Tajemnica Wzgórza Trzech Dębów recenzja

Klątwa, czy zasłona dymna?

Autor: @gala26 ·3 minuty
2021-08-26
Skomentuj
22 Polubienia
„Hubert zawsze uważał, że nikt nie jest tak idealny, jak przedstawiają go oddani przyjaciele, ani tak beznadziejny, jak mówią o nim wrogowie. Klucz do poznania człowieka leży w umiejętności wyłapania zbieżności w zasłyszanych informacjach”.

Recenzję mogłabym zacząć od słów: Panie, panowie przedstawiam Wam Borlika w odsłonie, jakiej nie znacie, zapewne nie przypuszczaliście, że jeszcze Was czymś zaskoczy.
Jednak nie mogę, bo nie czytałam pozostałych książek autora, więc takie stwierdzenie byłoby nieprawdziwe, ale muszę przyznać, że mnie akurat faktycznie zaskoczył. Napisał kryminał w starym dobrym stylu, bez stosu trupów, seryjnych morderców i hektolitrów krwi. Swoją historię oparł na postaciach, na czele z dociekliwym detektywem i nietuzinkowym śledztwie.
Tajemnicze wzgórze z trzema wiekowymi dębami, na którym nie chce rosnąć żadne inne drzewo, wielopokoleniowa rodzina, w której tylko najstarszy syn może spłodzić męskich potomków i to w liczbie trzech i morderstwo, które pozornie nie robi na nikim wrażenia. Senior rodu jednak wbrew pozostałym członkom rodziny postanawia powierzyć rozwiązanie zagadki śmierci wnuka, prywatnemu detektywowi. Huber Czarny, były policjant uwielbia rozwiązywać skomplikowane sprawy, więc z entuzjazmem podejmuje się nowego śledztwa, ale nie będzie miał łatwo. Nikt mu nie pomaga, a wręcz przeciwnie im bliżej jest prawdy, tym bardziej rodzina utrudnia mu dochodzenie. Kłamią, mataczą, szantażują, posuwają się nawet do rękoczynów. Hubert nie ma dostępu do nowoczesnych narzędzi stosowanych w kryminologii i możliwości zmuszenia podejrzanych do wyjawienia prawdy, więc musi sam podążać po nitce do kłębka.
Rodzina Potockich ma o sobie wysokie mniemanie, uważają, że na swoją opinię w środowisku pracowali latami i nie mogą sobie teraz pozwolić na żadne potknięcie i jakąkolwiek rysę na tej opinii. Wydawałoby się, że szanowany ród będzie oznaczał się elegancją, klasą i nienagannymi manierami, ale próżno ich szukać u tej gromady oszustów i kłamców nieprzebierających w środkach by prawda nie wyszła na jaw. Każdy z nich ma cel, by skrywać tożsamość mordercy, bo każdy z nich na tej śmierci coś zyskał. Hubert coraz bardziej błądzi a wraz z nim czytelnik. Pytania się mnożą a odpowiedzi brak. Detektyw, by dotrzeć do prawdy, musi dogrzebać się do wszystkich sekretów rodziny, a jest ich nie mało.
Pomimo że nikt nie ułatwia Hubertowi zadania, to Czarny nie boi się takich wyzwań, a wprost przeciwnie im więcej przeszkód natrafia na swojej drodze, tym bardziej jest zdeterminowany, by rozwiązać zagadkę dziwnego zabójstwa, o którym nikt nie chce rozmawiać. Skoro nie może liczyć na pomoc domowników, zwraca się o nią do obsługi rezydencji. Z jednej strony lojalni wobec pracodawcy, chętnie jednak pomagają komuś, kto okazuje im życzliwość i zainteresowanie.
Pomysł na fabułę bardzo oryginalny i niesztampowy. Zamknięty dom, rodzina, w której każdy potencjalnie mógł mieć motyw, by zabić, przekleństwo wielopokoleniowe powodują, że czyta się tę książkę z coraz większym zainteresowaniem. Dobra zagadka logiczna i doskonały styl pisania sprawiły, że nie czytałam może tej książki z wypiekami na twarzy, ale była to wspaniała i niezapomniana uczta literacka. Idąc ramię w ramię z Hubertem i próbując wyprzedzić tok jego rozumowania, muszę stwierdzić, że nie udało mi się wpaść na trop zabójcy i byłam zaskoczona rozwiązaniem tajemnicy. Na dużą uwagę zasługuje także kreacja postaci Huberta Czarnego, który od początku wzbudził moją sympatię, prowadzi śledztwo w starym stylu na drodze dedukcji i wiązania faktów. Nie posługuje się nowoczesną techniką, zdany jest tylko na własne umiejętności, które pozwolą odpowiedzieć mu na podstawowe pytanie. Kto zabił i dlaczego? Z postacią tego niezwykłego detektywa, miałabym ogromną ochotę spotkać się jeszcze w kolejnej powieści.

„Nawet przyłapany na zdradzie niewierny mąż nie przyzna się, że zrobił źle, tylko będzie brnął w naiwne tłumaczenia, zrzucał winę na oschłą żonę lub prowokujące zachowanie sekretarki”.

Książkę przeczytałam dzięki uprzejmości Prószyński i S-ka




Moja ocena:

Data przeczytania: 2021-08-23
× 22 Polub, jeżeli recenzja Ci się spodobała!

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Tajemnica Wzgórza Trzech Dębów
Tajemnica Wzgórza Trzech Dębów
Piotr Borlik
6.2/10

Tajemnicze wzgórze, na którym trzy wiekowe dęby nie pozwalają rosnąć innym drzewom. Tajemnicza rodzina, w której w każdym pokoleniu tylko najstarsi synowie płodzą męskich potomków, zawsze trzech. Taj...

Komentarze
Tajemnica Wzgórza Trzech Dębów
Tajemnica Wzgórza Trzech Dębów
Piotr Borlik
6.2/10
Tajemnicze wzgórze, na którym trzy wiekowe dęby nie pozwalają rosnąć innym drzewom. Tajemnicza rodzina, w której w każdym pokoleniu tylko najstarsi synowie płodzą męskich potomków, zawsze trzech. Taj...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

„Tajemnica Wzgórza Trzech Dębów” przyciągnęła mnie tytułem. Ujrzawszy ją na bibliotecznej półce, sięgnęłam po nią bez zastanowienia, myśląc, że biorę do ręki kryminał w starym stylu – nie retro, ale ...

@jka @jka

Po przeczytaniu wcześniej wydanych książek Piotra Borlika: "Boskiej Proporcji", "Zapłacz dla mnie" i "Skłam, że mnie kochasz", spodziewałam się historii w podobnym klimacie. Autor w swojej notce napi...

@teskonieczna @teskonieczna

Pozostałe recenzje @gala26

Eratosfera
Labirynt ludzkich losów

𝐾𝑎ż𝑑𝑦 𝑙𝑎𝑏𝑖𝑟𝑦𝑛𝑡 𝑙𝑢𝑑𝑧𝑘𝑖𝑐ℎ 𝑙𝑜𝑠ó𝑤 𝑚𝑎 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑐𝑖𝑒ż 𝑗𝑎𝑘𝑖𝑒ś 𝑤𝑦𝑗ś𝑐𝑖𝑒. 𝐵𝑜 𝑘𝑎ż𝑑𝑦 𝑚𝑎 𝑤𝑒𝑗ś𝑐𝑖𝑒 𝑖 𝑑𝑟𝑜𝑔ę 𝑝𝑟𝑧𝑒𝑑 𝑠𝑜𝑏ą. 𝐷𝑟o𝑔ę, 𝑘𝑡ó𝑟𝑎 𝑚𝑢𝑠𝑖 𝑝𝑜𝑘𝑜𝑛𝑎ć. Styl pisania Danuty Szulczyńskiej – Miłosz...

Recenzja książki Eratosfera
Więzienna terapeutka
Praca, czy służba?

Zazwyczaj nie czytam biografii, autobiografii, czy literatury faktu. Sama nie wiem, co mnie przekonało do sięgnięcia po tę książkę, że zgodziłam się na przyjęcie propozy...

Recenzja książki Więzienna terapeutka

Nowe recenzje

Sen o Kilimandżaro
I ja też marzę o Kilimandżaro
@biegajacy_b...:

Góry od dawna mnie pasjonuję i o takich szczytach mogę jedynie pomarzyć. Już sam tytuł bardzo mnie zaintrygował. Oczywi...

Recenzja książki Sen o Kilimandżaro
Bumerang
Opowieść o jednej z nas, polskich kobiet...
@Uleczka448:

Kobiecy los... - to temat stary jak świat, opisany w tysiącach książek i ukazany w setkach filmów. Jednakże wciąż pasj...

Recenzja książki Bumerang
Śmierć na bogato
Odejdź na własnych warunkach
@kd.mybooknow:

"Oni wszyscy nie żyją. Ani jedna z tych wojen nie została wygrana, zginęli na marne. Zginęli, bo jakiemuś zasranemu po...

Recenzja książki Śmierć na bogato
© 2007 - 2024 nakanapie.pl