Przezroczyste przedmioty

Vladimir Nabokov
8.3 /10
Ocena 8.3 na 10 możliwych
Na podstawie 8 ocen kanapowiczów
Przezroczyste przedmioty
Lista autorów
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
8.3 /10
Ocena 8.3 na 10 możliwych
Na podstawie 8 ocen kanapowiczów

Opis

"Przezroczyste przedmioty" to siódma z pisanych po angielsku powieści Nabokova. W Polsce ukazała się po raz pierwszy pod tytułem "Przejrzystość rzeczy" (tłumaczenie Adriany Demkowskiej). Dziś wydawnictwo MUZA wznawia znakomity przekład Jolanty Kozak (pierwsze wydanie: Da Capo, 1997). Niniejszą edycję, jak wszystkie pozostałe dzieła Nabokova w tej serii, opatrzył posłowiem Leszek Engelking.

Opisując cztery wyprawy bohatera w to samo miejsce, do pewnej szwajcarskiej wioski, Nabokov po raz kolejny eksploruje mechanizmy działania świata wspomnień i zawiłości ludzkiej pamięci.
Kto jest narratorem tej opowieści? A może opowiada ją nie jeden człowiek, lecz kilku? Czemu bohater nosi nazwisko oznaczające "osobę"?
Uważny czytelnik znajdzie odpowiedzi na te pytania, odkrywając kolejne warstwy tekstu, jeśli tylko nie da się zwieść kamuflażowi i nie wpadnie w pułapki zastawione przez Nabokova.
Data wydania: 2011-03-01
ISBN: 978-83-7495-941-4, 9788374959414
Wydawnictwo: Muza
Stron: 143
Mamy 2 inne wydania tej książki

Autor

Vladimir Nabokov Vladimir Nabokov
Urodzony 22 kwietnia 1899 roku w Federacji Rosyjskiej (Sankt Petersburg)
Pisarz rosyjski, tworzący do mniej więcej 1938 roku głównie w języku ojczystym, potem głównie w języku angielskim, autor kilku tekstów w języku francuskim. Z wykształcenia Nabokov był filologiem (romanistą i rusycystą), krótko studiował zoologię, pr...

Pozostałe książki:

Maszeńka Rozpacz Pnin Lolita Obrona Łużyna
Wszystkie książki Vladimir Nabokov

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Książka Przezroczyste przedmioty nie ma jeszcze recenzji. Znasz ją? Może napiszesz kilka słów dla innych Kanapowiczów?
️ Napisz pierwszą recenzje

Moja opinia o książce

Opinie

@jatymyoni
2020-07-08
7 /10
Przeczytane L. rosyjska Dobra ksiązka

Dziwna i niepokojąca książka. Na początku autor pisze, że rzeczy( materia pochodzenia zarówno naturalnego jak i sztucznego) są przezroczyste, przez które prześwituje przeszłość. Powleczone są cienką powłoką teraźniejszości. Taką materią jest też człowiek, którego możemy widzieć tu i teraz, lub patrzeć w głąb widząc jego przeszłość. Czy wtedy widzimy tego samego człowieka? Zastanowiło mni zdanie: „Życie ludzki można porównać do osoby tańczącej wokół siebie we wciąż nowych wcieleniach.” Czy „jawa może być tylko „snem”, a „sen” „jawą”, czy powinniśmy tłumaczyć niewytłumaczalne?
Niby banalna historia, starszy Pan przyjeżdża w Alpy, aby wspominać, gdyż był już tu trzykrotnie na różnych etapach swojego życia. Tylko czy na pewno mówimy o tej samej osobie i czy jest banalna?. Jak działa nasza pamięć i jak działa świat wspomnień.?



× 6 | link |
@tsantsara
2019-11-27
10 /10
Przeczytane Literatura angielska

Tylko spokojnie, synu, nic na siłę.

Tak, przeczytałem tę powieść Nabokova jeszcze raz - tym razem w innym tłumaczeniu - i stwierdzam, że było warto! Historia niby ta sama, ale inny język, inna też wyobraźnia tłumacza pozwalają ponownie delektować się humorem w nowych połączeniach słownych i w nowych obrazach. Inaczej też przez to docierają do nas opisywane zdarzenia. Wrażliwość pisarza na język można by porównać z wrażliwością muzyka na brzmienie: sam rytm i melodię odtworzy byle komputer typu Atari, ale to jeszcze nie muzyka. Podobnie jest z historią, streszczoną w pospolitych słowach - to o wiele za mało, by tekst nazwać literaturą, by oddała jakąś rzeczywistość - zewnętrzną czy wewnętrzną. Tłumaczenie Jolanty Kozak wydaje się bardziej współczesne językowo, niż poprzednie, odznacza się też wrażliwością na słowo, niekiedy lepiej uwydatniając i humor językowy, który autor uwielbia. To niesamowite, jak pomocne wyobraźni potrafią być słowa, gdy użyjemy ich niebanalnie. Choćby niedomykające się drzwi: "Hugo delikatnie zamknął za sobą drzwi, te jednak, niczym głupi szczeniak, zaskowytały i natychmiast ruszyły za nim do pokoju" (s.12). Inny rodzaj komizmu, niż z opisu na wskroś dla autora przezroczystych rzeczy (bo "widzi" ich dzieje wstecz i wprzód), jest wypuszczanie czytelnika w absurdalne szczegóły ich "życia". Weźmy przypadkowo pozostawiony przez stolarza w hotelowej komodzie "całkiem pospolity, walcowaty, w sensie technicznym pozbawiony charakteru, sta...

× 1 | link |
@katedra
2013-01-25
8 /10
Przeczytane

Wspaniała, chociaż żeby w pełni zrozumieć autora należy przeczytać przypis. Krótka, zwięzła i z przesłaniem.

| link |
K_
2011-02-14
8 /10
@MgorzataM
2019-11-18
6 /10
Przeczytane Z: Uwolnione
@Amanda
2019-09-29
7 /10
Przeczytane
@Ashaard
2011-08-14
10 /10
Przeczytane
AM
2011-05-06
10 /10
Przeczytane

Cytaty z książki

O nie! Książka Przezroczyste przedmioty. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?
Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl