Recenzja książki Zbrodnia i kara

"Zbrodnia i kara"

@Potania@Potania · 2012-06-30
O samym autorze m.in. „Zbrodni i kary” pisać mogłabym w nieskończoność, gdyż sam autor jest dość barwną osobą zarówno jak jego bohaterowie.Fiodor Dostojewski rosyjski pisarz wieku XIX przez jednych uważany za mistrza powieści psychologicznej przez innych za zwykłego grafomana.Nie mniej jednak jego dzieła zna i podziwia(mniej lub bardziej) cały świat.W swoich powieściach, uchwycił znakomicie motyw Raskoła oraz dosadnie oddaje „obraz” psychiki bohatera często dopuszczającego się brutalnych czynów.

„Zbrodnia i kara” jest pierwszą powieścią psychologiczną oraz współcześnie lekturą szkolną. W tej powieści mamy do czynienia z dokładnym nakreśleniem uczuć, emocji targających głównego bohatera, jakim jest młody, zdolny, były student Rodion Raskolnikow. Nim kończy się I część powieści Rodion uchodzi za dumnego, pysznego, ambitnego, „niezwykłego” człowieka, a nawet „nadczłowieka”, niektóre z tych określeń powstają w głowie głównego bohatera i nie mają nic wspólnego z naszymi odczuciami. Pod koniec I części główny bohater spełnia pierwszą część tytułu mianowicie popełnia zbrodnię, jaką jest zabójstwo dwóch kobiet. Przez resztę powieści bohater przechodzi przemianę wewnętrzną za pomocą miłości i odzyskanej (ale czy na pewno?) wiary w Boga.

Powieść doskonale oddaje powiedzenie „nie ma zbrodni bez kary” i to niekoniecznie w postaci fizycznej jak np. Katorga, ale również psychicznej, gdzie w grę wchodzi podświadomość i świadomość czynu. Sny, koszmary, wyrzuty sumienia i paniczny strach, że ktoś się dowie o naszym czynie bierze górę i w efekcie bohater sam sobie wyrządza krzywdę. Zdanie "Nie zabiłem człowieka, zabiłem zasadę!", szybko zmienia się w "Czyż ja zabiłem staruchę, siebie zabiłem, a nie staruchę. Ot tak, od razu, zakatrupiłem siebie na wieki!"

Choć na samym początku zaczęłam drwić z powieści mówiąc „Zbrodni Ikara, a Dedala trza zostawić w spokoju”, bądź retorycznie pytając „ za jaką zbrodnię dostałam karę przeczytania tego?”, szybko jednak zrehabilitowałam się i z wielkim zaangażowaniem śledziłam dalsze losy bohatera. Powieść pozostawia po sobie więcej pytań niż odpowiedzi, co w moim przypadku skutkowało zgłębieniu kilku kolejnych powieści tego autora, mnóstwa książek z ich opracowaniami, biografię Fiodora Dostojewskiego oraz męczeniem polonistki setkami trudnych pytań(na większość była w stanie odpowiedzieć, za co serdecznie dziękuję). Minusem powieści są rosyjskie imiona trudne w wymowie i zapamiętaniu i nie chodzi o głównych bohaterów, lecz o tych drugoplanowych, ponadto te same imiona i nazwiska pojawiają się w kilku powieściach i tak na sprawdzianie z lektury napisałam, że Katarzyna Iwanowa była, byłą narzeczoną Dymitra Fiodorowicza , po czym zorientowałam się, że owszem była, ale nie w tej książce tylko w „Braciach Karamazow”.

Nie wiem czy słusznie, aczkolwiek osobiście nadałabym Dostojewskiemu przydomek „prochrześcijanina” w odniesieniu do całokształtu jego twórczości. W tej książce również został ukazany triumf wartości chrześcijańskich nad rozumowymi. Idealnie zostało pokazane, że żaden człowiek/ żadna jednostka nie może indywidualnie kreować swojego dekalogu w oparciu o własne zasady moralne i pojęcie wolności, bo w każdym przypadku doprowadza to do klęski, chociażby osobowości. Jako ciekawostkę mogę również podać, iż bardzo duże znaczenia miało umieszczenie drogi Rodiona (od myśli, przez czyn, po odrodzenie) na tle koloru żółtego, który jest wszechobecny w powieści, aczkolwiek tu musiałabym odesłać wszystkich ciekawskich do: Cezary Wodziński „Trans, Dostojewski, Rosja czyli o filozofowaniu siekierą”

Audiobook jest dość skąpy, ale nagranie dość czyste. Wiele z książki po prostu zostało wycięte, aczkolwiek z pewnością nadaję się na powtórkę przed prezentacją maturalną (jeśli dotyczy tej książki), jako przypomnienie sobie najważniejszych fragmentów książki.

Na koniec jeszcze parę słów odnośnie licznych ekranizacji. Obojętnie, z którego roku puściłam film tak każdy był słaby i dość swobodnie ingerował w treść książki zmieniając pewne fakty, niekiedy dość istotne. Nie polecam nikomu zobaczeniu filmu, jeśli już ktoś nie chcę czytać lektury to polecam streszczenie szczegółowe.

Książka: 9/10 (za te imiona i czasem nużący opis)

Audiobook: 7/10 (jako, że nie jest to cała książka, aczkolwiek może być przydatny)
Ocena @Potania:
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2012-01-15
Książka Zbrodnia i kara
40 wydań
Zbrodnia i kara
Fiodor Dostojewski
{}8.8/10
Dramat Rodiona Raskolnikowa, ubogiego studenta, który postanowił zamordować starą lichwiarkę, to wstrząsający moralitet o upadku i odkupieniu, a zarazem pasjonująca powieść sensacyjna. Dostojewski z o...
Komentarze

Zobacz także

@Obrazek Powieść Fiodora Michajłowicza Dostojewskiego «Zbrodnia i kara» jest najsłynniejszym dziełem pisarza. Napisana w trudnym okresie prób życiowych autora porusza wiele poważnych problemów, któ...

Tym razem recenzja mojej ukochanej powieści, od której rozpoczęła się moja miłość do twórczości Dostojewskiego 📷@Obrazek<3 Dwudziestotrzyletni Rodion Raskolnikow z powodów finansowych musiał zrezygno...

Pozostałe recenzje @Potania

Książka To niemożliwe

Nazwisko Danielle Steel nie powinno być nikomu obce, zwłaszcza biorąc pod uwagę jej dorobek ponad osiemdziesięciu książe...

Książka Trochę większy poniedziałek

Katarzyna Grochola jest bezapelacyjnie najpopularniejszą autorką polskiej literatury obyczajowej. Każda z jej książek zy...

Nowe recenzje

Książka Do wszystkich chłopców, których kochałam

45/52/2020 "Do wszystkich chłopców, których kochałam" Jenny Han #recenzja Miłosne perturbacje Pilnuj serca Moich błęd...

Książka Pokaż mi

„Pokaż mi” to thriller erotyczny napisany przez autora „Nie patrz” i „Nie odpisuj”. Główny bohater, Łukasz, dzięki namo...

Książka Iskra

„Iskra” to druga część serii zapoczątkowanej przez "Tusz". W tym świecie najważniejsze są tatuaże. Każda ważna chwila, ...

{}