Wyszukiwarka

Wyniki wyszukiwania dla frazy "lecz dzwiga", znaleziono 68

Tajemnice bardzo ciążą i trzeba je dźwigać samotnie.
Nie jesteś twardzielem, jeśli nie dźwigasz jak twardziel.
...ich ciężar ...morderców ciężar dźwigamy... my, prości ludzie... dźwigamy w sobie ich winy...bo to spada na Ukrainę... a Ukraina nie ma z tym nic wspólnego...
Bywa, że ktoś musi dźwigać na barkach ciężar świata.
Tajemnice są jak namiętności. Zwykle przerastają tych, którzy zostali wybrani, aby je dźwigać.
Gniew to ciężkie brzemię (...). Dźwiganie go wyczerpuje. Przebaczenie pozwala się go pozbyć.
Łuk bez cięciwy to tylko jeszcze jedna rzecz do dźwigana. Łuk naciągnięty to broń.
Człowiek z chorym kolanem naprawdę nie powinien dźwigać na barkach przyszłości świata.
Tragarz nie przestaje być tragarzem, chociaż worek, który dźwiga na plecach, pełen jest złota.
Świadomość, że się okaleczyło innego człowieka jest największym ciężarem, jaki można dźwigać w życiu.
Wzdychulec pracował w urzędzie gminy i dźwigał najwyżej długopis. Od tego bary nie rosną.
Upadek bywa czasem słodszy niż powstanie. Tylko dlatego, że nie dźwigasz już brzemienia złudzeń.
Czasami się załamujesz i jedynym sposobem, aby iść dalej, jest dźwiganie ciężaru własnych kawałków.
Rozum ludzki bardzo łatwo może się zepsuć, jeżeli przyjdzie za dużo do dźwigania na siłę jedengo człowieka.
Ludzie nie są stworzeni do dźwigania ciężaru innych. Ledwie dajemy radę nieść własny.
Nie ma nic za darmo. Ja nosiłem skrzynki, ciebie i muszę każdego dnia dźwigać swoją zajebistość.
Sama muszę dźwigać ten ciężar, nikt nie będzie odbierał mi przyjemności z dręczenia samej siebie!
Wreszcie uwolnił się od mrocznych myśli i zrozumiał, że dźwiganie bagażu doświadczeń nie ma najmniejszego sensu.
Sumienie jest brzemieniem, które świadomie na siebie nakładamy. Moralność jest kłamstwem, które powtarzamy, żeby łatwiej dźwigać to brzemię.
W natłoku własnych trosk zbyt często zapominałem, że inni ludzie dźwigają równie wielkie ciężary.
Najcięższe brzemiona dźwigamy nie na ramionach, lecz w sercach. A ci, których nam odebrano, nigdy do końca nie umierają.
Gdy na KOTKA z monitora
Raźno kursor mruga,
Wnet osoba na kolanach
Z ZIEMI KOMPA DŹWIGA.
Nie jest sztuką kochać kogoś ot tak, ale sztuką jest unieść to, co on sam musiał do tej pory sam dźwigać.
Życie biegnie jednostajnym tempem, czasem załamuje się i dźwiga niczym anomalie twojego serca.
Wielu ludzi całe życie dźwiga ciężar niewyznanej winy, ale niewielu jest gotowych z nim odejść.
Czasami podejmujemy decyzje, które nie do końca są dla nas właściwe, a ich skutki dźwigamy na barkach przez całe swoje życie.
Więźniów było bardzo wielu; wszyscy, przykuci do murów lub do podłogi, dźwigali kajdany na rękach, na nogach, niektórzy i tu, i tu.
Nasza słabość nie czyni nas słabymi. Nasza słabość czyni nas silnymi. Bo musiałyśmy to dźwigać przez te wszystkie lata.
Basia miała rację, przeszłość trzeba zostawić za sobą. Nie warto jej dźwigać na ramionach, bo szybko człowiek ugnie się pod jej ciężarem.
Kiedy jest przy mnie, nie mam wrażenia, że dźwigam na barkach ciężar całego świata. Nie, wtedy wydaje mi się, że trzymam cały świat w ramionach.
© 2007 - 2025 nakanapie.pl