Recenzja książki Dziewczynka, która widziała zbyt wiele

Dziewczynka, która widziała zbyt wiele

Autor: @Elaine ·{}3 minuty
{} 2013-02-07 {} Skomentuj {} Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!
"W przeszłości stało się coś strasznego..."

Małgorzata Warda to pisarka, malarka, rzeźbiarka i absolwentka Akademii Sztuk Pięknych w Gdańsku. Wydała kilka powieści, m.in. Ominąć Paryż, Środek lata, Nikt nie widział, nikt nie słyszał. Dwa z jej opowiadań znalazły się w bestsellerowych zbiorach Opowiadania letnie oraz Opowiadania szkolne. Jest autorką kilku tekstów do piosenek zespołu Farb. Wspólnie z malarzem, Marcinem Kędzierskim, współtworzy artystyczną Grupę Miejską. Od urodzenia mieszka w Gdyni.

Aaron i Ania są dla siebie całym światem. Od najmłodszych lat nie było im dane zaznać ciepła i troski rodzicielskiej, toteż rodzeństwo stało się praktycznie nierozłączne. Ich matka od wielu lat chorowała na depresję wywołaną traumatycznymi przeżyciami, które miały miejsce, gdy Aaron był młody. Niedługo potem rodzeństwo trafia pod opiekę ich ciotki, która kocha ich jak własne dzieci, jednak jednocześnie nie potrafi zauważyć złych rzeczy, które dzieją się z jej wychowankami. Mimo tego, że Gabrysia stara się im stworzyć prawdziwy dom - zmienia się on w skupisko bólu i cierpienia. To wszystko dotknie Anię i Aarona naprawdę bardzo dotkliwie. Czy po tylu złych przeżyciach uda im się wieść szczęśliwe życie? Czy zapomną o tym, co działo się za zamkniętymi drzwiami pokoju?

"Chcę umrzeć. Naprawdę chcę. Codziennie o tym myślę. W każdej sekundzie zastanawiam się, czy to dobra okazja".

Od niedawna zaczęłam bardzo interesować się tą historią i nie mogłam się doczekać kiedy ta książka wpadnie w moje ręce, a kiedy to się stało - mój entuzjazm opadł.

W tej książce jest naprawdę wiele zła i cierpienia, o którym większość z nas bałaby się mówić. Właśnie dlatego podziwiam autorkę za to, że nie wystraszyła się takich drażliwych tematów, ale potrafiła je opisać i sprawić, że czytelnik żałował bohaterów książki. Zdecydowanie nie jest to książka dla kogoś o słabych nerwach. Gdy już myślimy, że wszystko jest dobrze pokazuje się nam jakieś ukryte dno, w którym czai się jeszcze więcej zła i smutku niż tego byśmy chcieli.

Książka jest naprawdę przerażająca. Nie, nie chodzi mi tutaj o zabijanie ludzi, ćwiartowanie im kończyn bądź innych rzeczy związanych z rozlewem krwi. Jest przerażająca psychicznie. Opowiada o rzeczach, które mogą się przydarzyć każdemu z nas i nawet nie będziemy wiedzieć kiedy wpleciemy się w taką sytuację. Według mnie jest o wiele straszniejsza od jakiegokolwiek horroru, bowiem to wszystko jest realne i możliwe do zdarzenia. Dodatkowo przy czytaniu tej historii upewniłam się w tym, że ci, którzy mówią najmniej i zachowują się niepozornie, mają tak naprawdę najwięcej do powiedzenia.

Gdybym oceniała książkę tylko pod względem historii to zdecydowanie ocena byłaby o wiele wyższa, jednak czasami czułam się w niej zagubiona. Autorka pisała, jak dla mnie, trochę za bardzo chaotycznie i nie mogłam się zorientować, który rozdział przyporządkować do jakiego okresu w życiu dwójki rodzeństwa. Czasami bywały cofnięcia się do lat 90., a zaraz potem zaczynał się rozdział o rzeczach, które miały miejsce dwa miesiące przed właściwą akcją książki lub nawet kilka lat wcześniej. Trochę się w tym wszystkim gubiłam... Jednak wiem, że pewnie gdyby autorka napisała wszystko chronologicznie to historia nie spodobałaby się tak bardzo czytelnikowi, bo nie wprowadziłaby żadnego momentu zaskoczenia.

Mimo tego wszystkiego książka jest naprawdę dobra i wydaje mi się, że każdy powinien ją przeczytać, żeby docenić to, co sam posiada i otworzyć sobie oczy na krzywdę ludzką, która dzieje się wokół nas. Z pewnością nie jest to lekka lektura na jeden wieczór, bo wydaje mi się, że trzeba trochę bardziej zanurzyć się w treści, żeby poczuć ją na sobie. Może nie jest to książka, która zwali czytelnika z nóg, ale z pewnością zostanie na bardzo długo w głowie, a chyba to jest w książce ważniejsze. Żeby zostawiła w naszym umyśle obrażenia, dzięki którym będziemy potem rozsądniej myśleć. Ja ze swojej strony mogę ją tylko polecić!

"Z kołdry zrobiłam namiot. Za moim namiotem był cały zły świat: dzikie zwierzęta i obłąkani mordercy. Były czarownice i jakiś pokój, w którym ktoś krzyczał na mojego brata i robił mu krzywdę. W namiocie byłam bezpieczna".

Moja ocena:

{}{}{}{}{}{}{}{}{}{}
Data przeczytania: 2013-02-07

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}
Dziewczynka, która widziała zbyt wiele
2 wydania
Dziewczynka, która widziała zbyt wiele
Małgorzata Warda
{}8.3/10
Seria: Mistrzynie Polskich Kryminałów
Ile można poświęcić dla ukochanej osoby? Aaron i Ania są dla siebie całym światem. Kiedy ich matka zaczyna chorować, trafiają pod opiekę ciotki. Jej dom, który dziewczynka pamięta jako niezwykle piękn...
Komentarze
Dziewczynka, która widziała zbyt wiele
2 wydania
Dziewczynka, która widziała zbyt wiele
Małgorzata Warda
{}8.3/10
Seria: Mistrzynie Polskich Kryminałów
Ile można poświęcić dla ukochanej osoby? Aaron i Ania są dla siebie całym światem. Kiedy ich matka zaczyna chorować, trafiają pod opiekę ciotki. Jej dom, który dziewczynka pamięta jako niezwykle piękn...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
{}
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
{}

Zobacz inne recenzje

Małgorzata Warda zyskała moje uznanie już pierwszą powieścią, po jaką sięgnęłam, czyli "Dziewczynę z gór". Ta jedna książka wystarczyła bym bez wahania brała z biblioteki każdą Jej pozycję. Gdy w rę...

@Wiejska_biblioteczka @Wiejska_biblioteczka

Zdążyłam się zorientować, że Małgorzata Warda w swoich powieściach porusza tematy trudne. Jej słowa mają moc i niosą niesamowity ładunek emocjonalny. Powieść „ Dziewczynka, która widziała zbyt wie...

@gala26 @gala26

Pozostałe recenzje @Elaine

Drzewo migdałowe
Drzewo migdałowe

Ahmad wychowuje się w dosyć ciężkich warunkach. Dorasta w środowisku, w którym niemal codziennie musi bać się o swoją rodzinę oraz o to czy będą mieli dach nad głową. Syt...

{} Recenzja książki Drzewo migdałowe
Plan
Plan

Anna Smith jest siedemnastoletnią Polką, która dzięki swojemu projektowi placu zabaw dla dzieci dostała stypendium na uniwersytet w Oksfordzie. Dziewczyna długo się nie z...

{} Recenzja książki Plan

Nowe recenzje

Światło, które rozjaśnia mrok
Światło, które rozjaśnia mrok
@iza.81:

"Światło, które rozjaśnia mrok" jest kontynuacją powieści "Światło, które nigdy nie gaśnie". Jednak od tamtej różni się...

{} Recenzja książki Światło, które rozjaśnia mrok
Lato
O życiu w niespokojnych czasach
@Antoniowka:

Nieodmiennie podoba mi się prostota, z jaką Ali Smith opisuje losy swoich bohaterów. „Lato”, ostatnia część cyklu „Pory...

{} Recenzja książki Lato
Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
Historia obozowych rzeczy
@Antoniowka:

Reportaż dopracowany w każdym względzie. I jeśli chodzi o usystematyzowanie wiadomości i podbudowę merytoryczną. Karoli...

{} Recenzja książki Rzeczy osobiste. Opowieść o ubraniach w obozach koncentracyjnych i zagłady
  • O nas
  • Kontakt
  • Pomoc
  • Polityka prywatności
  • Regulamin
  • © 2021 nakanapie.pl
    Zrobione z {} na Pradze Południe