Recenzja książki Wiosna

Zacznijmy jeszcze raz

Autor: @LetMeRead ·3 minuty
2021-07-09 Skomentuj 20 Polubień
Dla przypomnienia: Jesienią byłam zachwycona, Zimą rozczarowana. Wiosną zaś jestem w pełni usatysfakcjonowana – czyli to prawda, że wiosna przynosi nadzieję.

Niniejsza recenzja musi odrobinę nawiązywać do poprzednich tomów, Ali Smith ma bowiem swoje ulubione tematy, które we wszystkich trzech książkach porusza. Swobodnie wędruje po świecie sztuki, bada jej zasięg i wpływy, udowadnia, jak są dalekosiężne. Interesują ją bardzo związki i relacje międzyludzkie – te, które można nazwać wyjątkowymi, silnymi i znaczącymi. Wreszcie, swoich bohaterów umiejscawia zawsze w ważnym kontekście politycznym, społecznym, globalnym – już w Jesieni pisała o sytuacji uchodźców, a w Wiośnie ten temat dochodzi do głosu w pełni. Geniusz Ali Smith polega jednak na tym, że czytając jesteśmy przekonani, iż mówi ona nie tylko o problemach dnia dzisiejszego, ale o sprawach uniwersalnych.

W Wiośnie poznajemy Richarda i umierającą Paddy, współpracujących ze sobą filmowców. Ich osiągnięcia są już przebrzmiałe, szczególnie Richard czuje, że mocno niedocenione. Richard otrzymał właśnie pierwsze od kilku lat zlecenie. Ono właśnie stanie się początkiem nowego etapu jego życia, choć nie w taki sposób, jak byśmy się spodziewali. Śmierć Paddy – osoby ważnej dla niego nie tylko ze względów zawodowych – również się do tego przyczyni, bowiem przyjaciółka udowodni Richardowi, że istnieje życie pozagrobowe. Lecz znów, nie tak, jak moglibyście oczekiwać, czytając te słowa.

Bohaterką książki jest także – a może przede wszystkim – Florence, niesamowita dwunastoletnia dziewczynka, Mały Książę i Greta Thunberg w jednym. Florence powraca do źródeł, widzi rzeczy takimi, jakie one są. Bez nałożonego filtru dorosłości, bez komplikacji spowodowanych działaniami polityków i „osiągnięciami” cywilizacji. Florence zadaje pytania i oczekuje odpowiedzi, ale nie dlatego, że ich nie zna. Pytaniami chce zmusić do myślenia, do tego, by dyrektor strzeżonego ośrodka dla uchodźców oraz pracująca tam Brittany zyskali nową perspektywę. Wreszcie, również w życiu Richarda dziewczynka odegra istotną rolę.

Jeszcze, proszę państwa, sztuka. Ali Smith kreśli na kartach Wiosny historię związku dwojga twórców, którzy w rzeczywistości nigdy się nie spotkali, choć przez pewien czas przebywali blisko siebie i do ich spotkania mogło dojść. Chodzi o poetę Rainera Marię Rilkego i pisarkę Katherine Mansfield. Paddy uświadamia Richardowi, że to się wciąż może wydarzyć. Tak!

Powinnam jeszcze wspomnieć o warstwie językowej powieści, która mnie zachwycała w pierwszym tomie i znacznie utrudniała lekturę tomu drugiego. W Wiośnie na szczęście autorka powraca do czystości i klarowności języka i do jego piękna. Są dwa lub trzy fragmenty napisane z pozoru chaotycznie - ale jest to chaos uzasadniony. Mam tu na myśli przede wszystkim fragment opisujący człowieka we władzy mediów społecznościowych.

