Recenzja książki Ceremoniał pustyni

„Wyszłaś z naszego świata i znowu czekasz gdzieś między światami.”

Autor: @jagodabuch ·2 minuty
2022-07-20 Skomentuj 17 Polubień
Dwanaście opowiadań, dwanaście historii, które mają wspólny motyw: śmierć, miłość, spokój. Pod każdym tym słowem kryje się większa głębia i przemyślenia. „Czy zawsze musi coś umrzeć, byśmy mogli przeżyć?”.

„ – Wiedziałeś, że każdy człowiek ma swoją pustynię – szeptał. – Jedni błąkają się po niej jak głupcy omamieni jej urokiem, aż ich pochłonie. Inni czują przed nią paniczny lęk i sprzedadzą duszę, by jej nie doświadczyć. ”

Niektórzy z nas odczuwają bliskość nadchodzącej śmierci. Wypatrują znaków na niebie. „Ptaki widzą więcej, bo latać umieją.” Zazwyczaj starsi ludzie chcą się do niej odpowiedni przygotować.
„Koniec bliski, buty czas pastować i garnitur odprasować.
Trza świat żegnać z godnością i rozliczyć się z miłości.”
I co niektórym się do niej spieszy, a inni chcieliby żyć jeszcze, gdyby mogli, gdyby zdrowie im na to pozwalało. Czasem odczuwamy również, że mamy tzw. swojego „ posłańca, śpiewającego przyjaciela i przewodnika na tamten świat”, który nas odwiedza, daje znak, że ten czas niedługo nadejdzie. Bo przecież, każdy z nas kiedyś pożegna się z tym życiem i światem.
Inni chcą jeszcze zaistnieć w młodym wieku, by pozostawić coś po sobie chociażby portret ukochanej osoby, której już nie ma, ale była dla nas ważnym życiowym elementem „sztuka… jest historią o mniej lub bardziej człowieczym bohaterze.” Każdy z nas skrywa jakieś pragnienia mniejsze bądź większe. Każdy z nas chce być kochany, ale nie każdy z nas to umie. Potrzebujemy kogoś, kto nas tego nauczy.


Opowiadania są jak pustynia, którą wciąż przesiewamy i nie widzimy końca. Dopóki rodzą się dzieci istnieje dla nas ten mały skrawek raju. Myślę, że nie rodzimy się tylko po to by umrzeć. Nasze życie jest kruche i krótkie, więc powinniśmy je jakoś przeżyć, a nie tylko żyć! Po coś przyszliśmy w końcu na ten świat, nie wiemy czy istnieje inny, do którego się przeniesiemy po naszej śmierci. Jeżeli jeszcze nie zaczęliście żyć to jest „ niezbity dowód na to, że życie można zacząć w każdym wieku. Wystarczy chcieć.”

Już od bardzo dawna nie czytałam tak pięknie dobranych słów, metafor, tyle w niej różnych emocji i spraw poruszonych, które chwytają za serce.
Opowiadań nie da się czytać szybko trzeba się w nie wczuć i zaangażować. Od pierwszych stron tekstu człowiek mimo woli się po prostu zakochuje. Poruszane sprawy dotyczą każdego z nas są „punktem stycznym z rzeczywistością, powodem istnienia, znakiem miłości, oazą pokoju.”

Polecam, pozycja godna uwagi, która zostanie z nami na bardzo długo.


Za możliwość zapoznania się i zrecenzowania książki serdecznie dziękuję Wydawnictwu Oficynka oraz autorce Oldze Bartnik.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2022-07-08

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Ceremoniał pustyni
Ceremoniał pustyni
Olga Bartnik
10/10
Pod koniec życia ludzie i drozdy dobierają się w pary… Historie inspirowane autentycznym światem mieszają się tu z poetyką czystej fikcji, a nastroje złożone z kolorowych plam światła pulsują hipnotyc...
Komentarze
Ceremoniał pustyni
Ceremoniał pustyni
Olga Bartnik
10/10
Pod koniec życia ludzie i drozdy dobierają się w pary… Historie inspirowane autentycznym światem mieszają się tu z poetyką czystej fikcji, a nastroje złożone z kolorowych plam światła pulsują hipnotyc...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Pozostałe recenzje @jagodabuch

Zdarzyło się
"Jestem po twojej stronie... Chodź ze mną, opowiem ci coś po drodze"

Każdy z nas w swoim życiu przeżył zauroczenie, może i wielką miłość. Niektórzy po latach spotkali się, by zakochać się ponownie i być szczęśliwi. A inni nadal żyją samot...

Recenzja książki Zdarzyło się
CIEŃ MOTYLA
„A gdy nasz wzrok się spotyka. Cały świat wokół nas znika”

Motyl symbolizuje przede wszystkim piękno życia wiecznego, z drugiej nietrwałość doczesnego, ale z drugiej strony jest pełne uroków. A stąd już tylko mały krok do rozpus...

Recenzja książki CIEŃ MOTYLA

Nowe recenzje

Przybrana córka
Shelby? Co się stało!?
@ksiazkimoja...:

Lubię ten moment podczas czytania książki gdy myślę, że wiem już wszystko o co chodzi z tytułem ale przez to, iż nie zn...

Recenzja książki Przybrana córka
Truchlin. Biała komnata
Truchlin Biała komnata
@toptangram:

Vojtěch Matocha "Truchlin" część trzecia Biała Komnata, ilustrował Karel Osoha, przełożyła Anna Radwan–Żbikowska, Jest...

Recenzja książki Truchlin. Biała komnata
Strażniczka wspomnień
Ból, strata, cierpienie, a to wszystko w jednej...
@jula7202:

W wieku 16 lat Katia sielankowe życie, które przerywają uzbrojeni funkcjonariusze stalinowskiej policji, którzy wkracza...

Recenzja książki Strażniczka wspomnień
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl