Recenzja książki Barwy Mazur

Piękne wspomnienia pośród cudownego mazurskiego klimatu ...

Autor: @malgosialegn ·2 minuty
2021-05-06 Skomentuj 2 Polubienia
Z radością i przyjemnością powróciłam na Mazury, do kolorowych i ciepłych Barwin. Już się stęskniłam za Julią, Trudy, Krzysztofem i Elzą. Tak miło spędziłam z nimi czas podczas pierwszego tomu „Zapach Mazur”. Ciekawość mocna mną targała, autorka zostawiła nas z wieloma znakami zapytania. I jaka przyjemność, że mogłam kontynuować historię rodzin wspomnianych bohaterów. Identycznie, jak w tomie pierwszym, czasy współczesne są przeplatane wspomnieniami Trudy, Elzy i Anny. Każda z kobiet opowiada swoją intymną i bardzo bolesną historię. Bohaterki wracają wspomnieniami do trudnych i bardzo niebezpiecznych czasów wojennych. Dzielą się z nami swoimi przeżyciami, rozterkami i bólem, nie jest to dla nich łatwe, ale chcą pozbyć się tego ciążącego im balastu. Uważają, że jak się podzielą swoją historią to zrobi im się lżej na sercu i przekażą następnym pokoleniom historię rodziny. Pamięć o rodzinie nie zaginie i będzie miała szacowne miejsce w sercach bliskich. Ich wspomnienia są pełne strach, walki o przetrwanie, bólu i upokorzenia, ale i niepewności o dzień następny. To były czasy, gdzie każdy walczył o przeżycie, tylko silniejsi i sprytniejsi mogli przeżyć. W tamtych czasach walczono zarówno z Niemcami, jak i Rosjanami. Jedno byli gorsi od drugich. A szczególnie młode kobiety były łakomym kąskiem dla żołnierzy. Musiały bronić swojego honoru i czci.
Każda historia mnie wzruszyła i zabolała. Każda była niewyobrażalnie smutna i pełna goryczy. Ale największy ból w moim sercu pozostawiła opowieść Elzy. Świadomość, że się traci całą rodzinę w jednej chwili, pozostawia trwały ślad w psychice. Warto postawić pytanie, jak ludzie muszą być przestraszeni i zdesperowani, że są w stanie dokonać tak odważnego, ale i okrutnego czynu? Nie jesteśmy w stanie odpowiedzieć sobie na to pytanie, dlatego, że nie byliśmy w takiej sytuacji i nie jesteśmy tak naprawdę w stanie jej zrozumieć. Dla nas to są bardzo nierealne i trudne do wyobrażenia relacje.
Związek Julii i Krzysztofa nadal kwitnie i sprawia młodym wiele satysfakcji. Tylko czy długo będą żyć w niepewności? Czy mężczyzna zdecyduje się na ostateczny krok? Jak na ich związek wpłynie niespodziewane pojawienie się byłej żony Krzysztofa? Czyżby chciała odzyskać męża?
A wszystkie te opowieści rozgrywają się w pięknej i pachnącej kwiatami mazurskiej scenerii. Wkoło las, ukwiecone łąki, zapach skoszonego zboża i spokojne jeziora. Tutaj życie płynie tonią spokojną i powolną, ludzie się nie spieszą. Bliskość natury zmienia hierarchię ich wartości. Tutaj życie nabiera innych barw. Inne są priorytety i cele. Klimat i atmosfera godne pozazdroszczenia.
Barwy Mazur to powieść o poszukiwaniu miłości i spełnienia, o błędach przeszłości i wybaczaniu. Uzmysławia nam, że warto wykrzesać z siebie prawdę, jeżeli skrywamy ją w sobie od lat. Każdy z nas popełnia błędy, wielką sztuką jest przyznanie się do nich, pokazanie swojej chwilowej słabości i ułomności. A jeszcze większą sztuka wybaczania i zapominania o krzywdzie. Wyciągnięcie ręki do drugiej osoby zasługuje na szacunek i pochwałę.
Powieść czyta się bardzo miło i przyjemnie. Te szczere do bólu wspomnienia wchłaniają czytelnika i zabierają w inny świat, świat, którego nie znamy, ale który sobie wyobrażamy. Porównując dwie części z tego cyklu, jednak mały plus na korzyść tomu pierwszego. W drugim tomie losy bohaterów żyjących współcześnie trochę się dłużyły i wiele marazmu było w ich zachowaniach. Brak szybszego tempa, z przytupem i większą energią.
Miła, przyjemna i wzruszająca lektura na spokojne wiosenne wieczory. Rozgrzeje i utuli, łezkę wyciśnie. Polecam gorąco!

Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-05-05

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Barwy Mazur
2 wydania
Barwy Mazur
Małgorzata Manelska
8.1/10
OPOWIEŚĆ O LUDZIACH, KTÓRYM PRZYSZŁO ŻYĆ W ŚWIECIE NIENAWIŚCI I POGARDY DLA DRUGIEGO CZŁOWIEKA. Kontynuacja losów bohaterów „Zapachu Mazur”- Julianny, Krzysztofa, Trudy… Obraz współczesnych Mazur prz...
Komentarze
Barwy Mazur
2 wydania
Barwy Mazur
Małgorzata Manelska
8.1/10
OPOWIEŚĆ O LUDZIACH, KTÓRYM PRZYSZŁO ŻYĆ W ŚWIECIE NIENAWIŚCI I POGARDY DLA DRUGIEGO CZŁOWIEKA. Kontynuacja losów bohaterów „Zapachu Mazur”- Julianny, Krzysztofa, Trudy… Obraz współczesnych Mazur prz...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Po niesłychanie emocjonującym pierwszym tomie bardzo się cieszę, że obydwa tomy przyszły w jednej przesyłce i nie musiałam czekać, by wziąć do ręki kontynuację. Pierwszy tom, o którym przeczytacie ...

@ewelina.czyta @ewelina.czyta

🌌 ʀᴇᴄᴇɴᴢᴊᴇ ᴍᴏᴢɴᴀ ᴘʀᴢᴇᴄᴢʏᴛᴀᴄ ʙᴇᴢ ᴢɴᴀᴊᴏᴍᴏsᴄɪ 1 ᴛᴏᴍᴜ 🌌 Weź łyk herbaty, jakiej tam lubisz, trochę pilńców, umość się wygodnie na siedzeniu i wysłuchaj w cykanie koników polnych, na Mazurskiej wsi, w l...

@deserowa @deserowa

Pozostałe recenzje @malgosialegn

Zły pasterz
Sekta, przemoc domowa, alkoholizm, zdrada, niepotrzebna śmierć, ból ... Trochę tego dużo, jak na jeden thriller ...

Mocny i drastyczny thriller. Dla ludzi o mocnych nerwach i ogromnej wytrwałości. Wielowątkowość pobudza zmysły i wymaga skupienia. Ale jedno jest pewne, satysfakcja gwar...

Recenzja książki Zły pasterz
Zawsze będę cię strzec
Czy z podróży do przyszłości można zawrócić?

Dzięki Rachel Givney mamy okazję być w centrum wydarzeń, w czasach nam bardzo odległych. Mamy rok 1939, Kraków, na horyzoncie pojawia się widmo II wojny światowej. Maria...

Recenzja książki Zawsze będę cię strzec

Nowe recenzje

Trzy gołębice
"Trzy gołębice", Marlena Semczyszyn
@kasienkaj7:

"Na rozstaju piaszczystych polnych dróg, w kałuży (...) siedziały trzy dziewczynki. Wszystkie były w podobnym wieku i j...

Recenzja książki Trzy gołębice
Strach ma wielkie oczy
Czym jest strach
@lunaresleporem:

Dziękuje wydawnictwu Jedność za egzemplarz recenzencki otrzymanej w ramach współpracy barterowej. "Strach ma wielkie o...

Recenzja książki Strach ma wielkie oczy
Popiół i czerwień
Nie wilki już my....
@Siostra_Kop...:

'' Jest jedna rzecz, która jest bardziej przerażająca niż szczury. Czy wiesz, co to? - Co? - Ludzie." Coś od początku ...

Recenzja książki Popiół i czerwień
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl