Recenzja książki Internat

Tak oto kończy się świat...

Autor: @Chassefierre ·2 minuty
2022-09-16 1 komentarz 27 Polubień
W książkach i filmach wojna bardzo często przedstawiana jest z perspektywy żołnierza albo partyzanta. Ewentualnie kogoś, kto może COŚ zrobić, jakoś pomóc, przydać się, zaryzykować, położyć swoje życie na szali.

Bohater taki z większą lub mniejszą odwagą staje naprzeciwko wroga. Krzyżuje jego plany, strzela do niego z karabinu snajperskiego, albo rzuca granatem. Przemyca broń, leki albo jedzenie przez front, przenosi wiadomości. Walczy.

To jednak perspektywa złudna – czytelnik (widz, odbiorca) skupia się na heroicznych czynach, mówi sobie, że ,,on też by tak zrobił'', chce być dzielny dokładnie tak samo, jak bohaterowie których losy poznaje.


Tymczasem wojna to chaos. Krew, błoto, zimno. To głód, brak prądu i przemoczone skarpetki. Kradzione futra, zawilgocone papierosy i błąkające się, wystraszone psy. Wojna to coś, co zmienia doskonale znany krajobraz w miejsce kompletnie obce, nieprzyjazne i groźne. Wojna sprawia, że ciężko odróżnić przyjaciół od wrogów. Że nie wiadomo czasem, którego języka użyć, żeby nie zginąć.

Przed wojną nie da się uciec, nie można udawać, że ona nie istnieje, bo w ostatecznym rozrachunku jest ona czymś, co dotknie każdego.


Pasza, główny bohater ,,Internatu'' jest nauczycielem, który wiedzie spokojne, przewidywalne i bezpieczne życie na stacji. Robi wszystko, żeby wtopić się w tło, żeby nie mieć swojego zdania, żeby nikt od niego nic nie chciał.
Nie jest najszczęśliwszą z osób, ale ma spokój, którego tak pragnie.

Spokój ten jest jednak pozorny. Pasza tak naprawdę cały czas nieuchronnie zbliża się do momentu przełomowego w swoim życiu – do momentu w którym będzie musiał się określić, w którym będzie musiał podjąć decyzje.

A wszystko zaczyna się od jego siostrzeńca – Sasza został wysłany przez matkę do internatu znajdującego się w pobliskim mieście. Czyli w miejscu w którym toczą się walki. Małego trzeba odebrać, odstawić do domu. I chociaż Pasza nie pali się do tego, to przyciśnięty przez ojca wyrusza po chłopaka.

Podróż w obie strony zajmie mu trzy dni – i będzie to jakby wieczność.


Świat, który przedstawia w swojej powieści Serhij Żadan jest miejscem strasznym i nieprzewidywalnym. To rzeczywistość, która stanęła na głowie, której nie można wierzyć, w której dzieją się rzeczy dotąd niewyobrażalne i w której cały czas przesuwają się i zacierają różne granice. Jednocześnie jest to też rzeczywistość, która istnieje i to wcale nie tak daleko od nas.

Chociażby dlatego właśnie warto tę książkę przeczytać.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2022-09-14

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Internat
Internat
Serhij Żadan
6.8/10
Seria: Nowa Proza Świata
U Żadana koniec świata okazuje się początkiem niebezpiecznej przygody, wstępem do naprawdę długiego koszmaru. Pasza – trzydziestopięcioletni nauczyciel, mruk, idealista, przegryw – musi odnaleźć swoje...
Komentarze
@MLB
@MLB · 3 miesiące temu
Książkę i Twoją recenzję powinien przeczytać każdy, komu wojna wydaje się choć trochę wzniosła i romantyczna.
× 2
Internat
Internat
Serhij Żadan
6.8/10
Seria: Nowa Proza Świata
U Żadana koniec świata okazuje się początkiem niebezpiecznej przygody, wstępem do naprawdę długiego koszmaru. Pasza – trzydziestopięcioletni nauczyciel, mruk, idealista, przegryw – musi odnaleźć swoje...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Pozostałe recenzje @Chassefierre

Historia białego wieloryba
,,Dla ciebie to martwy wieloryb, a dla mnie to coś o wiele więcej. Twój smutek nie jest taki jak mój.''

,,Historia białego wieloryba'' Luisa Sepulvedy jest naprawdę smutną, i przy tym starą jak świat, historią. Oto mamy starcie starego z nowym - lafkenche, ludzie morza, ...

Recenzja książki Historia białego wieloryba
Też tak mam
Wstrząśnięte, nie mieszane

Mam mieszane uczucia wobec książki Magdaleny Kostyszyn, ale to chyba dlatego, że rozminęła się z moimi oczekiwaniami. Prawda, mogłam wcześniej spojrzeć na to, kim jest a...

Recenzja książki Też tak mam

Nowe recenzje

Wojna jest kobietą
Wojna jest kobietą - recenzja
@zaczytana.a...:

„Wojna jest kobietą” autorstwa Moniki Fibic, stanowi reportaż, o którym zbyt szybko nie zapomnę. Tytuł ten stanowi zbió...

Recenzja książki Wojna jest kobietą
The Inheritance Games. Tom II Dziedzictwo Hawthorne'ów
Tajemniczej rozgrywki ciąg dalszy..
@maitiri_boo...:

Jennifer Lynn Barnes to amerykańska autorka młodego pokolenia. Studiowała psychologię, psychiatrię i kognitywistykę. W ...

Recenzja książki The Inheritance Games. Tom II Dziedzictwo Hawthorne'ów
Viganizm i Super-chrzescijaństwo
Żyj pełnią życia!
@Mirka:

@Obrazek „Istnieją piękne wierzenia, które są skarbem ludzkości.” Książka zachęca okładką, bardzo delikatną, prz...

Recenzja książki Viganizm i Super-chrzescijaństwo
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl