Recenzja książki Wąska ścieżka. Dlaczego odszedłem z Kościoła

Prawdziwie i gorzko o polskim kościele

Autor: @almos ·2 minuty
2020-09-04 5 komentarzy 20 Polubień
Wywiad rzeka z wybitnym intelektualistą, jezuitą, który odszedł z kościoła. Co ciekawe, Obirek nie przeszedł typowej drogi do kapłaństwa: wstąpił do jezuitów po studiach na UJ, nie dlatego że głęboko wierzył lub z pobudek materialnych, raczej pociągał go ich wysoki poziom intelektualny zakonników i ich wewnętrzna wolność. Sam, do czasu, cieszył się ową wolnością, zwłaszcza w czasie studiów teologicznych we Włoszech gdzie wykładowcy byli na 'ty' ze studentami, zresztą spotykali się z nimi poza salą wykładową, rzecz nie do pomyślenia w seminariach w Polsce. Zresztą wymóg bezwzględnego posłuszeństwa w polskim kościele i tępienie wszelkiej niezależnej myśli doprowadziły go w końcu do zrzucenia sutanny.

Co ciekawe, mimo że studiował w Krakowie, jakoś nigdy nie poddał się urokowi Karola Wojtyły, zawsze miał na jego temat niezależną opinię, dla wielu nie do przyjęcia, ale po prostu traktuje JPII jak człowieka, z jego zaletami i wadami, a nie jak posąg. Z jednej strony docenia jego otwartość na nauki przyrodnicze i ekumenizm, ale bardzo krytykuje wielki autorytaryzm i ręczne sterowanie lokalnymi episkopatami: „Odbiera się go jako myśliciela, który nie ma uprzedzeń. Tyle że kiedy wchodził w rolę hierarchy, wstępował w niego proboszcz, który chce mieć porządek w swojej wiosce.” Poza tym JPII: „wierzył w siłę posłuszeństwa. Był przekonany, że cnota pokory jest najwznioślejszą postawą, która powinna cechować wszystkich, od wikarych poczynając, na kardynałach kończąc. (…) Wszelkie próby niesubordynacji czy kwestionowania jego decyzji traktował jako bunt wobec prawowitej władzy; rebelię, którą należało stłumić w zarodku.”

Poza tym jego nieprzejednanie w sprawach seksu, antykoncepcji i komunii rozwodników sprawiło, że odwrócili się od kościoła katolicy na Zachodzie: „oto dojrzałe społeczeństwa, często naprawdę ofiarnie służące Kościołowi i na serio traktujące Ewangelię, które wzbogaciły Kościół i religię własną refleksją i doświadczeniem, poczuły, że są karcone. I to przez jakiegoś zagniewanego staruszka, który mówi do nich językiem, jakiego oni nie rozumieją, bo nigdy tak do nich nie przemawiano. Ten staruszek srożył się, nie mając ku temu żadnych powodów ani, co gorsza, żadnych argumentów. To wszystko sprawiło, że ocknęli się w jakimś schizofrenicznym świecie. Okazało się bowiem, że nie ma żadnego otwarcia, żadnej dyskusji, że nikt ich nie słucha.(...)To był szok, z którego świat Zachodu do dzisiaj się nie podniósł. I to pomimo nowego otwarcia, które zdaje się proponować Franciszek.”

Obirek to człowiek bywały w świecie, znający wielu teologów na Zachodzie, nie pozostawia złudzeń co do polskiego kościoła: ze swoim feudalizmem, rytualnością i jałowością intelektualną jest kompletnym ewenementem i zaściankiem w Europie, mało kto go słucha i się z nim liczy.

Ma złe zdanie o polskich hierarchach: „biskupi to przecież książęta kościoła. Mają książęce maniery, pałace, limuzyny, pierścienie i stroje, które przypominają kontusze szlacheckie. Na świecie księża i biskupi rzadko już chodzą w długich sutannach. Biskupi na Zachodzie zwykle noszą garnitury. Polscy księża i biskupi są soczewką, która skupia w sobie najbardziej groteskowe cechy polskiego społeczeństwa.” Bo niestety społeczeństwo nasze jest niedojrzałe, a kościół jeszcze je w niedojrzałości utwierdza, bo jest w nim „strach, że Polacy zaczną myśleć samodzielnie.”

Dosyć to gorzka książka, ale na pewno uczciwie i otwarcie stawiająca pewne kwestie, o których nie lubimy mówić czy myśleć.

Moja ocena:

Data przeczytania: 2020-05-19

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki
Wąska ścieżka. Dlaczego odszedłem z Kościoła
Wąska ścieżka. Dlaczego odszedłem z Kościoła
Stanisław Obirek, Artur Nowak
7.5/10
W rozmowie z Arturem Nowakiem Stanisław Obirek – były jezuita, jeden z niepokornych polskiego Kościoła, opowiada o swoim życiu. O dzieciństwie w pegeerze, studiach w Krakowie, doświadczeniach związan...
Komentarze
@Carmel-by-the-Sea
@Carmel-by-the-Sea · prawie 2 lata temu
Ciekawa opinia i książka. Obirka czytałem dwie inne książki, wysłuchałem jakieś kilkanaście godzin radiowych rozmów z nim. Mogę jedynie potwierdzić - to bardzo spokojny, stonowany i merytorycznie przygotowany do dyskusji o błędach kościoła były zakonnik. Dla mnie jest jednym z trzech (obok Węcławskiego-Polaka i Bartosia) 'dysydentów' katolickich, którzy zaczęli w polskiej religijności epoki JPII słuszne punktowanie kościoła i ferment intelektualny.
× 4
@almos
@almos · prawie 2 lata temu
Dzięki :) zgadzam się co do tych trzech panów.
× 1
@oliwa
@oliwa · prawie 2 lata temu
"feudalizmem, rytualnością i jałowością intelektualną" - w punkt. Trzeba by jeszcze dodać, że to jest dla wielu ludzi kościoła gwarantem jego trwania. Mierni, bierni, ale wierni.
× 4
@almos
@almos · prawie 2 lata temu
Dzięki, pełna zgoda, tak kiedyś mówiono o członkach PZPR: mierni, bierni, ale wierni.
× 2
@Vernau
@Vernau · prawie 2 lata temu
Bardzo dobra recenzja i znakomicie pokazuje, jakim jesteśmy zaściankiem w stosunku do reszty Europy, a przecież, żeby stworzyć dobrą przyszłość dla naszych dzieci i spokojną starość dla bliskich, powiniśmy patrzeć do przodu, a nie tkwić cały czas w przeszłości.
× 3
@almos
@almos · prawie 2 lata temu
Dzięki :)
× 1
@Mackowy
@Mackowy · prawie 2 lata temu
Świetna recenzja. Nie znałem wcześniej o Obirka, a co do zasady, jak słyszę o katolickim intelektualiscie (Boniecki się nie liczy), to odpuszczam, szkoda że nasz kościół ma (miał) tak niewielu otwartych umysłowo ludzi.
× 3
@almos
@almos · prawie 2 lata temu
Dziękuję :)
@MgorzataM
@MgorzataM · prawie 2 lata temu
Przeczytałam z wielkim zainteresowaniem, choć to rejony mocno odległe od ścieżek, którymi się poruszam.
× 1
Wąska ścieżka. Dlaczego odszedłem z Kościoła
Wąska ścieżka. Dlaczego odszedłem z Kościoła
Stanisław Obirek, Artur Nowak
7.5/10
W rozmowie z Arturem Nowakiem Stanisław Obirek – były jezuita, jeden z niepokornych polskiego Kościoła, opowiada o swoim życiu. O dzieciństwie w pegeerze, studiach w Krakowie, doświadczeniach związan...

Gdzie kupić

Księgarnie internetowe
Sprawdzam dostępność...
Ogłoszenia
Dodaj ogłoszenie
2 osoby szukają tej książki

Zobacz inne recenzje

Za oknem szaro i zimno, a ja przeziębiona:( Jedyny plus to, że mam więcej czasu na czytanie:) Dziś chciałabym Wam polecić porywający wywiad- rzekę z byłym jezuitą profesorem Stanisławem Obirkiem. Int...

@ladymakbet33 @ladymakbet33

Pozostałe recenzje @almos

Brud
Kreseczka, dupeczka czy łiskaczyk?

Kolejna opowieść o facecie przeżywającym kryzys wieku średniego, członku warszawskiej 'elyty' gdzie liczy się kasa, szpan, ostry seks i hedonizm na okrągło. Nienowy to o...

Recenzja książki Brud
Czarne echo
Debiut Connelly'ego

Pierwsza z książek z długiego cyklu z detektywem Harrym Boschem (i przy okazji debiut Connelly'ego), która wpadła mi ostatnio w ręce jako ebook. Nasz detektyw od razu da...

Recenzja książki Czarne echo

Nowe recenzje

Lekcja francuskiego
Miłość, namiętność i pożądanie
@stenceliza:

Dłuższy czas chodziłam po księgarniach w poszukiwaniu jakiegoś romansidła, ze względu, iż nigdy nie miałam styczności ...

Recenzja książki Lekcja francuskiego
W matni strachu
Niesamowicie mocny thriller
@chomiczek71:

Kiedy widzę książki Adriana Bednarka, wiem, że w środku czeka na mnie niezły świr, tak było również w "Zapomnianym w ma...

Recenzja książki W matni strachu
Ostatnia bitwa. Tom I
Bardzo długa bitwa
@stos_ksiazek:

Uwielbiam fantastykę od Wydawnictwa Novaeres Do tej pory każda z przeczytanych książek, zaskakiwała mnie bardzo pozytyw...

Recenzja książki Ostatnia bitwa. Tom I
O nas Kontakt Pomoc
Polityka prywatności Regulamin
© 2022 nakanapie.pl