podłodze
4 wydania
Po słowiczej podłodze
Gillian Rubinstein "Lian Hearn"
{}8.2/10
Cykle: Opowieści rodu Otori, tom 1, Opowieści rodu Otori, tom 1
Serie: W.A.B. w Kieszeni, W.A.B. w Kieszeni
Trwa wojna szogunatów. Z masakry w górskiej wiosce uchodzi z życiem tylko szesnastoletni Takeo. Jego wybawcą okazuje się jeden z szogunów - możny Pan Otori, który uznaje go za członka swego rodu. Koni...
Komentarze

Zobacz także

Bardzo wychwalana, w końcu trafiła i w moje ręce. Mam zamiar przeczytać jeszcze inne części o klanie Otori, ale najpierw muszę się zorientować, w jakiej kolejności. Szczerze mówiąc, choć długo miałam ...

Pozostałe recenzje @Artemizja

Książka Imprimatur

Zanim zaczęłam czytać książkę zastanawiałm się, czy warto spędzić 10 lat swojego życia w archiwach, by przygotować ksią...

Książka Magiczny dom. Praktyczne wskazówki jak oczyścić mieszkanie i odnaleźć harmonię

Nieważne, czy mieszkamy w domu jednorodzinnym czy mamy mieszkanie w bloku, chcemy dobrze się tam czuć. Oczywiście możemy...

Nowe recenzje

Książka Kraj Pana Boga

Dawno nie miałam okazji czytać kryminału, który by poruszał tak codzienne i przyziemne problemy. Cała książka opowiada ...

Książka Warci ocalenia

„Człowiek to dziwna istota, nigdy nie możesz być pewny, czego się spodziewać”. Amy jest zadziorną, pyskatą i we...

Książka Kolory zła: Czerń.

Czerń to drugi tom Kolorów zła. W tamtym roku autorka debiutowała ze z Czerwienią, która na długo przed premierą dostaw...

nakanapie.pl
{} {} {}
O nas Kontakt Pomoc Polityka prywatności Regulamin
© 2020 nakanapie.pl
Zrobione z {} na Pradze Południe
{}