Podniebna pieśń

Podniebna pieśń
8.17
Ocena 8.17 na 10 możliwych
Na podstawie 6 ocen kanapowiczów
Porywająca, pełna magicznych przygód powieść, rozbrzmiewająca wśród dzikiej przy...
Porywająca, pełna magicznych przygód powieść, rozbrzmiewająca wśród dzikiej przyrody w mroźnej krainie Erkenwald. Gdzie wieloryby prześlizgują się między górami lodowymi, wilki polują w tundrze, a niedźwiedzie polarne wędrują po lodowcach. Trudno jednak dostrzec w Erkenwaldzie ludzi: ukrywają się, a...
Pełny opis
Data wydania: 2019
ISBN: 978-83-280-6256-6 ( 9788328062566 )
Wydawnictwo: Wilga
Stron: 288
puchar @iza122 @iza122 dodana książka

Dzięki takim kanapowiczom jak ty, ta strona może się rozwijać.

Recenzje

Magiczna historia o przyjaźni, rodzinie i przywróceniu dawnego spokoju
Witajcie, mam dla was recenzje "Podniebnej Pieśni" Abi Elphinstone. Jest to historia Eski i jej głosu. Wszystko rozgrywa się w mroźnej krainie Erkenwald, gdzie rządy sprawuje okrutna Królowa Lodu. Eskę poznajemy, gdy zła władczyni przychodzi do miejsca uwięzienia. Okazuje się, że dziewczyna znajduj...
Napisz swoją opinię

Opinie

@iza122
@iza122 2019-01-17
Przeczytane (2019-01-17)
Ludzie od wieków pragną władzy, urody, bogactwa i nieśmiertelności. Dla tych rzeczy są gotowi oddać wszystko, zniszczyć każdego...Odpornymi na zdobycie tych rzeczy są dzieci, istoty czyste i wierzące w magię... Flint to młody wynalazca, który wyrusza aby uwolnić matkę a ratuje Eskę - dziewczynkę uwiezioną przez Królową Lodu. Władczyni potrzebuje jej głosu, gdyż dzięki niemu jest w stanie otrzymać nieśmiertelność. Królowa uwięziła wszystkich dorosłych, dzieci jednak ukryły się bardzo skutecznie i planują powstanie i ratunek rodziców...niestety sama broń to za mało. Muszą ponownie uwierzyć w magię Erkenwald, zjednoczyć się z innym plemieniem i wspomóc Eskę - czy będą do tego zdolni? Od dziecka człowiek najszybciej uczy się słuchając baśniowo-bajkowych historii - taką właśnie opowieścią jest "Podniebna pieśń", która jest ciekawą historią a zarazem uczy - nie tylko dzieci, ale i starszych. Głównymi bohaterami jest dwoje dzieci, które muszą podjąć się trudnego zadania - muszą pokonać Królową Lodu i uratować swoich rodziców. Eska musi także przypomnieć sobie kim jest i dlaczego jej głos jest ważny. Bohaterowie muszą uwierzyć w magię, o której zapomnieli dorośli, gdyż czasem do walki potrzeba innych rzeczy niż tylko broń. Fabuła toczy się w szybkim tempie. Nie ma czasu na znużenie, ponieważ przez cały czas autorka serwuje bohaterom zadania, przeszkody, którym muszą stawiać czoła. Pokazuje także jak łatwo zjednoczyć sobie przyjaciół oraz wrogów. Poprzez dziecięce postacie otwiera oczy na bezinteresowną miłości, oddanie, przyjaźń. Pokazuje, aby się nie podawać i dążyć do celu, do końca. "Podniebna pieśń" jest ciekawą, pouczającą historią, która przenosi czytelnika do krainy zimnej, przepełnionej smutkiem, tęsknotą ale i walecznymi bohaterami. Historię czyta się ekspresowo, gdyż autorka pisze prostym, zrozumiałym dla młodych czytelników stylem. Opowieść jest wielopokoleniowa, gdyż dorośli także odnajdą w niej wartości na które warto zwrócić uwagę, o których warto sobie przypomnieć. Może nie jest to opowieść równa "Opowieści z Narnii", choć klimat jest podobny - ale jest godna uwagi.
PA
@Pani_Ka 2019-02-06
"Gdyby nadzieję można było rozpisać na nuty, pewnie brzmiałaby właśnie tak." (str.281) Dzieci nie pragną ze sobą walczyć, chcą się ze sobą bawić, razem poznawać świat, wierzyć w magię, dobro, wybuchać razem śmiechem. Dzieci nie chcą walczyć z dorosłymi, chyba że wśród nich znajdzie się ktoś, kto pozbawi ich poczucia bezpieczeństwa, ochrony i bezwarunkowej miłości; chyba, że ktoś odbierze im rodziców. Dzieci nigdy nie są szczęśliwe w świecie, w którym zapomina się o magii, w którym stopniowo zanika "Podniebna pieśń", w którym nikt już nie wierzy w możliwość pokonania Królowej Lodu i podległego jej Plemienia Kłów. W świecie podzielonym na rozgniewane, wrogo nastawione plemiona, których członkowie to sami młodziutcy ludzie, trzeba uczyć się przetrwania, zbyt wcześnie dorosnąć i tęsknić. Trzeba ukrywać, jak młody Flint, wiarę w zdolności, wynalazki, w które tchnąć można magię, w przewagę myśli nad siłą. Wspinając się do swego kawałka ojczyzny wewnątrz drzewa, trzeba głęboko chować w sobie tęsknotę za uprowadzonymi przez złą królową przyjaciółmi i rodzinami. Nie ma dorosłych, pozamykani w zimnych murach zamku 'karmią' oni okrutną królową swoimi głosami. Przydają jej każdym dźwiękiem władzy, bardziej umacniają jej lodowe panowanie nad piękną krainą Erkenwald. W głównej sali, zaklęta w pozytywkę, mała Essa zapomina czym jest świat, zapomina jak to jest decydować o zrobieniu kroku. Podświadomie jednak milczy, sprzeciwia się żądaniom królowej i jej szamana, podświadomie broni swego cennego głosu, choć sama nie do końca rozumie, na czym jego wyjątkowość polega. "W melodię tę Bogowie wlali najwspanialszą z możliwych magii, a ciebie, dziecko, wybrali abyś pewnego dnia, gdy nadejdzie mrok, odnalazła tę Pieśń i ją zagrała. Królowa Lodu natomiast chce wykorzystać Twój głos w służbie innej pieśni, pełnej czarnej magii, dzięki której zdobędzie władzę(...) a następnie pokona Bogów Niebios." (str.148) Drogi dwojga młodych bohaterów, stworzonych przez Abi Elphinstone, przetną się nagle, niespodziewanie i bynajmniej nie szczęśliwie. Rozejdą się ponownie w zderzeniu z wolą większości tylko po to, by poprowadzić młodych ludzi w dalszą, zupełnie już inną podróż. Nie sposób nie zacząć podążać wraz z nimi, ściskając palce za powodzenie wyprawy, w której zjednoczone siły ludzi, zwierząt i natury pozwolą autorce przypomnieć jak ważne jest współdziałanie, zaufanie, wiara w dobro. Jak ważna jest przyjaźń. Autorka "Podniebnej pieści" rozciąga słowo przyjaźń na odmienne gatunki, typy ludzkie i zwierzęce, zachowania i sposoby wyrażania uczuć. Wiąże chłopca z liskiem i zależną od niego, niepełnosprawną siostrzyczką, łączy subtelną, delikatna dziewczynkę z dumną, waleczna orlicą, a na drodze obojga stawia człowieka-niedźwiedzia o sile ciała i woli nieporównywalnej z innymi. "Być może na tym polega istota bycia łowcą: nie na pokazie siły i zdolności, ale na cierpliwości i umiejętności słuchania natury oraz dostrzegania wszystkiego tego, czego ludzie w ogóle nie widzą." (str.109) Nietypowa grupa przyjaciół będzie się mierzyła z niezwykłymi przygodami z pogranicza rzeczywistości i świata magii. Troska, tęsknota i żal przeplotą się z chęcią walki i uporem godnym największych wojowników. Pani Elphinstone oddaje nam do rąk piękną ale i (za) długą, (za) drobiazgową opowieść o sile młodych ludzi, o sile dobra, o sile wiary w magię wspomagającą wielką przyjaźń. W długich opisach, powtórzeniach, rozciągniętych zdaniach skupionych na emocjach, gubi się nieco przesłanie - przestajemy czytać o czynach, by wrócić do nich w atrakcyjnej końcówce. Literatura dla dzieci nie powinna moim zdaniem aż tyle miejsca poświęcać samej pochwale wspaniałych cech, w zamian powinna ukazywać młodym czytelnikom do czego owa szlachetność prowadzi, co prócz fizycznej walki poprowadzić może ku zwycięstwu. Czytam wiele książek dla dzieci i ta na pewno należy do napisanych najładniejszym, odpowiednim dla dzieci, płynnym i melodyjnym językiem. Gdy ułożymy na poduszkach siebie, naszą 'młodszą wersję genetyczną' i "Podniebną pieśń", otrzymamy w darze kilka niewątpliwie uroczych wieczorów. Jeśli zaś sam dziesięciolatek otworzy piękną okładkę, może nie podołać zbyt obszernej formie, pozbawionej zupełnie ilustracji, i mimo pięknej literacko formy i ciepłej, pełnej magii opowieści, odłożyć książkę. Jeśli nie z powodu znudzenia, to z powodu zwykłej, dziecięcej niecierpliwości. A może się mylę? Pani_Ka Czyta.
@tylko_ksiazki_w_glowie
@tylko_ksiazki_w_glowie 2019-02-04
Przeczytane (2019-02-03)
Na wstępie muszę Wam powiedzieć, że musicie przeczytać „Podniebną pieśń”! Jeśli to zrobicie na pewno się nie zawiedziecie… Poznajemy dwójkę dzieci, które próbują swoim siłami ocalić królestwo przez Królową Lodu. Próbuję ona przejąć władze nad wszystkimi plemionami. Jest przekonana o tym, że jej mroczny plan się powiedzie. Nie wie tylko jednego, że dzieci są sprytniejsze niż ona. Eska i Flint nie zamierzają pokonać Królową w walce tylko chcą odnaleźć róg, na którym zagrają „podniebną pieśń”. Kiedy to zrobią królestwo będzie uwolnione od złej magii. Flint, który jest młodym wynalazcą i zarazem należy do plemiona Futer. Wyruszył on do królestwa aby uratować swoją matkę, natomiast uratował Eskę-dziewczynkę, która była uwięziona w pozytywce. Od tego momentu między nimi powstaje nić przyjaźni, dzięki której mają szansę na uratowanie swoich rodziców. Jest jeszcze jeden haczyk, muszą ponownie uwierzyć, że jest magia w Erkenwaldzie. Fabuła książki toczy się aż za szybko. Z każdą przewróconą stroną byłam zdziwiona, że tak mało stron pozostało mi do poznania zakończenia opowieści. Czytelnik na pewno nie znudzi się ani przez chwilę ponieważ autorka serwuje nam wiele świetnych przygód, przeszkód, które nasi bohaterowie muszą pokonać. Pokazuje nam również, że przyjaźń ma ogromną siłę dzięki, której możesz pokonać każdą przeszkodę. Język jest bardzo prosty i czytelny. Bez problemu możemy wszystko zrozumieć. Dzięki temu książka jest też odpowiednia dla młodszych czytelników. Powieść na pewno spodoba się dzieciom i wyniosą z niej dużo dobrych rzeczy. Na co jeszcze możemy zwrócić uwagę to okładka. Przedstawia ona arktyczny krajobraz, który dla mnie jest bardzo magiczny. Oddaje on w całości klimat panujący na stronach powieści. „Podniebna pieśń” to cudowna historia, pouczająca i odpowiednia jak i dla tych starszych odbiorców i młodszych. Moim zdaniem warto ją przeczytać. Ja sama jestem zachwycona, że miałam taką szansę na poznanie bohaterów i ich historii. Czułam jakbym oglądała film, od którego nie mogę się oderwać choćby na chwilę.
JE
@Jetekote 2019-03-08
Przeczytane (2019-02-27)
Książka opowiada o Esce, na którą zła Królowa Lodu rzuciła urok. Uwięziła ją w pozytywce mając nadzieję na to, że zabierze dziewczynce głos, który był jej potrzebny do uzyskania całkowitej władzy nad Królestwem Erkenwaldu. Na szczęście Eska zostaje uratowana przez Flinta- młodego wynalazcę z Plemienia Futer. Dziewczynka musi nie tylko nie dać się złapać Królowej, ale również zagrać tytułową „Podniebną Pieśń”, aby zniweczyć plany złej władczyni. Czy uda jej się, czy może poniesie klęskę i Królowa Lodu przejmie władzę nad Erkenwaldem? Czy przekona Plemiona zamieszkujące Królestwo do wspólnej walki? Na początku chciałbym wspomnieć o fabule, która jest niezaprzeczalnym plusem książki. Autorka serwuje czytelnikowi ogromną ilość przygód i stawia przed głównymi bohaterami dużo przeszkód do pokonania. Kiedy odnosimy wrażenie, że Eska znalazła bezpieczną kryjówkę, nagle wszystko się psuje. Akcja ma naprawdę zawrotną prędkość i nie mamy czasu się nudzić. Książka jest napisana przyjemnym i lekkim językiem. Młodsi czytelnicy z pewnością nie będą mieli żadnych problemów ze zrozumieniem treści. Chciałbym jeszcze napisać o moim spostrzeżeniu, a mianowicie o tym, że książka przypomina pierwszą część Opowieści z Narnii, czyli „Lwa, czarownicę i starą szafę” (nie jest to oczywiście jakieś duże podobieństwo). Myślę, że to po części przyczyniło się do tego, że książka mi się spodobała, gdyż ja Opowieści z Narnii bardzo lubię. Podsumowując: książka naprawdę mi się podobała. Przepadłem za tym wspaniałym, mroźnym klimatem. Polecam tę pozycję wszystkim, którzy lubią zimę ;).
Autorzy
Abi Elphinstone