Ostatnie historie

Ostatnie historie
3.61
Ocena 3.61 na 5 możliwych
Na podstawie 23 ocen kanapowiczów
Trzy kobiety, babka, córka i wnuczka, spotykają na swojej drodze śmierć. Staj...
Trzy kobiety, babka, córka i wnuczka, spotykają na swojej drodze śmierć. Stają przed koniecznością spojrzenia na swoje życie od nowa. Każda z nich szuka dla siebie właściwego miejsca. Choć są przedstawicielkami różnych pokoleń tej samej rodziny, ich światy nie przystają do siebie. Ostatnie histor...
Pełny opis
Data wydania: 2010
ISBN: 9781308045092
Wydawnictwo: Wydawnictwo Literackie
Napisz swoją opinię

Opinie

@SYSTEM
@SYSTEM 2007-06-13
Przeczytane (2008-07-24)
I ta książka Olgi Tokarczuk nie zaskakuje. Podobnie jak poprzednie, jest doskonała! Już prawie dwa lata minęły, a wciąż w głowie otwierają mi się szufladki, z których raz po raz wypadają obrazy i kłębki myśli mające konotację z "Ostatnimi historiami".Prosta pozornie forma jaką stanowią trzy opowieści, w rzeczywistości kryje wiele drobnych elementów wchodzących w interakcje ze sobą. Jak pisze sama autorka jest to książka o śmierci. A właściwie chciałoby się powiedzieć: o różnych rodzajach śmierci. Tych małych i dużych, zwykłych i niezwyczajnych, oczekiwanych i niespodzianych...Tokarczuk rysuje portrety trzech kobiet: babki, córki i wnuczki. W śmierci - jak w lustrze - odbijają się elementy "ja" każdej z nich. Klarowniejszym staje się także samo życie - jakby opadły fusy.Mnie szczególnie poruszyła opowieść o umieralni dla zwierząt - zorganizowanej przez parę starców i ich syna, w jednym z budynków gospodarstwa. I małe śmierci przywożonych tam z lecznicy weterynaryjnej zwierząt, na które byli opiekunowie już nie chcą patrzeć. Tych małych śmierci: "śmiert'ek" - jak mówią Rosjanie - tyle wokół nas.
@kropki
@kropki 2008-12-19
Przeczytane (2008-12-19)
Za nic nie mogę przeskoczyć Tokarczuk. Naprawdę staram się, ale nigdy nie kończę jej książek. Jeszcze chyba nie trafiłam na taką książkę Olgi Tokarczuk, która by mnie zachwyciła.
@sonyaa
@sonyaa 2009-08-28
Przeczytane (2009-08-28)
filozoficznie, nawet bardzo. książka przesycona jakąś dziwną melancholią, ponura, ciemna i ciężka, jednak dobra. nie umiałam się doszukać jakiejkolwiek puenty, nic.
@Sylviaa7777
@Sylviaa7777 2011-09-02
Przeczytane (2011-09-02)
czytałam dawno temu ale pamietam, że się umęczyłam strasznie co tym bardziej dziwne, że tematyka naprawdę może być interesująca. Jednak dla mnie zdecydowane nie.
MI
@milenta 2011-01-14
Przeczytane (2011-01-14)
O ile dobrze pamiętam, to była jedna z tych książek, które leżą na półce, czekając na skończenie, ciągnąc się za mną. Rozdział o Mai według mnie najmniej udany.
@netka_83
@netka_83 2011-02-23
Przeczytane (2011-02-23)
książka dla myślących, wprowadza w nastrój, w którym łatwiej sobie uświadomić, że i na nas czeka u kresu podróży - jakim jest życie - stacja zwana Śmierć.
@Cocophilia
@Cocophilia 2009-04-14
Przeczytane (2009-04-14)
A ode mnie wymagało bardzo dużo wysiłku, żeby tą książkę skończyć ... to jest zdecydowanie styl, który staram się unikać.
@Anjali
@Anjali 2009-04-20
Przeczytane (2009-04-20)
Tokarczuk to czarodziejka, ale ta książka jej jakoś nie wyszła...
@Sumhar
@Sumhar 2009-08-22
Nie przypadła mi do gustu . Ciężko się ją czyta .
Współtworzący tą stronę
puchar @SYSTEM @SYSTEM pierwsza opinia