„Nie mów »kiedyś na pewno«”

Recenzja książki Kiedyś na pewno

@Nadeine@Nadeine · 2011-08-24
Bałam się tej książki. Dziwne, prawda? Nie przepadam za polskimi autorami po dość przykrych doświadczeniach z nimi, ale z Ewą Nowak jeszcze nie miałam do czynienia, więc zarówno z ciekawością, jak i strachem, zaczęłam czytać kolejne jej dzieło z „Miętowej” serii. Jak wrażenia? Chyba zacznę się powoli, powolutku przekonywać do polskiej twórczości. „Kiedyś na pewno” nie było aż takie złe, jak przypuszczałam. Mogę nawet rzec, że mi się podobało. Nawet bardzo.
Kamila i Dorota to koleżanki znanej z „Ogona kici” Ani Sawickiej, które mają naprawdę dużo problemów i muszą podjąć wiele decyzji – tych błahych i tych bardzo ważnych dla ich przyszłości. Przyjaźń dziewczyn będzie wystawiona na próbę, a one przekonają się, czy była prawdziwa, czy to tylko zwyczajna znajomość. Kama od dziecka uczyła się tańca i teraz po raz kolejny wyjechała na obóz taneczny z najlepszym trenerem w Polsce, Matysem. Jednak pasja ta nie daje jej już tyle frajdy i szczęścia, co wcześniej, i dziewczyna podejmuję niebezpieczną w konsekwencjach decyzję, która zaważy na jej przyszłości tanecznej. Której, nawiasem mówiąc, już nie będzie. Tymczasem w jej domu mama i tata kłócą się coraz częściej, jest więcej spięć niż wcześniej pomiędzy nimi. Rodzina Jutrzenków jest w rozsypce i niedługo wyjdą na jaw sprawy, które powinny być ukryte po wsze czasy. U Dory natomiast rodziców nie ma w domu przez większość – żeby nie powiedzieć cały – czasu. Sama Dorota uważa siebie za nieatrakcyjną i brzydką, a nowy wuefista utwierdza ją w tym przekonaniu. Obie dziewczyny popełnią wiele błędów i będą musiały je albo odkręcić, albo nauczyć się na nich prawidłowego postępowania.
Tu nie ma dobrych odpowiedzi albo złych. Jest dobro i zło przemieszane ze sobą, są błędy, wielkie i małe decyzje. Bohaterki to my, zwykli ludzie, którzy po prostu – jak każdy chyba – mają swoje problemy, te większe i te mniejsze. A że to wszystko czasem wydaje się nierealne? Ot, uroki książek. Nierealne dla czytelnika na czas czytania wydaje się całkowicie prawdziwe.

– Wiem, wiem. Jak ktoś mówi „kiedyś”, to tak jakby krzyczał: „ludzie, uwaga, zmyślam”, a „na pewno” na tym świecie nie istnieje – z ironią wyrecytował Sławek. – Słyszałem to sto razy.

Ewa Nowak pokazała w „Kiedyś na pewno” lekki i przyjemny styl, dzięki któremu całkowicie zagłębiłam się w rozterki Kamy i Dory. Z początku z rezerwą podchodziłam do treści i nie wciągnęło mnie – nie lubię książek obyczajowych. Jednak ja – zatwardziała fanka fantastyki wszelakiej – mówię wam, że to pozycja dla każdego, a już najbardziej nastolatek. Polubiłam autorkę za ciekawe opisywanie zwyczajnych, codziennych zdarzeń. Spotkania z przyjaciółką, babskie wieczory, wyjazd do dziadków na wieś? Myślałam, przyznam szczerze, że „Kiedyś na pewno” będzie mnie śmiertelnie nudzić, bo nie widziałam nic w tym ciekawego. Myliłam się, bardzo się myliłam. Ta książka jest naprawdę warta przeczytania i nie zrażajcie się do niej. Spróbujcie przeczytać, a dopiero potem oceniajcie. Ja tak zrobiłam i nie żałuję.
Autorka ciekawie opowiada historię dziewczyn – raz obserwowałam poczynania Kamili, by za chwilę patrzeć na to, co robiła Dorota. I choć obie były przyjaciółkami, to wiele je różniło. Ewa Nowak poruszyła wiele ważnych dla mnie, dla nas kwestii. Między innymi młodsze rodzeństwo, z którym sama się zmagam. Nie sądziłam, że będę się nad tym zastanawiać. Ale chwila refleksji, o której mowa z tyłu okładki, w opisie książki, jednak mnie także dopadła. Inaczej spojrzałam na niektóre sprawy, ale nie tak, by jakoś się diametralnie zmienić. Ot, po prostu wszystko przemyślałam, na spokojnie, podczas czytania. To naprawdę dobra książka i – nie wierzę, że to mówię – powinno się ją wpisać w kanon lektur szkolnych. Przynajmniej u mnie w szkole.
Nic z „Miętowej” serii Ewy Nowak nie czytałam, prócz recenzowanego właśnie „Kiedyś na pewno”. Może kiedyś to zmienię i na dobre pozbędę się ogromnego dystansu do polskiej literatury? Mam taką nadzieję. Sądzę, że książka spodoba się głównie nastolatkom z problemami – takim właśnie jak Kamila i Dorota. A ja do tej pozycji wrócę jeszcze za jakiś czas. Kiedyś na pewno.

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Kiedyś na pewno
4 wydania
Kiedyś na pewno
Ewa Nowak
{}7.8/10
W swojej kolejnej książce Ewa Nowak przygląda się decyzjom, tym błahym i tym bardzo ważnym, jakie podejmują dwie przyjaciółki - licealistki, koleżanki Ani Sawickiej, bohaterki powieści Ogon Kici. Kami...
Komentarze
Kiedyś na pewno
4 wydania
Kiedyś na pewno
Ewa Nowak
{}7.8/10
W swojej kolejnej książce Ewa Nowak przygląda się decyzjom, tym błahym i tym bardzo ważnym, jakie podejmują dwie przyjaciółki - licealistki, koleżanki Ani Sawickiej, bohaterki powieści Ogon Kici. Kami...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Kłamstwo ma krótkie nogi i długi nos. Nieprawda? A jednak. Pierwszym na to dowodem jest życie, ale jeżeli ktoś mimo wszystkich przykładów, które w tej chwili sobie przypomniał, nie ważne, czy z życia ...

@blask_ksiazek @blask_ksiazek

Pozostałe recenzje @Nadeine

Dzień orła. Agenci Hendersona
„Dzień orła to dzień zniszczenia”

Nieletni szpiedzy mogą pomóc w II wojnie światowej. Sęk w tym, że organizacja zrzeszająca nastolatków w tym celu zwyczajnie nie istnieje, a brytyjski agent Charles Hender...

{} Recenzja książki Dzień orła. Agenci Hendersona
Uciekinierzy. Agenci Hendersona
„Agenci na ratunek Francji!”

Nigdy jeszcze nie czytałam żadnej książki autorstwa Roberta Muchamore'a – ani bestsellerowej serii „Cherub”, ani „Agentów Hendersona” – do teraz. „Uciekinierzy” zachwycil...

{} Recenzja książki Uciekinierzy. Agenci Hendersona

Nowe recenzje

Miasto mafii 2
Świetna
@Izzi.79:

Bardzo lubię zaczytywać się romansami mafijnymi i czuć dreszczyk grozy, poznając brutalny świat gangsterów. Jak już pis...

{} Recenzja książki Miasto mafii 2
Las przeznaczenia '43
Las Przeznaczenia 43
@madziara091:

Dobry wieczór , kochani Dziś przychodzę do was z kolejnym świetnym patronatem medialnym Las Przeznaczenia 43 Sam prze...

{} Recenzja książki Las przeznaczenia '43
Po pierwsze nie szkodzić. Opowieści o życiu, śmierci i neurochirurgii
Po pierwsze nie szkodzić!
@z.ksiazka.p...:

Lektura opisująca działalność zawodową lekarza i jego codziennych zmaganiach z różnymi sytuacjami, jakie przynosi praca...

{} Recenzja książki Po pierwsze nie szkodzić. Opowieści o życiu, śmierci i neurochirurgii
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe