WYBÓR REDAKCJI

Recenzja książki Dropie

,,...to wszystko zostało zorganizowane w odpowiedzi na wysłane przeze mnie CV''

Autor: @Chassefierre ·2 minuty
2019-11-23 Skomentuj 5 Polubień
Kraina groteski, absurdu i czarnego humoru, którą roztacza przed nami w ,,Dropiach'' Natalka Suszczyńska wcale nie jest tak daleka od tego, co znamy z codziennego życia. 
Wspólnym mianownikiem pięciu opowiadań składających się na tą genialną książkę jest żeńska narratorka i szary, kubikowy świat, który ją otacza. Niepewność jutra, stres, depresja, problemy z pracą, alkohol, ciągłe kłopoty z pieniędzmi, ciągłe wyprowadzki-przeprowadzki do miejsc najbardziej niesamowitych (jak psia buda czy kiosk ruchu), plejada znajomych-nieznajomych będących prawdopodobnie najdziwniejszymi ludźmi, jakich można spotkać. Ale jednak nie do końca, bo w jeśli dobrze się nad tym zastanowimy, to okaże się, że sami znamy przynajmniej jedną (dwie, trzy!) osoby, które bohaterów ,,Dropiów'' mogą przypominać lub na myśl przywodzić. 

,,Wykonywany zawód nie dawał mu ani satysfakcji, ani możliwości awansu. Nad jego głową bezwzględnie rozpościerał się szklany sufit, z tym, że akurat w postaci denka od studzienki.''

Jedną z cech charakterystycznych opowiadań zebranych w ,,Dropiach'' jest przebijający przez nie wisielczy, czarny humor - coś jak tragiczny śmiech przez łzy, w sytuacji w której nic innego (poza całkowitym załamaniem) zrobić nie można. Wyziera on już z pierwszych zdań książki, żyje w obdarzonym prekognicyjnymi zdolnościami chomiku Leonardzie, pojawia się pod postacią Pankracego i jego nowopoznanego bro - podstarzałego youtubera Jabsa. 

,,Zdecydowałam, że będę pobierać od dropiów niewielką opłatę za wynajem powierzchni mieszkaniowej. Dzięki temu wreszcie miałam pieniądze na czynsz i jeszcze trochę mi zostawało, akurat tyle, aby rzucić jedno z dwóch zajęć, które nazywałam pracą, bo wszyscy nazywali to, co robią pracą, mimo że często te zajęcia nie przynosiły dochodów wystarczających nawet na opłacenie ubezpieczenia zdrowotnego.''

Lekkość stylu Natalki Suszczyńskiej, płynność z jaką następują po sobie różne zdarzenia w książce, fakt, że dzięki temu najbardziej nawet niewyobrażalne i abstrakcyjne zdarzenia (piwo z mówiącym ludzkim głosem czekoladowym labradorem? piwnice wynajmowane tylko artystom, którzy podlegają okresowym kontrolom pod kątem płodności twórczej? natchnione ptaki przybywające z zagranicy po to, aby wygłaszać referaty dotyczące poprawy dobrostanu kraju i nie tylko?) - to wszystko przywodzi mi na myśl niedawno przeczytaną ,,Różową mysz'' Wiktora Jerofiejewa, którą uznałam za całkowity majstersztyk. 
I wiecie co? Jestem zachwycona faktem, że takie opowieści jak ,,Dropie'' powstają też na naszym podwórku. I że w ostatecznym rozrachunku okazuje się, że po drugiej stronie komputera jest jednak ktoś, kto czyta nasze CV. 

Z całego serca polecam, choć przed przystąpieniem do lektury trzeba mieć na uwadze, że zdecydowanie nie jest to książka dla każdego.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2019-11-23

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Dropie
Dropie
Natalka Suszczyńska
6.7/10
Seria: Prozatorska pod redakcją Piotra Mareckiego
W Polsce, w której wysokie czynsze, niskopłatna posada w bankomacie, gadające ptaki, uchodźcy z krajów Beneluksu oraz psy upijające się w tawernach są na porządku dziennym, dziewczyna o refleksyjnej n...
Komentarze
Dropie
Dropie
Natalka Suszczyńska
6.7/10
Seria: Prozatorska pod redakcją Piotra Mareckiego
W Polsce, w której wysokie czynsze, niskopłatna posada w bankomacie, gadające ptaki, uchodźcy z krajów Beneluksu oraz psy upijające się w tawernach są na porządku dziennym, dziewczyna o refleksyjnej n...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Pozostałe recenzje @Chassefierre

Ach, jak cudowna jest Panama
Tam, gdzie trawa jest zieleńsza

Miś i Tygrysek mieszkali w domku nad rzeczką. Mieli wędkę, bujany fotel, ogródek, łódkę i drewnianą kaczuszkę na kółkach. I żyli tak razem szczęśliwie dopóki Misiu nie ...

Recenzja książki Ach, jak cudowna jest Panama
Idziemy po skarb
,,Bo ,,daleko'' nigdy nie jest tam, gdzie się akurat znajdujemy...''

Nie ma chyba wśród nas kogoś, kto choć raz w życiu nie pomyślał, że bogactwo zapewniłoby mu szczęście, radość i ogólne zadowolenie. W końcu podobno lepiej płacze się we ...

Recenzja książki Idziemy po skarb

Nowe recenzje

Kuchnia bezwzględna
Kuchnia bezwzględna
@Anna30:

Jak świat kulinarny bywa, zazwyczaj jeszcze do samego końca jeszcze nieodkryty wie każdy z nas, gdyż lubimy bardzo dobr...

Recenzja książki Kuchnia bezwzględna
Berło światła
Indiana Jones w spódnicy
@agnban9:

Marah Woolf poprzednią serią Trzy czarownice, skradła moje serducho i od tej pory wiem, że wszystko jej pióra, biorę w ...

Recenzja książki Berło światła
Przenikanie
Przenikanie
@jjoollkkaa.20:

Sny wierzycie w ich moc? Czy raczej na spokojnie podchodzicie do tego tematu? Ja przyznaję, że wiele snów miało jakiś w...

Recenzja książki Przenikanie
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl