Gwiezdny pył

autor: Neil Gaiman
Gwiezdny pył
4.28
Ocena 4.28 na 5 możliwych
Na podstawie 81 ocen kanapowiczów
Przepiękne wydanie w twardej oprawie, nastrojowej, lirycznej baśni o miłości ...
Przepiękne wydanie w twardej oprawie, nastrojowej, lirycznej baśni o miłości i szukaniu tożsamości wzbogacone o nigdy nie publikowane fragmenty. Był sobie kiedyś młody człowiek, który chciał spełnić Pragnienie swego Serca. I choć niniejsze zdanie, stanowiące początek opowieści, nie jest zbyt nowa...
Pełny opis
Data wydania: 2007
ISBN: 9788374800655
Wydawnictwo: MAG

Recenzje

Po drugiej stronie muru
Nie ukrywam, że Neil Gaiman jest jednym z moich ulubionych autorów i mam wielką słabość do jego książek, w tym do "Gwiezdnego Pyłu". W tym konkretnym przypadku złamałam swoje żelazne zasady i najpierw poznałam film, dobre już kilka lat temu. Pamiętam, że byłam oczarowana, więc musiało dojść do ch...
Gwiezdny pył
Gdzieś w Anglii, w bliżej nieokreślonym miejscu, choć jak wiadomo, od Londynu dzieli je cała noc jazdy, leży miasteczko o nazwie Mur. Opowieść ta zaczyna się właśnie tam. Ponoć Mur istnieje do dziś od ponad sześciuset lat. Leży na granitowej skale, pośród niewielkiego lasu. Z Muru wychodzi tylko ...
Napisz swoją opinię

Opinie

@hotaru
@hotaru 2007-08-27
Przeczytane (2007-08-26)
Moja druga ulubiona książka Gaimana. Często określana jako baśń dla dorosłych, chociaż erotyki w niej jak na lekarstwo. Granica pomiędzy fantastycznym a normalnym jest tutaj może bardziej wyraźna, niż w pozostałych książkach Autora, ale nie przeszkadza to w żaden sposób w odbiorze. Czytelnik śledzi poczynania młodego chłopaka o imieniu Tristan, który obiecał swojej wybrance, że dostarczy jej spadającą gwiazdę. W tym celu udaje się do krainy magii za Murem, a jakby znalezienie się w obcym kraju zwiastowało za mało kłopotów, to wszystko komplikuje się jeszcze bardziej, gdy okazuje się, że rzeczona gwiazda, to tak naprawdę Gwiazda i ma na imię Yvaine.Latem 2007 roku miała swoją premierę ekranizacja książki. Za kamerą stanął Matthew Vaughn, a zagrali tacy giganci jak Robert de Niro czy Michelle Pfeiffer.
@tygrysek3
@tygrysek3 2010-01-30
Przeczytane (2007-07-28)
Moja przygoda z "Gwiezdnym pyłem" rozpoczęła się od filmu. Dawno temu postanowiłam przeczytać książkę, ale jak to zwykle bywa, przeczytałam ją rok po postanowieniu xD Po lekturze, stwierdziłam, że film to jedno, a książka drugie... Niektórych wątków w filmie nie wykorzystano, coś dodano (końcowe sceny). Ale dość o kinie. Książka jest fantastyczna. Razi mnie tylko powierzchowne ukazanie miłości Tristrana i Yvaine. W filmie dużo lepiej to przedstawiono... Wszystko inne było cudowne, przeżyłam z tą książką wiele niezapomnianych chwil ;D
@Cocophilia
@Cocophilia 2009-07-31
Przeczytane (2009-06-21)
Jak na razie to jedyna książka Gaiman'a,. która naprawdę mnie wciągnęła ... bo reszta w dorobku autora jest napisana bardzo schematycznie (ta poniekąd też, lecz w 'Gwiezdnym Pyle' to tak nie razi), do tego usypiającym językiem, a jego prostota dla mnie wychodzi jego książkom na minus. Po tej pozycji nabrałam ochotę na jego inne dzieła, ale wkrótce potem mi się przejadło. Dlatego też tą książkę polecam niezachwyconym twórczością Gaiman'a.
@Cissy
@Cissy 2008-03-21
Przeczytane (2008-05-26)
Książka jest prześliczna. Ma po prostu niepowtarzalną magiczną atmosferę. Przepełnia ją ciepło, miejscami delikatny humor. Opowieść o Tristanie, który obiecuje swojej (nieodwzajemnionej) miłości gwiazdkę z nieba. Przekracza więc Mur - granicę między światem realnym a magicznym. Gwiazdą okazuje się być kobieta - Yvaine. Szukają jej również synowie Władcy cytadeli Burz i Trzy czarownice.Polecam tą książkę.
@boopoland
@boopoland 2008-07-19
podchodzilam do tej ksiazki z wielkimi oczekiwaniami i bardzo pozytywnym nastawieniem. na szescie nie rozczarowalam sie. w ksiazce jest wszystko czego mozna zapragnac, czego ja w ksiazce moge zapragnac. nie do konca podoba mi sie jednak sposob pisania pana Gaiman'a, a moze to tlumaczenie - nie wiem. jesli ktos lubi fantasy - polecam te ksiazke, na pewno sie spodoba.
@Yoggobela
@Yoggobela 2013-11-15
Przeczytane (2013-11-15)
Trochę mnie rozczarowała. Film uwielbiam, książka jest piękna, ale za krótka, czułam się jakbym czytała streszczenie. Za mało też emocji, żadnych pytań i szczegółów. Szkoda, że pobyt na latającym statku został opisany w trzech zdaniach, był to jeden z moich ulubionych momentów w filmie. Mimo to, uważam, że książka jest bardzo ciekawa i magiczna :)
@anetttkack
@anetttkack 2009-10-04
Chcę przeczytać (2008-04-16)
Wspaniała, tylko za krótka. Pierwszy raz uważam że książka powina mieć jeszcze jakieś 200 stron. Mógłby troszkę pociągnąć losy Yvainne i Tristana, rozpisać się na temat ich uczuć. Moment, gdy wyznali sobie miłość był dla mnie zbytkrótki i zbyt powierzchownie potraktowany. Ogólnie bardzo mi się podobała ta książka, kocham takie klimaty :)
@Ryczypisk
@Ryczypisk 2008-09-02
Przeczytane (2008-09-02)
Choć nie przepadam za Gaimanem to ta książka powala humorem i oryginalnością. Ciekawa mieszanina baśni i powieści przygodowej, z dodatkiem uszczypliwego stylu autora. Co do filmu nie jest tak dobry jak pierwowzór, ale mimo wszystko również polecam.
@Kamcio95
@Kamcio95 2010-07-25
W tej książce trochę zaskoczyła mnie scena poczęcia Tristana xD Zaskoczyło mnie że właśnie taką scenę znajdę w Gwiezdnym pyle. Ale dzięki temu książka stała się bardziej wciągająca i chciało się czytać dalej. A z resztą, to przecież pisał facet ;P
@closer
@closer 2012-10-05
Przeczytane (2012-10-05)
książka mnie rozczarowała, bardzo. taka zupełnie pozbawiona emocji, a przez to wydaje się sztuczna. zakończenie z kolei zupełnie na szybko i bez polotu. słabo, słabo... film podobał mi się dużo bardziej i dostrzegłam w nim dużo więcej magii.
Gwiezdny pył

Przepiękne wydanie w twardej oprawie, nastrojowej, lirycznej baśni o miłości i szukaniu tożsamości wzbogacone o nigdy nie publikowane fragmenty. Był sobie kiedyś młody człowiek, który chciał spełnić Pragnienie swego Serca. I choć niniejsze zdanie, stanowiące początek opowieści, nie jest zbyt nowatorskie (każda, bowiem historia o każdym młodym mężczyźnie, który kiedykolwiek żył lub żył będzie, mogłaby rozpocząć się podobnie), to zarówno ów szczególny młody człowiek, jak i to, co go spotkało, było naprawdę niezwykłe, mimo że nawet on do końca nie dowiedział się jak bardzo. Opowieść ta, podobnie jak wiele innych, bierze swój początek w Murze. Miasteczko Mur stoi do dziś, już od sześciuset lat, na wysokiej granitowej skale, pośród niewielkiego lasu. Domy w Murze są stare i kanciaste, wzniesione z szarego kamienia; mają dachy kryte ciemną dachówką i wysokie kominy. Wzniesiono je jeden tuż obok drugiego, wykorzystując każdy skrawek miejsca na skale. Tu i ówdzie ze ściany budynku wyrasta krzak bądź drzewo. Z Muru wychodzi tylko jedna droga - kręty trakt, wznoszący się stromo pośród drzew, wyłożony po bokach kamykami i głazami. Daleko na południu, gdy wynurza się z puszczy, trakt staje się prawdziwą, wylaną asfaltem szosą. Szosa stopniowo się rozszerza; całymi dniami wypełniają ją sznury samochodów i ciężarówek, pędzących z miasta do miasta. W końcu droga doprowadza nas aż do Londynu, lecz Londyn od Muru dzieli cała noc jazdy. Mieszkańcy Muru są zamknięci w sobie i mrukliwi. Dzielą się na dwa wyraźne typy: miejscowych - szarych, wysokich i przysadzistych, zupełnie jak granitowa skała, na której wzniesiono ich miasto - oraz pozostałych, którzy od lat osiedlają się tutaj, i ich potomków. Na zachód od Muru rozciąga się las. Na południu leży zdradzieckie, pozornie spokojne jezioro, zasilane wodami strumieni spływających ze wzgórz na północy. Zbocza wzgórz pokrywają pola i łąki, na których pasą się owce. Na wschodzie także rosną lasy. Tuż za wschodnią granicą miasta stoi wysoki, szary skalny mur, od którego wzięło ono swą nazwę. Mur ów jest stary, wzniesiony z grubo ciosanych kwadratowych bloków granitu. Wynurza się z lasu, by wkrótce znów zniknąć wśród drzew. W murze jest tylko jedna wyrwa: liczący sobie około sześciu stóp szerokości otwór nieco na północ od wioski. Przez wyrwę w murze widać rozległą, zieloną łąkę, za łąką strumień, a za strumieniem drzewa. Od czasu do czasu między drzewami można dojrzeć odległe postaci: czasem wielkie, czasem osobliwe, czasami małe, lśniące istoty, które rozbłyskują, migoczą i znikają. Choć łąka wygląda nader zachęcająco, żaden z mieszkańców wsi nigdy nie wypuścił zwierząt na drugą stronę muru. Nikt też nie próbował uprawiać tamtejszej ziemi. Zamiast tego od setek, może nawet tysięcy lat, mieszkańcy wystawiali straże po obu stronach otworu i usilnie starali się o nim zapomnieć. Gwiezdny pył to przepiękna poetycka powieść o miłości, nagrodzona prestiżową nagrodą Mythopeic Fantasy Award. Gwiezdny pył to kolejna powieść cenionego przez krytyków pisarza postmodernistycznego, Neila Gaimana, laureata Word Fantasy Award, znanego w Polsce m.in. z powieści "Amerykańscy bogowie", "Nigdziebądź", "Chłopaki Anansiego" oraz "Dobry Omen", napisanej wspólnie z Terrym Pratchettem.

Autorzy
Neil Gaiman
Urodzony 10.11.1960 roku w Portchester, UK. Jest jednym z najpopularniejszych post-modernistycznych pisarzy naszych czasów. Tworzył literaturę dziecięcą, prozę, poezję, scenariusze filmowe ("Beowul...
Inne książki:
Książka Melinda
Książka Gwiezdny pył
Książka Sandman. Tom 15. Panie Łaskawe. Część 2
Książka Amerykańscy bogowie. Wersja autorska
Książka Nadzieja w piekle
Współtworzący tą stronę
puchar
KE
@Kellhus pierwsza opinia