Recenzja książki Planeta śmierci

Zanim powstał heavy metal

Autor: @RIP ·2 minuty
2013-03-24 Skomentuj Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!
Pokonuję kły nagich skał,
Depczę spopielone szczątki ciał.
Poranioną moją twarz
Obserwują martwe resztki miast
W sanktuarium dziwnych stworów,
Czyhających, aby zniszczyć mnie już
Ogniem nuklearnych burz.

Zniszczyć, zniszczyć, zniszczyć go,
Zniszczyć, zniszczyć, zniszczyć go.

Turbo – Planeta Śmierci

Są książki, które pamiętamy przez całe lata. Książki, które były dla nas inspiracją i drogowskazem, mając wyjątkowy wpływ na nasz gust i smak. Często to książki, których na próżno szukać na Nadętym i Niepodważalnym Piedestale Literatury. Stoją na naszych półkach zaczytane, z obtartymi okładkami, porozklejane, czasami poplamione herbatą, kawą, z zakładką ze starego biletu kolejowego lub zagiętym rogiem. Chyba każdy czytelnik-nałogowiec ma taką książkę, choć często wstydzi się do Niej przyznać, bo nie wypada, bo obciach…
Dla mnie jedną z takich książek jest „Planeta śmierci” Harry’ego Harrisona. Ukazała się w 1960 i była początkiem cyklu pod tym samym tytułem (Deathworld) oraz debiutem powieściowym autora. W Polsce została wydana po raz pierwszy w 1982 w słynnej serii z kosmonautą. Czy Science-fiction sprzed ponad 50 lat może zachwycać dzisiaj?
„Planeta śmierci” to typowa ówczesna Space opera. Akcja toczy się w bliżej nieokreślonej, odległej przyszłości. Głównym bohaterem jest Jason dinAlt, zawodowy hazardzista i szuler używający mocy psi, aby oszukiwać w kasynach na grze w kości w całym zamieszkanym wszechświecie. Wynajmuje go ambasador planety Pyrrus, aby wygrał dla niego olbrzymią kwotę pieniędzy w zamian za imponujący odsetek od kwoty uzyskanej w kasynie. Ambasador Kerk potrzebuje tych pieniędzy, aby zakupić broń przeznaczoną na walkę z …planetą. Życie na Pyrrusie jest dla jej mieszkańców ekstremalnie niebezpieczne. Panuje na niej podwójne ciążenie, posiada niezwykle dużą aktywność tektoniczną, a wszystkie rdzenne formy życia wydają się mieć jeden cel. Eksterminację ludzi. Życie mieszkańców planety jest podporządkowane ciągłej walce o przetrwanie, co czyni z nich prawdziwych „terminatorów” w porównaniu ze zwykłymi ludźmi. Jason dinAlt po wykonaniu zadania w kasynie leci na Pyrrusa razem ze swoim zleceniodawcą. Na miejscu, mimo że nie dorównuje fizycznie i wyszkoleniem kolonistom po licznych perypetiach znajduje przyczynę agresji planety. Powieść jest bardzo schematyczna, akcja toczy się jednotorowo, bohaterowie są czarno – biali, a samotny bohater heroicznie przeciwstawia się złu i twardogłowym kolonistom. Mimo to książkę czytamy jednym tchem pozwalając wciągnąć się w wartką akcję, kibicując Jasonowi do ostatniej kartki. Również rozwiązania technologiczne zastosowane przez autora, aby pokazać rozwój ludzkości w przyszłości w większości nie rażą i nie śmieszą. Harrison po prostu nie wdawał się w szczegóły techniczne. Może tylko wybieranie potraw w bistro przy pomocy tarczy rodem z XX wiecznego telefonu nieco trąci myszką. Warto też wspomnieć, że książka posiada wydźwięk ekologiczny – jak człowiek planecie, tak planeta człowiekowi.
Dla mnie SF z „Planety Śmierci” jest w literaturze tym, czym heavy metal w muzyce. Swoją drogą odkąd powstała muzyka metalowa, obie te dziedziny sztuki często – gęsto przenikają się nawzajem. Zatem czytajcie science fiction i słuchajcie heavy metalu.

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Planeta śmierci
6 wydań
Planeta śmierci
Harry Harrison
7.6/10
Komentarze
Planeta śmierci
6 wydań
Planeta śmierci
Harry Harrison
7.6/10

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Historia rozpoczyna się na planecie Cassylia, gdzie dochodzi do spotkania zawodowego hazardzisty Jasona dinAlta i tajemniczego ambasadora planety Pyrrus - Kerrka. W trakcie rozmowy proponuje on Jason...

@SFsince2018 @SFsince2018

Zauważyłem, że mało coś ostatnio fantastyki w moim menu. Oddaliłem się niebezpiecznie od ulubionej niszy ekologicznej. A jak powszechnie wiadomo, nie wszędzie da się tak wejść z marszu. Trzeba sięgną...

@fprefect @fprefect

Pozostałe recenzje @RIP

Ostatnia bitwa templariusza
La piel del tambor

Sewilla. Tutaj uwodził Don Juan, tutaj kochała namiętna Carmen. W odurzającym słońcu, wśród soczystej zieleni i oryginalnej architektury, częściowo odziedziczonej w spadk...

Recenzja książki Ostatnia bitwa templariusza
Rekonstrukcja
… ale, o co chodzi?

Test projekcyjny – metoda badania psychologicznego, w której nadawanie przez osobę indywidualnych znaczeń wieloznacznemu materiałowi bodźcowemu ujawnia jej stany psychicz...

Recenzja książki Rekonstrukcja

Nowe recenzje

Ukryty pod tatuażami
Ukryty pod tatuażami
@historie_bu...:

„Zawsze wiedziałem, że była poza moim zasięgiem, ale to nigdy nie przeszkadzało mi w tym, aby jej pragnąć. A potem w ko...

Recenzja książki Ukryty pod tatuażami
Ukryci
"Ukryci "
@kasiarz1983:

Po książki Marka Stelara sięgam w ciemno. Nie czytam opisu, nie szukam opinii. Autor zdobył moje zaufanie i za każdym r...

Recenzja książki Ukryci
30 lat za kratami. Osobista opowieść dyrektorki polskiego więzienia
"Białołęka nie pęka"
@Siostra_Kop...:

"Człowiek jest z natury dobry" - Jean-Jacques Rousseau Takim mottem kierowała się w swojej pracy autorka książki "30 l...

Recenzja książki 30 lat za kratami. Osobista opowieść dyrektorki polskiego więzienia
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl