Recenzja książki Nawia. Szamanki, szeptuchy, demony

Garść mitologii słowiańskiej

Autor: @jorja ·1 minuta
2022-07-06 1 komentarz 21 Polubień
Nie przepadam specjalnie za zbiorami opowiadań, ale są takie momenty w roku, gdzie takie lektury czyta się łatwiej. Teraz właśnie jest taka pora: praca w ogrodzie, wyjazdy, upały, które na długo nie pozwalają się skoncentrować. Cóż może być więc lepszego podczas upalnych nocy niż zagłębienie się w świat magii pełen szeptuch, demonów lub południc? Byłam ciekawa, jak skończy się moja przygoda z demonami.

Już sam tytuł kusił niezmiernie niczym śpiew syreny mamiący żeglarzy:
Nawia (mit. słowiańska – „trup”, „nieboszczyk”) – określenie, z którego korzystali Słowianie. Oznacza ono mniej więcej to samo, co chrześcijańska „dusza”, ale też miejsce, do którego udawały się zmarłe dusze. Istnieje teoria, że pośmiertnie duchy złych ludzi szły do tego miejsca, a dobre dusze wędrowały do Wyraju, by później urodzić się na nowo.
*źródło: Nawia | Mitologia Wiki | Fandom

„Wiele dawnych kultur, nie tylko słowiańska, przypisywało wodzie magiczną moc. I nic dziwnego: nie ma smaku, zapachu, barwy ani kształtu. Takie niby nieokreślone nic, a jednocześnie wszystko. […] woda to granica między krainą żywych i umarłych. Kapryśny żywioł o ambiwalentnych właściwościach, ruch albo bezruch, życie albo śmierć…”.

Wśród Autorów historii znałam zaledwie twórczość Katarzyny Miszczuk i Martyny Raduchowskiej, o Mortce i Rolskiej tylko słyszałam. Ze zbiorami opowiadań bywa różnie. Jedne są fantastyczne i mniej więcej na tym samym poziomie, inne są bardzo nierówne. Akurat ten zbiór był w miarę równy, co nie oznacza, że byłam nim zachwycona. Do ochów i achów trochę zabrakło. Niektóre opowiadania były lekko nudne, inne jakby niedokończone, a na historii stworzonej przez Panią Miszczuk po prostu się zawiodłam. Znając jej twórczość, spodziewałam się jakiegoś efektu WOW!, a mimo fajnego klimatu odniosłam wrażenie, jakby pisała na kolanie. Mam jednak swoich faworytów, których opowiadania bardzo mi się podobały, miały zarówno pierwiastek magiczny, jak i urok:

1. „Ostatnia noc” – Rafał Dębski
2. „Jezioro cię kocha” – Marta Krajewska
3. „Śmierć wody” – Martyna Raduchowska.

Poszukam więcej książek tych właśnie Autorów. Myślę, że jeśli ktoś lubi lekkie klimaty fantastyki z elementami słowiańskich wierzeń, to któreś z opowiadań z pewnością przypadnie do gustu.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2022-07-01

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Nawia. Szamanki, szeptuchy, demony
2 wydania
Nawia. Szamanki, szeptuchy, demony
Katarzyna Berenika Miszczuk, Marta Krajewska, Anna Szumacher, Jagna Rolska ...
7.4/10
Antologia opowiadań fantasy o tematyce słowiańskiej. Silne bohaterki kobiece w różnorodnych, często zaskakujących odsłonach słowiańszczyzny. Będzie można w niej spotkać zarówno współczesne szep...
Komentarze
@nordic.spirit
@nordic.spirit · około miesiąca temu
Mam na półce. Mam nadzieję, że choć trochę z nich mi się spodoba, bo siedzę głęboko w słowiańskości i znam - i lubię - niektórych autorów.
× 1
@jorja
@jorja · około miesiąca temu
Myślę, że powinny przypaść Ci do gustu. Z 8 opowiadań te 3 wybrane dla mnie były wyborne. Z pewnością lektura Ci się spodoba.
× 1
Nawia. Szamanki, szeptuchy, demony
2 wydania
Nawia. Szamanki, szeptuchy, demony
Katarzyna Berenika Miszczuk, Marta Krajewska, Anna Szumacher, Jagna Rolska ...
7.4/10
Antologia opowiadań fantasy o tematyce słowiańskiej. Silne bohaterki kobiece w różnorodnych, często zaskakujących odsłonach słowiańszczyzny. Będzie można w niej spotkać zarówno współczesne szep...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Cykl Kwiat Paproci opowiadający o Szeptusze Gośce tak bardzo mi się spodobał, że zapragnęłam nie kończyć swojej przygody z wierzeniami słowiańskimi. Bardzo dobrze się złożyło, ponieważ 27 październ...

@Nastka_diy_book @Nastka_diy_book

Gdzieś między górami, może w dolinie, kryje się mała wioska. Codzienność małej społeczności to walka z głodem, chłodem i... istotami, których nikt nigdy nie chciałby spotkać. Ale są szeptuchy- znacho...

@fankath135 @fankath135

Pozostałe recenzje @jorja

Rocznica
Rozdźwięk w rodzinie

Co dla nas oznacza codzienność? Większość dni jest po prostu… szara, nijaka… dom->praca->zakupy->dom. Nie co dzień zdarzają się sytuacje, które wywracają nasz byt do gór...

Recenzja książki Rocznica
Sąsiadka
Sąsiedzka gra pozorów

Podobno dobry sąsiad to skarb. Trudno trafić na takiego pomocnego, empatycznego, który w razie potrzeby pomoże, uszanuje nasze zwyczaje, wybaczy grzeszki i sam przy tym ...

Recenzja książki Sąsiadka

Nowe recenzje

Władcy żywiołów. Woda i Wiatr
Władcy Żywiołów. Woda i Wiatr
@madzix.fant...:

Ta książka rozwaliła mnie emocjonalnie. Na początku tak nie było, ale potem... Po książkę sięgnęłam bardzo chętnie. Ok...

Recenzja książki Władcy żywiołów. Woda i Wiatr
Ciało i krew
Kryminał z przeslaniem.
@milena9:

Czy kryminał może mieć głębsze przesłanie, a zbrodnia w mieście, gdzie wydarzył się cud eucharystyczny? Odpowiedz na ob...

Recenzja książki Ciało i krew
Jesienne pożegnanie
Jesienne pożegnanie
@asach1:

„ Życie jest sumą wspomnień. Dobrych i złych. Każda chwila przemija, choćby była najpiękniejsza albo najokrutniejsza ze...

Recenzja książki Jesienne pożegnanie
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl