Recenzja książki Zakazany owoc

Zakazany owoc, któy nie jest jabłkiem

Autor: @justyna_ ·1 minuta
2021-06-17 Skomentuj 2 Polubienia
Każda kolejna książka Jojo Moyes wzbudza przyspieszone bicie serca u fanek autorki. Dodatkowo cieszy oko, kiedy wydawnictwo zachowuje spójność cyklu i tworzy okładki na podstawie jednego schematu. Przed Państwem „Zakazany owoc”, nowa powieść (a właściwie wznowienie wydanej w 2006 roku powieści) autorki.

Jojo Moyes tym razem sięga po znany i lubiany schemat prowadzenia fabuły w dwóch perspektywach czasowych. Współczesność to historia Daisy, młodej matki, którą nieoczekiwanie opuszcza mężczyzna życia. Kobieta musi zmierzyć się z szerzącym się chaosem i trudnym zleceniem urządzenia wnętrza w starej willi nad brzegiem morza. Drugi plan czasowy obejmuje historię willi i rodziny, która ją zamieszkiwała. Obie łączy osoba Lottie, która jak nikt zna wszelkie tajemnice i obietnice starego domu.

Choć jest dość schematycznie Jojo Moyes uwodzi od pierwszych stron. Klimat nadmorskiego miasteczka urzeka, choć relacje między mieszkańcami nie zawsze są poprawne, a często zbyt konserwatywne. Dużą wartością jest próba pokazania klimatu małomiasteczkowej prowincji i obowiązujących tam zasad czy konwenansów. Można nie rozumieć wyborów Daisy, można się na nią złościć, a czasem współczuć, ale mimo to postać przyciąga uwagę czytelnika. „Zakazany owoc” świetnie wpisuje się w schemat literatury obyczajowej, aspirując do tej bardziej ambitnej.

To opowieść o kobietach, o ich sile i determinacji. To też słowo na temat zakazanej miłości, nieoczywistych wyborów i toksycznych relacji. To rzecz o wyborach, stracie, tęsknocie i wewnętrznych bitwach. Gdzieś tam między wersami przewija się myśl o roli kobiety w społeczeństwie. Postaci cechuje naturalność i prawda, choć czasem jest zbyt cukierkowo i schematycznie. „Zakazy owoc” intryguje i wciąga od pierwszej strony. To idealna lektura na nadchodzące wakacje. Polecam!



Jojo Moyes (właśc. Pauline Sara Jo Moyes; ur. 4 sierpnia 1969 w Londynie) – brytyjska dziennikarka i pisarka. Jest jedną z nielicznych autorek, które otrzymały dwukrotnie Romantic Novel of the Year Award, przyznawaną przez Romantic Novelists' Association.
(https://pl.wikipedia.org/wiki/Jojo_Moyes)

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-06-17

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Zakazany owoc
3 wydania
Zakazany owoc
Jojo Moyes
7.3/10
Czasem po prostu trzeba uwierzyć z całych sił i pomóc losowi. Daisy nie jest w stanie przejechać przez ten most, chociaż ludzie stojący za nią w korku dostają białej gorączki. To właśnie tu Daniel...
Komentarze
Zakazany owoc
3 wydania
Zakazany owoc
Jojo Moyes
7.3/10
Czasem po prostu trzeba uwierzyć z całych sił i pomóc losowi. Daisy nie jest w stanie przejechać przez ten most, chociaż ludzie stojący za nią w korku dostają białej gorączki. To właśnie tu Daniel...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Książkę mimo swojej objętości dobrze i dość szybko się czyta. Momentami troszeczkę mnie nudziła, ale historia zawarta w powieści jest bardzo interesująca. Książka jest dobrze skonstruowana z kilkoma ...

PA
@paulina.gasior1

Każda powieść Jojo Moyes jest gwarancją wielkich emocji, niebanalnego spojrzenia na współczesną literaturę obyczajową oraz jakości na polu fabuły, kreacji bohaterów i klimatycznej scenerii wydarzeń. ...

@Uleczka448 @Uleczka448

Pozostałe recenzje @justyna_

Skradzione lato
Skradzione lato

Siedmioletnia Rajka i trzynastoletnia Weronka w pewien zimowy dzień zostają sierotami. Opiekę nad dziewczynkami przejmuje babka Klotylda – bezwzględna, bezuczuciowa i sr...

Recenzja książki Skradzione lato
Długie beskidzkie noce
Długie beskidzkie noce

Rodzina to ludzie, ale rodzinie potrzebne są też cztery ściany. Jaśmina z dwójką małych synów powraca do nowego domu w Beskidach. Kilka miesięcy temu musiała go opuścić ...

Recenzja książki Długie beskidzkie noce

Nowe recenzje

Pielęgniarka
Życie pisze najdziwniejsze scenariusze
@jorja:

Gdy trafiłam na książkę J. A. Corrigan nie przyciągnęła mnie ani okładka, ani sama Autorka, o której usłyszałam po raz ...

Recenzja książki Pielęgniarka
Głodnemu trup na myśli
Odchudzanie bywa zabójcze
@evelinajach...:

W Wykrotowicach, w ośrodku zwanym Dom Odchudzającej Sytości pojawiły się dwie „polskie Amerykanki”. Zuzanna i Idalia. K...

Recenzja książki Głodnemu trup na myśli
Siła żaru
"Tych, którzy widzą prawdę, nie dotyka ból"
@Mirka:

@Obrazek „Najgorzej jest zatracić swój żar w zapomnieniu, najgorzej jest pozwolić, aby czyjś żar stał się naszym żar...

Recenzja książki Siła żaru
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl