Krwawa dekada. Polska interwencja w Rosji 1602-1612. Dyplomacja, samozwańcy, wojna

Andrzej Andrusiewicz
5.3 /10
Ocena 5.3 na 10 możliwych
Na podstawie 3 ocen kanapowiczów
Krwawa dekada. Polska interwencja w Rosji 1602-1612. Dyplomacja, samozwańcy, wojna
Popraw tę książkę | Dodaj inne wydanie
5.3 /10
Ocena 5.3 na 10 możliwych
Na podstawie 3 ocen kanapowiczów

Opis

Polacy mieli Potop i Szwedów, Rosjanie – równie znaczącą w ich narodowej mitologii Wielką Smutę i Polaków na Kremlu. Na początku listopada 1612 roku powstańcy pod wodzą kupca Kuźmy Minina i kniazia Dymitra Pożarskiego wypędzili obce wojska z Moskwy. Jak do tego doszło? Kiedy polskie proporce załopotały na Kremlu? W jakich okolicznościach Polacy zdobyli Smoleńsk i oblegali go przez niemal dwa lata? Kto wspierał Dymitra Samozwańca? Historia wojny moskiewskiej, choć tak pasjonująca i ważna dla obu narodów, nie doczekała się dotychczas w Polsce pełnego popularnego opracowania. Wciągająca książka Andrzeja Andrusiewicza, jednego z najwybitniejszych znawców tej tematyki, ma szansę sprawić, że z większym zrozumieniem potraktujemy współczesne obchody Dnia Jedności Narodowej, a także niejednoznaczną funkcję, jaką to święto narodowe pełni w rosyjskiej polityce.
Data wydania: 2013-01-31
ISBN: 978-83-08-04886-3, 9788308048863
Wydawnictwo: Literackie
Kategoria: Historia
Stron: 570

Autor

Andrzej Andrusiewicz
Urodzony 23 marca 1940 roku w Polsce (Przemyśl)
Polski historyk, politolog, znawca dziejów Rosji oraz krajów Europy Środkowej i Wschodniej. W 1967 ukończył studia na Wydziale Filologiczno-Historycznym Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Opolu, w latach 1968-1973 wykładał historię w Studium Nauczycie...

Pozostałe książki:

Dymitr Samozwaniec i Maryna Mniszech Katarzyna Wielka. Prawda i mit Złoty sen. Rosja XIX-XX wieku. Sprawy i ludzie Aleksander I. Wielki gracz Car Rosji - Król Polski Iwan Groźny
Wszystkie książki Andrzej Andrusiewicz

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Moja Biblioteczka

Już przeczytana? Jak ją oceniasz?

Recenzje

Czy ja dobrze widzę, że znasz książkę Krwawa dekada. Polska interwencja w Rosji 1602-1612. Dyplomacja, samozwańcy, wojna? Koniecznie daj znać, co o niej myślisz w recenzji!
{}️ Napisz pierwszą recenzje

Moja opinia o książce

Opinie

@denudatio_pulpae
2019-11-19
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 7 /10
Przeczytane Historia Polski (bez II WŚ) Россия Mam w domu 📚

"Jeżeli chcemy, aby historia przydała się współczesności i przyszłości, należy odrzucić zarówno złudę krzepienia serc, jak i poniewieranie przeszłości".

Rocznica wygnania Polaków z Kremla stała się w Rosji świętem narodowym. Pojawiły się w związku z tym w pewnych środowiskach hasła antypolskie, nacjonalistyczne i rasistowskie. W Polsce również spotykam się z pewną mitologizacją polskiej interwencji w czasie Wielkiej Smuty. Co jakiś czas pojawiają się w Internecie hasła, które sugerują, że tylko nam udało się zdobyć Kreml, więc jesteśmy tacy wspaniali. Patriotyzm patriotyzmem, ale chyba trochę umyślnie zapomina się o pewnych historycznych szczególikach, które trochę zmniejszają splendor tego okresu w dziejach naszego państwa.

Zwycięstwo pod Kłuszynem, rzecz oczywiście wielkiej wagi i duża zasługa talentów hetmana Żółkiewskiego, ale jakoś zbyt głośno nie mówi się o tym, że najemnicy walczący po stronie rosyjskiej po prostu dali się przekupić, a przy okazji zdradzili Żółkiewskiemu rozmieszczenie oddziałów wroga.

Odnoszę też czasami wrażenie, że niektórym wydaje się, że husaria Żółkiewskiego jak ruszyła z ojczyzny, tak po prostu wparowała zwycięsko do Moskwy, tratując po drodze wszystko i wszystkich. Rozbicie obozu w podmoskiewskich wsiach i długie pertraktacje, które odbywały się na Dziewiczym Polu, dyskretnie przemilczamy.

Wzięcie stolicy również nie miało odbyć się szturmem, a fortelem. Pod pretekstem zakupu żywności do Moskwy miały wejść dw...

{}× 4 | link |
@Zorg
2020-09-02
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 1 /10

Dymitr był tym, za kogo się podawał, najmłodszym synem Iwana Groźnego. Skąd wiadomo? Gdyż Andrzej Andrusiewicz tak twierdzi.
Parę zaburzeń czasoprzestrzennych zauważonych w recenzji w histmag: "Niestety, obraz całości bardzo psują niedopracowane detale, nieraz dotyczące rzeczy bardzo istotnych. Oto na przykład już we wstępie jest mowa o „polskiej smucie”, która miała trwać w latach 1606-1609 (s. 17). Moim zdaniem, pomijając już datację, jest to analogia zupełnie nieuprawniona. Z kolei w kontekście lat 70. XVI w. pisanie o unii personalnej, a nie realnej Polski z Litwą jest nieporozumieniem (s. 41). A z rzeczy pomniejszych – Lew Sapieha nazwany został kanclerzem i hetmanem w końcu XVI w. (s. 45), a godność hetmańską przyjął dużo, dużo później. Stwierdzenie, że ustanowienie patriarchatu w Moskwie w latach 1589–1593 było odpowiedzią na unię brzeską (s. 63–64), notabene z 1596 r., stanowi kolejny tego typu faktograficzny zgrzyt."
Do tego wymyślona terminologia "postsmuta", "podkanclerzy wielki koronny", "podkanclerz", "przedsejmiki", zbędne pochwały Zygmunta III jako "realisty" (!?) .


{} | link |
@PonuryDziadyga
2021-12-26
{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
{} 8 /10
Przeczytane 2017

Cytaty z książki

O nie! Książka Krwawa dekada. Polska interwencja w Rosji 1602-1612. Dyplomacja, samozwańcy, wojna. czuje się pominięta, bo nikt nie dodał jeszcze do niej cytatu. Może jej pomożesz i dodasz jakiś?
{} Dodaj cytat
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl