Recenzja książki Kobiety z odzysku

Kobiety z odzysku

@keskese87 @keskese87 · 2011-11-18 10:03:57
Izabella Frączyk na swojej stronie internetowej przyznaje, że od zawsze nienawidziła pisać. Jednak któregoś dnia, gdy w głowie roiło jej się od różnych ciekawostek i spostrzeżeń, usiadła i po prostu zaczęła to robić – tak powstała jej pełna humoru debiutancka powieść „Pokręcone losy Klary”, ciepło przyjęta przez czytelniczki. W tym roku ukazała się jej kolejna książka „Kobiety z odzysku”, a w przygotowaniu już następna.
Powieść „Kobiety z odzysku” jest historią trzech przyjaciółek pod trzydziestką: Gosi, Felicji i Zuzanny. Każda z nich przeżyła osobistą tragedię, związaną z mężczyzną, i teraz wybierając się na letnie wakacje do Egiptu, próbują zapomnieć o upokorzeniach. Gośka przez przypadek odkryła, że jej mąż jest bigamistą. Felicja po metamorfozie z brzydkiego kaczątka w pięknego łabędzia wychodzi za Afrykanina, brata swojej przyjaciółki. Jeszcze na studiach zachodzi w ciążę, jednak sielanka zostaje nagle przerwana. Młoda wdowa traci dziecko i nie może się otrząsnąć. Z kolei Zuzanna rozwodzi się z mężem, gdy życie z nim staje się bezskuteczną walką o potomka. Nieobliczalny mąż i jego niespełna rozumu matka nie cofną się nawet przed tym, by spróbować zapłodnić jej upośledzoną siostrę bliźniaczkę – przecież wszystko zostanie w rodzinie. Życie pisze różne scenariusze… Zmęczone niepowodzeniami przyjaciółki lądują w Egipcie. Jednak i tam nie dane im będzie odpocząć, gdyż seria niesamowitych zdarzeń nie da im nawet chwili wytchnienia.
Książka Izabelli Frączyk zapowiada się pogodnie: wydaje się, że sięgamy po pełną humoru, zaskakującą, lekką lekturę, w sam raz na chłodne zimowe dni. Owo wrażenie podkreśla ciepła, kolorowa okładka. Wydaje mi się, że druga powieść autorki na pewno trafi do tych odbiorców, którzy zachwycali się jej debiutem, bo choć nie czytałam „Pokręconych losów Klary” tematyka i styl wydają się zbliżone. Jednak w obliczu tych wszystkich optymistycznych faktów ja srogo się zawiodłam. Ale po kolei…
Tarapaty, w jakie pakują się bohaterki, sytuacje, których stają się udziałem – odnosiłam wrażenie, jakbym właśnie oglądała jakąś telenowelę. O ile czytając podobną prozę np. amerykańską jesteśmy jeszcze w stanie zaakceptować pewne wydarzenia, o tyle w przełożeniu na nasze polskie realia, wydają się one nie przystające do naszej rzeczywistości. Rozumiem kilka niecodziennych przypadków, ale ta książka w większości na nich bazuje. Tu sensacja goni sensację, bohaterowie zakochują się w sobie po kilku sekundach, a główne bohaterki mają mentalność piętnastolatek.
Jak dla mnie nie sprawdza się też styl pisarki, który jest jakby hybrydą stylu młodzieżowego i czegoś, co młodzieżowe było dekadę temu. Książka składa się głównie z dialogów i wykrzyknień, a rozmowy miedzy bohaterkami też są dziwne – opowiadają sobie one np. historie z własnego życia, tak jakby dopiero co się poznały. Reakcje na pewne wydarzenia są nieadekwatne: co robi Gośka, gdy w progu jej domu staje kobieta, podająca się za żonę jej męża? Idzie się odświeżyć, bierze ślubne pamiątki i wałkuje tamtej, że to także jej mąż, a potem jak najlepsze koleżanki przy kawie żalą się sobie, co teraz poczną. Brak tu dramaturgii, łez, żalu i złości. Podobnie jest jeszcze w kilku innych wypadkach. W tekście znalazłam też kilka drobnych błędów, które raczej są winą nieuważnej korekty. Na koniec zapisałam sobie kilka moich ulubionych powiedzonek-perełek: bije na dekiel, przekichany dzień, ale kobyła, za Chiny!, a pieron go wie, dałam sobie siana, nie trybię. Takie błyskotliwe wstawki przewijają się w tekście średnio na każdej stronie.
Choć przekonujące recenzje z tyłu książki zapewniają, że powieść „wciąga jak odkurzacz” ja niestety nie uległam jej czarowi. Trudno było mi przebrnąć przez kolejne strony z powodu męczącego stylu i przerysowanych wydarzeń. Książkę poleciłabym miłośnikom debiutanckiej powieści Frączyk, gdyż na pewno odnajdą w niej podobną rozrywkę oraz kobietom doświadczonym przez los, dla których przygody trzech przyjaciółek mogą być inspiracją i nadzieją na to, że los, nawet najgorszy, może się zawsze odwrócić.


Ocena @keskese87:
serce
← polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała
Książka Kobiety z odzysku
Kobiety z odzysku 7 /10 Czy zastanawiałeś się kiedyś jak często życiem rządzi przypadek? Trzy kobiety: młoda wdowa, była żon...
Komentarze

Inne recenzje @keskese87

Książka Jej wszystkie życia

W 1910 roku, podczas szalejącej w Anglii śnieżycy, przychodzi na świat dziewczynka. I umiera, zanim zdąży zaczerpnąć pie...

Książka Miłosny potencjał kobiety. Miłość uzdrawiająca

Mantak Chia jest nauczycielem taoizmu, wspólnie z żoną prowadzi seminaria na temat ezoterycznej seksuologii, medycyny i...

Nowe recenzje

Książka Dziewczynka z atramentu i gwiazd

W swojej debiutanckiej powieści pt. „Dziewczynka z atramentu i gwiazd” Kiran Millwood Hargrave przenosi czytelników na ...

@Anna_Michalska @Anna_Michalska
Książka Czarnobylska modlitwa. Kronika przyszłości

"Czarnobylska modlitwa", o czym nie trzeba nikogo informować, podnosi po raz kolejny problem awarii w elektrowni w Czar...

@Maruuuda @Maruuuda
Książka Pieszo i beztrosko. O sztuce spacerowania

„Pieszo i beztrosko” to poradnik, który mówi o sztuce spacerowania. To książka dla wszystkich tych, którzy spacerując c...

Książki, recenzje, ogłoszenia, społeczność!

Znajdziesz tu wszystko, czego potrzebuje każdy wielbiciel książek. Załóż konto i korzystaj w pełni ze wszystkich możliwości serwisu.
Zarejestruj się

Co słychać?

"Powiedz tak!" - nowy patronat serwisu nakanapie.pl
"Powiedz tak!" - nowy patronat serwisu nakanapie.pl
#patronat, #premiera
10 lipca miała miejsce premiera naszego kolejnego patronatu - książki "Powiedz tak!" Nie możemy się doczekać Waszych recenzji.
Mężczyzna bez winy i wstydu - wywiad z Wojciechem Kruczyńskim i Krystyną Romanowską
Mężczyzna bez winy i wstydu - wywiad z Wojciechem Kruczyńskim i Krystyną Romanowską
#wywiad
"Mężczyzna bez winy i wstydu" to książka, w której autorzy podjęli próbę rozłożenia na czynniki pierwsze społeczno-socjologicznego fenomenu "fajnego faceta XXI wieku". Czy im się to udało? Przekonajcie się sami czytając wywiad i książkę. Na naszej kanapie zasiedli tym razem Krystyna Romanowska i Wojciech Kruczyński. 
"Ostra jazda" - wywiad z Ryszardem Ćwirlejem
"Ostra jazda" - wywiad z Ryszardem Ćwirlejem
#wywiad
Raptem kilka tygodni po ostatnim wywiadzie mamy przyjemność ponownie gościć na naszej kanapie Ryszarda Ćwirleja. Tym razem okazją do rozmowy jest najnowsza powieść autora - "Ostra jazda"