Na koniec chcę powiedzieć, że wyobrażam sobie Ali Smith jako osobę o ogromnej wiedzy i bardzo szerokim spojrzeniu, posiadającą tę szczególną umiejętność widzenia więcej, dostrzegania związków między rzeczami, ludźmi, zdarzeniami – i to w różnych momentach dziejowych. Ali Smith, choć pisze tu i teraz, sięga w przeszłość po potrzebne jej rekwizyty – i wybiega w przyszłość, pokazując nam, jakie mogą być konsekwencje naszych wyborów w każdej sferze życia. Szkocka pisarka potrafi to wszystko połączyć w spójną i znaczącą całość. To autorka wielowymiarowa, bez wątpienia wybitna (i nawet słabszą Zimą nie da się tego podważyć).

Czy coś się zmienia? Nie. Ale jest nadzieja. Musielibyśmy jednak podjąć wysiłek i wrócić do swoich początków jako ludzie, stanąć znów w punkcie wyjścia. Rośliny, które wyrastają spod śmieci i plastiku, wcześniej, później, przebijają się tak czy owak (s.15).

A człowieczeństwo?

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-07-08

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Wiosna
2 wydania
Wiosna
Ali Smith
7/10
Cykl: Pory roku, tom 3
W Wiośnie głos Ali Smith przesycony jest nadzieją. Trzecia, po świetnej Zimie i rewelacyjnej Jesieni, część głośnego cyklu Pory roku to pełna uroku opowieść o związkach międzyludzkich i nadziei na ...
Komentarze
Wiosna
2 wydania
Wiosna
Ali Smith
7/10
Cykl: Pory roku, tom 3
W Wiośnie głos Ali Smith przesycony jest nadzieją. Trzecia, po świetnej Zimie i rewelacyjnej Jesieni, część głośnego cyklu Pory roku to pełna uroku opowieść o związkach międzyludzkich i nadziei na ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Tym, co najbardziej ujmuje mnie w twórczości Ali Smith jest prostota. Autorka ta tworzy fabuły z urywków życia swoich bohaterów, nie sili się na zbędne upiększenia, czego efektem jest jasny, sugestyw...

@Antoniowka @Antoniowka

Przez śnieg przebijają się nie tylko pierwiosnki. „Czy ten zegar się popsuł? Czy jedna minuta może trwać tak długo?” Zakochałam się w okładce przypominającej lekką akwarelę. Kocham też wiosn...

@Zaneta @Zaneta

Pozostałe recenzje @LetMeRead

Powróceni
Jeszcze jedno oblicze wojny

Wiadomość o literackim Noblu dla Abdulrazaka Gurnaha nie obeszła mnie ani trochę, a to dlatego, że nigdy wcześniej o tym pisarzu nie słyszałam. Podobnie obcy był mi tema...

Recenzja książki Powróceni
Zaraz będzie po wszystkim
Zaraz będzie po wszystkim

Rodzisz się, żyjesz, umierasz. Zaraz będzie po wszystkim. Jak dobrze. Jaka ulga. Najlepszy w książce Grzegorza Uzdańskiego jest tytuł (dlatego i dla tej recenzji l...

Recenzja książki Zaraz będzie po wszystkim

Nowe recenzje

Wahadło sumienia
Roman S.
@teskonieczna:

„Wahadło sumienia” to debiut literacki Pawła Wichowskiego. Jak zwykle chciałam bliżej poznać tego debiutanta. Na ok...

Recenzja książki Wahadło sumienia
Irytujący pan Hunter
Z tej irytacji wyobraźnia aż szalała :)
@historie_bu...:

Mieli być tylko wspólnikami, ale los od samego początku planował zupełnie coś innego dla nich. Czy uroczy pałacyk okaże...

Recenzja książki Irytujący pan Hunter
Zamknięte drzwi
Tu adrenalina miesza się ze strachem i świetnie...
@caly_swiat_...:

Piątek, piąteczek, piątunio, a ja dziś przychodzę z nowym postem i pytaniem. 🙂 Gdybyście trafili do więzienia, to kto ...

Recenzja książki Zamknięte drzwi
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2023 nakanapie.pl