Recenzja książki Wyspa na końcu świata

Zwycięstwo przyjaźni

Autor: @Strusiowata ·{}2 minuty
{} 2020-02-25 {} Skomentuj {} 3 Polubienia
Autorkę tej przepięknej opowieści znamy z książki "Dziewczynka z atramentu i gwiazd ". Tym razem Kiran Millwood Hargrave zabiera nas w daleką podróż na Filipiny. Właśnie tam, na końcu świata jest wyspa Culion, na którą nikt nie przybywa z własnej woli. Powód jest oczywisty : znajduje się na niej kolonia trędowatych, nazywanych w opowieści "LEPROSO" . Główna bohaterka to 12 letnia Amihan ( Ami) Tala, która jest "SANO" czyli czysta natomiast jej ukochana mama Nanay jest naznaczona chorobą.

Urzędnik państwowy , dr Zamora przybywa na wyspę i właśnie wtedy raj zaczyna zmieniać się w piekło. Rozpoczyna się rozdzielanie Dotkniętych od Niezmienionych. 12 letnia Ami zostaje wygnana z wyspy i wskutek decyzji władz jest pozbawiona bezpieczeństwa i bliskich...Wyrusza w podróż, która odkryje przed nią cienie ludzkich charakterów, ale na szczęście w sierocińcu na wyspie Coron , gdzie została umieszczona, uda się jej spotkać przyjaciół.

Ta książka jest wspaniałą opowieścią o odwadze, przyjaźni , o drugim człowieku. Autorka opowiada o tym, ile warte jest poszukiwanie swojej drogi w życiu. Jak ważna jest życzliwość, bliskość i zaufanie. Ile dla każdego z bohaterów, (w którym może się przejrzeć każdy z nas) , znaczy rodzina. Dlatego uważam, że jest to tytuł nie tylko dla młodego czytelnika.
"Wyspa na końcu świata" to uniwersalna, wzruszająca opowieść, napisana pięknym, momentami wręcz poetyckim językiem. Zawiera mnóstwo przesłań, z których wiele może od razu trafić na listę cytatów:
" Jeśli masz, albo robisz coś, co lubi druga osoba, to zatrzymujesz ją przy sobie , nawet kiedy już jej nie ma "

" Przeszłość innych ludzi jest dla nas jak odległe kraje"

"Niektóre motyle żyją jeden dzień , inne tydzień, a jeszcze inne miesiąc. Ale każdego dnia żyją pełnią życia. Dzięki nim świat jest piękniejszy , nawet jeśli spędzają na nim tylko krótką chwilę"

W tej opowieści nie ma tylko białych i czarnych charakterów. Są postacie, zmagające się z ogromnym bólem rozstania, braku miłości i nienawiścią urzędników.
Ważnym elementem narracji są motyle. Spotykamy je na pięknej okładce, ale i na początku każdego rozdziału. Dlaczego? Ami i jej mama przez trzy lata sadzą na dzikiej ziemi wyspy nasiona kwiatów, mając nadzieję na uprawianie ogrodu motyli. I ten ogród pojawia się , ale dopiero w końcowej części książki, zatytułowanej " Trzydzieści lat później".
Motyle są także tematem lekcji prowadzonych dla dzieci przez dr Zamorę. Dlaczego te zajęcia wzbudzają w dzieciach strach i przerażenie? Koniecznie, przeczytajcie sami.

Może nie jest to lektura dla każdego. Być może język autorki nie przypadnie do gustu wielu czytelnikom. Ale na pewno ta opowieść jest w stanie przenieść Was daleko: i w czasie, i w nastroju, i w przemyśleniach, które bardzo długo zagoszczą w Waszej psychice.
Polecam!

Ocena: 10/10
Książka ukaże się 6 maja!
Dziękuję Wydawnictwu Literackiemu za przekazanie książki.

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2020-02-23

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Wyspa na końcu świata
Wyspa na końcu świata
Kiran Millwood Hargrave
{}8.7/10
Autorka bestsellerowej Dziewczynki z atramentu i gwiazd powraca z piękną, magiczną opowieścią o przyjaźni i tolerancji. Dokoła przejrzysty ocean, błękitny jak niebo, w którym pływają żółwie i ...
Komentarze
Wyspa na końcu świata
Wyspa na końcu świata
Kiran Millwood Hargrave
{}8.7/10
Autorka bestsellerowej Dziewczynki z atramentu i gwiazd powraca z piękną, magiczną opowieścią o przyjaźni i tolerancji. Dokoła przejrzysty ocean, błękitny jak niebo, w którym pływają żółwie i ...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

„Niektóre motyle żyją jeden dzień, inne tydzień, a jeszcze inne miesiąc. Ale każdego dnia żyją pełnią życia. Dzięki nim świat jest piękniejszy, nawet jeśli spędzają na nim tylko krótką chwilę”. Czase...

@norzechowicz @norzechowicz

Ostatnio czytam same emocjonalne książki. "Wyspa na końcu świata" to kolejna pełna emocji pozycja. Tym razem skierowana do młodszego czytelnika, ale myślę, że każdy z nas powinien ją przeczytać, bo p...

@karolina92 @karolina92

Pozostałe recenzje @Strusiowata

Girl power. Nie odkładaj marzeń na jutro!
Marzenia i co dalej?

Sięgnęłam po ten tytuł z ciekawości. Pamiętałam uśmiechniętą twarz Karoliny Pisarek z programu telewizyjnego American Express. O jej dokonaniach w modelingu oraz starcie...

{} Recenzja książki Girl power. Nie odkładaj marzeń na jutro!
Ostatnia nadzieja
"Póki żyjesz, zawsze możesz zacząć wszystko od nowa"

Trzeci tom sagi o Karli Linde pt. : "Ostatnia nadzieja" okazał się najlepszy. Nie dał się wypuścić z rąk, aż do ostatniego rozdziału. Moim zdaniem jest wspaniałym listem...

{} Recenzja książki Ostatnia nadzieja

Nowe recenzje

Przyjaciele. Ten o najlepszym serialu na świecie
Ta, którą docenią (psycho)fani
@atypowy:

ocena dla tych którzy obejrzeli 10 sezonów Przyjaciół minimum 3 razy: 6/10ocena dla tych którzy obejrzeli 10 sezonów ...

{} Recenzja książki Przyjaciele. Ten o najlepszym serialu na świecie
Wrzask
Pierwsza książka, którą polecam, gdy ktoś pyta ...
@atypowy:

Tak, daję 9 na 10 polskiemu, współczesnemu kryminałowi! I jest to ocena jak najbardziej zasłużona i obiektywna, bo nikt...

{} Recenzja książki Wrzask
Syndrom Abla. Wydanie zbiorcze
Mroczna, komiksowa opowieść o utracie wszystkie...
@Uleczka448:

Wyobraźcie sobie tę oto sytuację, że waszego życia nie ma, waszych bliskich nie ma i was samych - przynajmniej w znane...

{} Recenzja książki Syndrom Abla. Wydanie zbiorcze
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe