Chmielew i jego mieszkańcy recenzja

W Chmielewie przed stu laty, mieszkał pewien pan...

WYBÓR REDAKCJI
Autor: @biegajacy_bibliotekarz ·3 minuty
2023-02-02
2 komentarze
22 Polubienia
Chmielew to niewielka wieś
Pewnie każdy mówi sobie cześć
Wszyscy dobrze się tam znają
Nadal wiele do powiedzenia mają.

Jednak dawno, dawno temu,
mieszkał tam pewien pan i nie wiedzieć czemu,
Napisał pewną opowieść,
bo chciał czegoś dowieść?

A może chciał zostawić dla potomności,
wiele cennych wiadomości,
Pisząc ten tekst rymowany,
Został teraz mi poznany.

Pewnie jesteście bardzo zdziwieni, co ten bibliotekarz wyczynia? Postradał zmysły, rymuje, choć nie za dobrze się w tym czuje? Miałem jednak pewien powód, by tak zacząć moją recenzję. Recenzję nietypowego dzieła, ponieważ autor Stanisław Gałązka, pewnie dla wszystkich, no może poza Chmielewem i rodziną, jest osobą nieznaną. Dla mnie również, ale zaintrygowała mnie przepiękna okładka oraz to, czego dowiedziałem się o tym dziele z ostatniej strony okładki. Z niego można się dowiedzieć, że został napisany niewiele ponad 100 lat temu. Poznamy w nim życie mieszkańców niewielkiej mazowieckiej miejscowości, położonej ponad 50 kilometrów na wschód od centrum Warszawy.

O autorze dużo się nie dowiedziałem. Mamy jednak jego zdjęcie, na początku tej niezwykłej opowieści, więc możemy go sobie wyobrazić. Ważne jest to, że tekst przetrwał do dzisiejszych czasów dzięki temu, że maszynopis przepisał syn autora, Euzebiusz. Jego wnuk Dariusz napisał wprowadzenie, jak i opracował przypisy w książce.


Zdjęcie autora pochodzi z recenzowanej książki



Wspomniałem już, że mój wzrok przyciągnęła piękna okładka. Na niej znajduje się jeden z obrazów Stanisława Gałązki, który na okładkę trafił dzięki prawnuczce, Kindze. Obraz ten idealnie oddaje wieść z początków dwudziestego wieku. Mamy tutaj starą chatę, a w jej bliskości drzewo, które wydaje się brzozą, a wszystko mieni się kolorami złotej, polskiej jesieni. Do tego solidna, twarda oprawa.

Ciekawią mnie historie o ludziach i to jeszcze z mojego Mazowsza. Jak żyli dawniej, co porabiali, jakie mieli problemy, co ich mogło spotkać w życiu. Nie spodziewałem się jednak, że pan Stanisław opisał swoje spostrzeżenia dotyczące Chmielewa i jego mieszkańców w takiej formie, jakby dzieło stworzył niejeden wieszcz. Mamy tutaj tekst w formie poematu, czyli utwór wierszowany, który tworzy fabułę, przedstawia mieszkańców wsi z punktu widzenia autora. Autor zastosował rymy parzyste. To takie rymy, w których dwa kolejne wersy się rymują, układając się w schemat AABB. W literaturze nazywa się je także rymami sąsiadującymi.

Sporym utrudnieniem jednak jest staropolski język, pewne zwroty używane na początku lat 20. ubiegłego stulecia. Mimo że utwór ma charakter żartobliwy, należy być bardzo skupionym, by wszystko zrozumieć. Ten specyficzny język i styl pokazuje, jak wyglądała niewielka wioska ponad sto lat temu. Z utworu czuć, że mieszkańcom nie było łatwo. Panowała bieda, więc kradzieże dóbr pól i sadów często padały łupem sąsiadów czy mieszkańców okolicy. Kłótnie o miedze czy wodę w studni były na porządku dziennym. Pan Stanisław, mam takie wrażenie, znał wszystkich mieszkańców, kto z kim się zadawał, jakie miał porachunki lub z kim spotykał się i było mu blisko do żeniaczki. A to wszystko w okresie tak trudnym dla losów Polski. Tuż po odzyskaniu niepodległości, po wojnie z bolszewikami w 1920 roku.

Jeżeli chcecie pobawić się taką formą pisania tekstów, spróbujcie. Przecież widzicie, mnie również udało się cokolwiek stworzyć. Może Wasze refleksje przetrwają pewien okres dziejów, a potem prawnuki postanowią, że warto przypomnieć historię danego miejsca i ludzi tam żyjących?

Pozostaje mi pokłonić się potomkom Stanisława Gałązki, że mogłem poznać losy niewielkiego miejsca na mapie Polski, na mapie świata. Dziękuję Wam za to.

Recenzja powstała dzięki portalowi sztukater.pl, któremu dziękuję za egzemplarz książki.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2023-02-01
× 22 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Chmielew i jego mieszkańcy
Chmielew i jego mieszkańcy
Stanisław Gałązka
8/10

Chmielew i jego mieszkańcy to swoista kapsuła czasu. Tekst publikacji, jaką trzymacie Państwo w rękach, powstał w lutym 1922 roku, czyli równo sto lat od wydania. Opisuje życie mieszkańców Chmielewa,...

Komentarze
@adam_miks
@adam_miks · ponad rok temu
Mnie się wydaje, że to ballada, nie poemat.
× 1
@biegajacy_bibliotekarz
@biegajacy_bibliotekarz · ponad rok temu
Ciężko mi było ten utwór sklasyfikować.
@adam_miks
@adam_miks · ponad rok temu
okładka pastelowa, przepiękna
× 1
Chmielew i jego mieszkańcy
Chmielew i jego mieszkańcy
Stanisław Gałązka
8/10
Chmielew i jego mieszkańcy to swoista kapsuła czasu. Tekst publikacji, jaką trzymacie Państwo w rękach, powstał w lutym 1922 roku, czyli równo sto lat od wydania. Opisuje życie mieszkańców Chmielewa,...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

‘Oczarować może okładką. Jak we wnętrzu książki czytamy widzimy na niej obraz Stanisława Gałązki. Tego samego, który napisał „Chmielew i jego mieszkańcy”. Najwidoczniej Gałązka był wszechstronnie uta...

@adam_miks @adam_miks

Pozostałe recenzje @biegajacy_biblio...

Kawałek drewna
Kawałek... "Drewna"

Jestem podróżnikiem, szczególnie uwielbiam nasz kraj i nasze piękne miejsca. Na mapach moich szlaków często znajdują się kościoły, kościółki, sanktuaria, bazyliki, figur...

Recenzja książki Kawałek drewna
Glina a złodziej
Ze Stopą do Cieplic

Po raz pierwszy sięgnąłem po powieść pani Anety Wybieralskiej. Zaciekawił mnie przede wszystkim opis z tyłu okładki, bo akcja powieści rozgrywa się na Dolnym Śląsku, a j...

Recenzja książki Glina a złodziej

Nowe recenzje

O północy w Berlinie
O północy w Berlinie
@asach1:

„ Niekiedy mam wrażenie, że państwa wymyślono po to, by ludzie mieli powód, żeby się tłuc.” (str.289) Uwielbiam ksią...

Recenzja książki O północy w Berlinie
Uwolniona
Uwolniona – recenzja
@wolinska_ilona:

Thrillery polityczne nie są moją mocną stroną. W ogóle zarówno w życiu, jak i w świecie książek, unikam polityki. Jedna...

Recenzja książki Uwolniona
Córka nazisty
Powieść, która rodzi pytania
@meryluczyte...:

"Córka nazisty" trafiła w moje ręce przypadkowo. Ktoś tę powieść wyrzucił w całkiem dobrym stanie, więc przygarnęłam ją...

Recenzja książki Córka nazisty
© 2007 - 2024 nakanapie.pl